ของขวัญวันเกิด

เนื่องจากมีวันเกิดในเดือนกรกฎาคม ทำให้เดือนนี้มีจดหมายจากบริษัทห้างร้านส่งมาถึงมืออยู่หลายเจ้า เป็นคำอวยพรพร้อมบัตรกำนัลต่างๆ ส่วนมากเป็นบัตรส่วนลด โดยอ้างวาระของการครบรอบวันเกิด ซึ่งจะว่าไปแล้วก็นับเป็นกลยุทธ์ที่ดีไม่น้อยในการขายสินค้า ประชาสัมพันธ์และสร้างสายสัมพันธ์กับลูกค้า ทว่าตัวเองอยู่บ้านนอกคอกนาที่ห่างไกลห้างสรรพสินค้าทั้งปวง ดังนั้นบัตรส่วนลด สม(น้ำหน้า)คุณทั้งหลายจึงถูกเคลื่อนย้ายลงถังในทันทีหลังจากเปิดอ่าน

นอกจากที่ได้รับทางไปรษณีย์แล้ว พบว่ายังมีข้อความเข้ามาที่โทรศัพท์เคลื่อนที่อีกด้วยบางเจ้า ซึ่งจะทำการลบทันทีหลังเปิดอ่านเช่นกันเว้นแต่ อะแฮ่ม! ข้อความจากเคาท์เตอร์เครื่องสำอางค์ เก็บไว้เผื่อขาดเผื่อเหลือ และเผื่อเจือจานส่วนลดนี้ให้กับเพื่อนร่วมงานที่เป็นลูกค้าของยี่ห้อนั้นๆ ข้อความหนึ่งที่เตะตามากเมื่อเปิดอ่านก็อ่านออกเสียงดังๆ ว่า “สุขสันต์วันเกิดค่ะ คุณมีสิทธ์ได้รับส่วนลดเมื่อซื้อสินค้าที่เคาท์เตอร์ 50% มูลค่าไม่เกิน 4,000 บาท หมดเขตวันที่ (จุด จุด จุด)” จากนั้นก็หันไปเปรยกับน้องในห้องว่า ใครอยากได้อะไรให้จดมา ถ้าเข้าไปในเมืองเมื่อไรจะได้ร่วมกันใช้สิทธิ์

จากวันนั้น ถึงเมื่อวานนี้ ค่ะเมื่อวานนี้จังหวะดีมีโอกาสได้เว้นวรรคจากงานหลังจากมาราธอนทั้งงานประจำ ทั้งประชุม ทั้งอยู่เวรมาเดือนกว่า เอารถเข้าตรวจตามระยะที่ศูนย์มิตซูฯ น่าน ซึ่งเสียเวลานานกว่าที่คิดไปหลายชั่วโมง แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะเตรียมทั้งหนังสือ และไหมพรมไปถักระหว่างรออยู่แล้ว เมื่อเจ้าหน้าที่เอากุญแจมาให้ฉันถักผ้าพันคอได้เมตรนึงพอดี จากนั้นรีบไปรับคู่มือรถที่ศูนย์ฮอนด้าน่าน เรื่องคู่มือรถนี้ทำให้ความประทับใจที่มีต่อกรุงศรีออโต้หายไปเกือบหมดเลยอ่ะ เพราะไม่มีการจัดการที่รวดเร็วเหมือนตอนส่งบิลเอาซะเลย เอิ๊กๆ แล้วเร่งทำเวลาไปอำเภอสา บ้านของพ่อ ตั้งใจจะไปกราบแม่อุ้ย ลุง ป้า อา อาว ไปเยี่ยมเยือนน้องๆ หลานๆ รวมถึงหลานคนล่าสุดที่เพิ่งคลอดได้ 4-5 วัน ถึงจะไปแต่ละบ้านไม่นาน แต่เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขอย่างยิ่งค่ะ อิ่มทั้งกาย อิ่มทั้งใจ

ก่อนค่ำ ฉันขับรถย้อนกลับมาในเมือง แวะเข้าห้างสรรพสินค้าเพื่อไปเคาท์เตอร์เครื่องสำอางค์ตามที่ได้รับมอบหมายจากเพื่อนร่วมงานหลายต่อหลายคน ทันทีที่ไปถึงก็ควักโพยอันยาวเหยียดออกมากาง พนักงานในร้านที่เหลืออยู่คนเดียวหน้าเสียทันที พลางพูดเสียงอ่อยๆ ว่า พี่คะช่วงนี้ของขาดนะคะ กว่าจะมาก็เป็นอาทิตย์หน้าโน่นเลย ฉันชะงักแล้วหันมองไปรอบๆ พบชั้นวางว่างเปล่าอยู่หลายตำแหน่งอย่างที่เธอบอกไว้จริงๆ

“ไม่เป็นไรจ๊ะ ก็เอาเท่าที่มีแล้วกัน พี่ขอใช้สิทธิ์ส่วนลดวันเกิดนะคะ อยากทราบว่าลดห้าสิบเปอร์เซนต์ มูลค่าไม่เกินสี่พันนี่ มูลค่ารวมก่อนลดหรือลดแล้วยอดเงินไม่เกินสี่พันคะ ?”

“เอ .. ส่วนลดห้าสิบเปอร์เซนต์ไม่มีนะคะพี่ มีแต่ชิ้นแรกห้า ชิ้นที่สองห้าสิบเปอร์เซนต์ค่ะ”

“เอ๋ .. แต่มีได้รับข้อความมาอย่างนี้นี่นา”

“หนูขอดูหน่อยได้ไหมคะ ? ที่นี่ส่วนลดวันเกิดจะได้ที่ยี่สิบห้าเปอร์เซนต์ค่ะ”

เมื่อได้ฟังดังนั้น ฉันค้นกระเป๋าเป็นพัลวัน หยิบโทรศัพท์มาเปิดดูข้อความที่ว่านั้นอีกครั้ง โชคดีที่ข้อความนั้นยังอยู่ เมื่อเปิดอ่านซ้ำช้าๆ ชัดๆ อีกครั้ง ก็ร้องออกมาพร้อมกันกับน้องพนักงานคนนั้นว่า

“ไม่ใช่นี่นา” เพล้ง !! หน้าแตกยับเยินเลยเรา

ค่ะ ข้อความนั้นมีอยู่จริงๆ เป็นข้อความจากเคาท์เตอร์ Cute press ที่ตัวเองเคยสมัครสมาชิกไว้ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ทราบ แต่ที่เข้าใจผิดและเดินตรงเข้ามาในทันทีคือร้าน Oriental princess น่าอ้าย น่าอายจริงๆ 55555+

แม้จะไม่ได้ส่วนลดมากถึงห้าสิบเปอร์เซนต์ ฉันก็ยังได้ ‘ของขวัญ’ และ ‘ของฝาก’ ให้แม่ใช้อยู่หลายชิ้น ถ้าทางร้านมีสินค้าต่างๆ ที่บรรดาเพื่อนร่วมงาน(ที่ได้รับข่าวไปผิดๆ)ฝากมาซื้ออยู่ด้วย ก็คงจะได้ขนกลับบ้านอีกมากเหมือนไปปล้นร้านเค้ามานั่นเลย

เนื่องในวันเกิดทั้งที ยังอุตส่าห์มีเรื่องป้ำๆ เป๋อๆ อีกจนได้แฮะเรา

ป.ล.1 ขอบคุณอีกครั้งนะคะ สำหรับทุกคำอวยพร และ ของขวัญที่มอบให้มา
ป.ล.2 ไม่อยากจะบอกเลยว่า ยังไม่ได้ลงมือเขียนอะไรเลยสักตัว อี-เมล์ ก็ยังไม่ทันเปิดเลย ไม่รู้ว่าแต่ละท่านส่งต้นฉบับกันแล้วหรือยัง แหะๆ
ป.ล.3 น้องคนหนึ่งเธอบอกว่า นี่ถ้าพี่เจี๊ยบเลี้ยงหมูดัวยกันละก้อ หนูจะยกลูกหมูเกิดใหม่ให้เป็นของขวัญเลยค่ะ 555+

2 comments

  1. หึๆ คุณนี่ก้อน้าาาา ช่างใจดีมีเมตตา เจือจานความหลอนไปถึงพี่ๆ น้องๆ ใน รพ. ด้วยอีก

    ป.ล. 1 เอ…ได้ข่าวว่าคุณได้รับจดหมายเพี้ยนๆ อีกฉบับหนึ่งใช่ไหม

    ป.ล. 2 อ้อ ผมเขียนเสร็จแล้วจ้า แล้วก็ส่งให้พี่มะลิตรวจแล้วด้วย

    ป.ล. 3 โอ้ ลูกหมูหรือ ผมเคยไปอยู่กับ “คนดอย” หลายปี ทราบมาว่า “สาวดอย” ที่เริ่มจะแตกเนื้อสาว จะต้องเลี้ยง “หมูประจำตัว” ไว้คนละตัว เพื่อใช้เลี้ยงแขกเหรื่อในงานแต่งงานของตน ซึ่งผมว่า…ถ้าคุณคิดจะเลี้ยงหมูในตอนนี้ ก็น่าจะทันได้ใช้ในงานแต่งเหมือนกันนะจ๊ะ

    เอาน่า…สู้ๆ (ให้กำลังใจในการเลี้ยงหมู)

  2. แหะๆ

    เพราะอย่างนี้เวลาที่หน้าแตก จึงแหลกละเอียดดีแท้ๆ
    เสียง เพล้ง ! ดังทั่วถึงทั้งโรงพยาบาลเลยค่ะ
    555+

    ป.ล. 1 โอ้ จดหมายฉบับนั้น ทุกวันนี้ยังอ่านไปขำไปไม่หายเลยค่ะพี่ทิด อิอิ
    ป.ล. 2 ขอบคุณมากค่า แล้วจะรออ่านนะคะ (เดี้ยวจะไปปั่นของตัวเองบ้างค่ะ)
    ป.ล. 3 หมูที่ว่า น้องๆ เค้าเลี้ยงในเฟสบุ๊คน่ะค่ะท่านเจ้าขา และหากจะเลี้ยงหมูเพื่องานแต่งอย่างท่านว่าก็คงขอผ่านอีกเช่นกันค่ะ กลัวจะสงสารหมูจนไม่กล้าจัดงานเอานะก๊า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s