อยากเล่าให้ฟัง (๓)

เมืองงาช้างดำ

6 ตุลาคม 2552

กาลครั้งหนึ่ง ..

นี่ฉันสามารถขึ้นต้นเรื่องเล่าด้วยคำพูดนี้ได้หรือยังคะคุณ ? คงยังหรอกกระมัง เพราะเรื่องมันเพิ่งผ่านไปไม่ถึงเดือนเลยนี่นา จำได้ว่าฉันเล่าค้างไว้ถึงตอนที่เก็บของเตรียมเช็คเอาท์ในวันถัดไปคุณเองก็ยังจำได้ใช่ไหมคะ ? ฉันวางแผนไว้แล้วว่าจะไปวัดต่อ ฉันจำเป็นต้องลดจำนวนสัมภาระให้เหลือน้อยชิ้นที่สุด แต่ก็ทำได้ค่อนข้างยาก ด้วยไหนจะเสื้อผ้าที่ใช้ช่วงเข้าร่วมประชุม ไหนจะเสื้อผ้าที่ใช้อยู่วัด ไหนจะหนังสือที่เตรียมมาอ่าน และไหนจะเป็นเอกสารที่ได้เพิ่มเติมจากการประชุมสัมมนา คืนนั้นกว่าฉันจะได้เข้านอนก็ดึกดื่นพอสมควร

เช้าวันต่อมาฉันตื่นสายกว่าทุกวัน ลงไปกินอาหารเช้าเลือกกินเมนูเดิม ๆ เลือกที่นั่งโซนเดิม ๆ (จะรู้อยู่ไปถึงไหนนิ) ตามประสาคนหัวเดียวกระเทียมลีบ แล้วเข้าห้องประชุมตามกำหนดการกระทั่งเสร็จสิ้น ต้องขอบคุณคณะผู้จัดการประชุม ขอบคุณทางโรงพยาบาลที่สนับสนุนงบประมาณให้ ขอบคุณเพื่อนร่วมงานที่ช่วยทำงานแทน ทำให้ฉันมีโอกาสมารับความรู้ เพิ่มทักษะในการทำงานจากการประชุมครั้งนี้

เดินออกจากห้องประชุมราวบ่ายสามโมง อากาศข้างนอกค่อนข้างร้อน ฉันเก็บเสื้อสูทตัวหนาและเอกสารในมือให้เป็นที่เป็นทาง แล้วลากกระเป๋าไปหาแท๊กซี่หน้าโรงแรมมุ่งไปยังสถานีขนส่งหมอชิต แรกเริ่มเดิมทีตั้งใจจะเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าสถานีอโศกไปลงสถานีหมอชิตเพื่อรักษาเวลาแต่มาทบทวนดูว่าข้าวของขนาดนี้ถ้าขืนขนขึ้นลงสถานีรถไฟฟ้า มีหวังได้นอนพักยาวอีกรอบแน่ ๆ .. ฉันไม่รู้ว่าคิดผิดหรือคิดถูกนะคะเพราะรถติดเหลือเกิน ต้องคอยลุ้นตลอดเวลาว่าจะจับรถไปจังหวัดสิงห์บุรีทันไหม

ฉันไปถึงประมาณสีโมงพบว่ามีบริการขายตั๋วเดินทางไป-กลับ วัดอัมพวัน-หมอชิต  ซึ่งจะกลับวันไหนก็ได้เค้าจะมีรถให้บริการทุกวัน ฟังดูก็น่าสนใจดีค่ะ หลังจากได้ตั๋วรถแล้วฉันลากกระเป๋าเดินต๊อก ๆ ไปยังชานชลา ขึ้นรถไปหาที่นั่งที่ถูกใจแล้วรอ .. รอเวลารถออกนี่ไม่นานเลยค่ะ แต่ว่ารอเวลาที่รถไปแวะรับคนรายทางนี่สิคะนานเหลือเกิน ในใจร้อนรุ่มไปหมดกลัวว่าจะไปถึงวัดค่ำเกินไป ซึ่งก็ไม่ผิดความคาดหมาย กว่าฉันจะได้ลงจากรถประจำทางคันนั้น แสงสุดท้ายของพระอาทิตย์ได้หายไปนานแล้ว

ฉันใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เดินลากกระเป๋าท่อม ๆ เข้าไปตามทางเดินในวัด แล้วใจค่อยชุ่มชื้นขึ้นเมื่อเห็นมีคนกำลังกรอกใบสมัครอยู่บริเวณหน้าสำนักงาน หลังจากรับใบสมัครมากรอกรายละเอียดส่งไปแล้ว เจ้าหน้าที่ให้ป้ายชื่อกลับมา ในป้ายของฉันมีเลข ๕ อยู่ที่มุมซ้ายบน เป็นตัวเลขบอกจำนวนครั้งของการมาปฏิบัติธรรมที่นี่ ฉันกวาดสายตาหาห้องพักอย่างรวดเร็ว พบบรรทัดนั้นเขียนด้วยลายมืออันประณีตว่า “ภาวนา ๒ รออุ้มหมอน” ยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจกับอักษรเหล่านั้นดีนัก เจ้าหน้าที่บอกให้เอากระเป๋าไปเก็บที่ระเบียงชั้นสองของอาคารภาวนา ๒ แล้วเปลี่ยนชุดขาวไปนั่งฟังหลวงพี่ท่านเทศน์ที่อาคารภาวนา ๑ ได้ยินดังนั้น ฉันรีบจัดการตัวเองทันที

.

ฉันในชุดขาว รวบผมที่ยาวประบ่ามัดไว้ หน้าตาและเนื้อตัวมีเหงื่อซึม ค่อย ๆ จรดปลายเท้าเข้าไปนั่งรวมกับคนอื่น ๆ ในอาคารภาวนา ๑ ชั้นล่าง เสียงหลวงพี่สอนผู้มาปฏิบัติธรรมหน้าใหม่จากชั้นบนดังผ่านลำโพงให้เราได้ยินโดยทั่วกัน ครั้งก่อน ๆ ที่เคยมาผู้มาใหม่จะได้รับการฝึกสอนจากพระที่ชั้นสอง ส่วนคนเก่าที่เคยมาแล้วจะให้ปฏิบัติ กำหนดเดิน – นั่งด้วยตัวเองที่ชั้นล่าง ไม่ก็แยกย้ายไปปฏิบัติที่ศาลาอื่นที่มีในวัด แต่ครั้งนี้มีผู้มาปฏิบัติธรรมมากกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยเจอ ทำให้สถานที่ไม่เพียงพอ คนเก่าและคนใหม่จึงต้องนั่งฟังเทศน์ไปพร้อมกัน

คืนนั้นหลวงพี่ ซึ่งเป็นคนต่างชาติจึงพูดภาษาไทยไม่ชัดนัก (ฉันไม่ทราบชื่อของท่านหรอกค่ะ เพราะแต่ละครั้งที่ไปแทบจะไม่พูดคุย ไม่ซักถามอะไรกับใครเลย) ท่านได้แนะหลักปฏิบัติตามคำสอนของหลวงพ่อจรัญได้อย่างหนักแน่น ทบทวนให้ฟังและคิดตามไปว่า การพิจารณาตามสติปัฏฐาน ๔ นั้นให้พิจารณาอย่างไร คืนนั้นฉันฟังด้วยความสว่างไสว ฟังด้วยใจที่เบิกบาน อิ่มเอม ..  อืม .. มันพูดยาก อธิบายลำบากนะคะคุณ ว่าที่พูดไปนั้นมันเป็นอย่างไร แต่ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ

หลังจากกราบพระ เจ้าหน้าที่ประกาศให้ผู้ปฏิบัติออกจากอาคารไปทีละกลุ่ม กระทั่งเหลือแต่กลุ่มที่ป้ายชื่อระบุว่า “ภาวนา ๒ รออุ้มหมอน” เท่าที่กะด้วยสายตาคร่าว ๆ น่าจะราวสามถึงสี่ร้อยคน เจ้าหน้าที่ได้แจ้งให้ทราบว่าขณะนี้มีคนมาเยอะมาก และคนที่เหลืออยู่คือคนที่ไม่สามารถจัดให้พักในอาคารใดได้อีก สักครู่จะมีคนเอาหมอนมาให้ ให้นอนเรียงกันในห้องนี้ และเนื่องจากเป็นอาคารปฏิบัติจึงห้ามไม่ให้นำกระเป๋าสัมภาระเข้ามาโดยเด็ดขาด โอ .. งาน เข้า !

เสียงเจ้าหน้าที่ยังประกาศต่อไปว่า ตอนตีสี่พรุ่งนี้จะใช้สถานที่ทำวัตรเช้า เจ้าหน้าที่จะตีระฆังปลุกตอนตีสามครึ่ง ยกเว้นผู้ที่พักในนี้จะมีคนมาปลุกตอนตีสาม โอ .. มหางาน เข้า !! ให้นำหมอนไปไว้ที่กระเป๋าและทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยแล้วเข้ามาทำวัตรเช้าโดยพร้อมเพรียงกัน ทั้งนี้ทั้งนั้นให้เผื่อเวลาสำหรับการรอต่อคิวเข้าห้องน้ำไว้ด้วย เพราะขนาดที่จะนอนยังไม่พอแล้วห้องน้ำห้องท่าก็คงต้องต่อคิวกันนานแน่นอน โอ .. อภิมหางาน เข้า !!

ฉันมานั่งคิดดูแล้ว การไปวัดอัมพวันแต่ละครั้งแต่ละหนนั้น ฉันพบความลำบากกาย ความไม่สะดวกสบายมากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเมื่อไปเทียบกับระหว่างทางของชีวิตในแต่ละวัน แต่ละเดือน และแต่ละปีของฉันด้วยแล้ว ก็ยิ่งแตกต่างจนรู้สึกได้ แต่ก็แค่ความไม่สะดวกสบายทางกายเท่านั้น มันไม่ได้ทำให้ฉันหงุดหงิด รำคาญใจสักเท่าใด

สุขก็รู้ว่ากำลังเป็นสุข ทุกข์ก็รู้ว่ากำลังเป็นทุกข์
สบายก็รู้ว่ากำลังสบาย ลำบากก็รู้ว่ากำลังลำบาก

เรื่องนี้ความจริงมันไม่ได้ยากตรงไหนเลยนะคะคุณ แต่กว่าฉันจะ “รู้” และอยู่กับมันได้อย่างทุกวันนี้ ต้องใช้เวลาฝึกฝนมานานนับปี นี่แหละน๊า  จะขัดขี้ไคลหนา ๆ ออกไป ก็ต้องใช้เวลาบ้างเป็นธรรมดา (( ฮา ))

.

เรื่องของฉันฉบับนี้ ดูจะยาวเกินพอดีเสียแล้ว ขอบคุณคุณมากนะคะที่นั่งอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ รักษาเนื้อรักษาตัวและรักษาสุขภาพด้วยค่ะ แล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกครั้ง

สวัสดีค่ะ

‘ SOUL

 

17 comments

  1. อ่า…ตอนนี้ยาวดีจริงๆ อ่านเพลินเลย

    ขอบคุณมากนะคะ ที่กรุณาเล่าสู่กันฟัง
    ว่าแล้วเดี๋ยวไปอาบน้ำขัดขี้ไคลซะหน่อยดีกว่า ไม่รู้จะขัดออกป่าว เหมือนจะหนาผิดปกติ ^^”

    รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันค่ะ ^__^

  2. อืม เรื่องราวเริ่มจะเข้มข้นมากขึ้นแล้วสินะเนี่ย

    .

    โอ้ววว “ภาวนา ๒ รออุ้มหมอน”
    แล้วถ้าเป็น “ภาวนา ๓” ล่ะ จะมิอุ้มท้…. เอ่อ…อุ้ม….

    .

    “สุขก็รู้ว่ากำลังเป็นสุข ทุกข์ก็รู้ว่ากำลังเป็นทุกข์
    สบายก็รู้ว่ากำลังสบาย ลำบากก็รู้ว่ากำลังลำบาก”

    นี้เป็นฐานหนึ่งของสติปัฏฐานทั้งสี่นั่นเอง

    ไหน ทวนความจำหน่อยสิ “กาย, เวทนา, จิต, ธรรม”

    ฐานกาย คือ รู้กายเคลื่อนไหว ยืน เดิน นั่ง นอน ดื่ม ทาน เข้าห้องน้ำ อาบน้ำ ฯลฯ

    ฐานเวทนา คือ นั่นแหละ อย่างนั้นแหละ สุขก็รู้ ทุกข์ก็รู้ สบายก็รู้ ลำบากก็รู้ ฯลฯ

    ฐานจิต คือ รู้ว่าจิตดี จิตไม่ดี จิตผ่องใส จิตเศร้าหมอง จิตหดหู่ จิตร่าเริง ฯลฯ

    ฐานธรรม คือ รู้ว่าธรรมารมณ์ใดจรเข้ามา ความคิดประเภทไหนกำลังเกิด กุศล หรือ อกุศล ฯลฯ

    .

    อา…เริ่มจับใจตัวเองกระทั่งรู้เวทนาได้แบบนี้แล้ว ไม่ธรรมดาๆๆ ความบ้าเริ่มจะเบาแล้ว

    .

    .

    แก้ไขคำผิดให้สักคำก็แล้วกันงั้น

    ปราณีต —–> ประณีต (ละเอียดลออ, เรียบร้อยสวยงาม)

    แถม

    ปราณี —–.-> ผู้มีชีวิต เช่น คนหรือสัตว์
    ปรานี ——-> เอ็นดู, สงสาร

    ฮาดี ——–> สิญจน์ สวรรค์เสก หรือแปลอีกอย่างหนึ่งก็จะได้ความว่า “ฉันเป็นคนดี” เพราะว่า “ฮา” แปลว่า “ฉัน” ส่วน “คิง” ถึงจะแปลว่า “คุณ”

    ^_^

  3. 55555555555555555+

    เท่าที่เคยรู้ เท่าที่เคยเห็น ที่วัดมีอาคารภาวนา ๑ และ อาคารภาวนา ๒ เท่านั้นค่ะ อาคารอื่น ๆ จะใช้ชื่ออื่นตามผู้บริจาคหรือไม่ก็ตามวาระของการสร้างอาคารนั้น ๆ

    ฉะนั้นอาคารภาวนา ๓ ที่คุณสิญจน์ว่ามา จึงไม่มีค่ะ

    .

    ขอบคุณที่ช่วยแก้คำผิด และ ช่วยเสริมความเข้าใจเรื่อง “สติปัฏฐาน 4” ด้วยนะคะ ความรู้ทางธรรมแม่นยังกะตักข้าวเข้าปากอย่างนี้ ไม่เสียทีที่ได้ตำแหน่ง “หนานสอ” มาครองเลยค่ะ

    นับถือ ๆ

    .
    .

    อ่า .. คุณ Z2you เจ้าคะ

    ก่อนนอนอย่าลืมถูขี้ไคลด้วยการสวดมนต์ไหว้พระนะคะ
    นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
    😀

  4. สวัสดีคืนวันศุกร์ค่ะ

    มาตอนได้เวลานอนอีกแล้ว 555555

    ป่ะ….ไปนอนพักผ่อนกันดีกว่า

    นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^__^

  5. สวัสดีค่ำวันเสาร์ค่ะ

    มาตอนได้เวลาเย็บผ้าอีกแล้ว ..

    ผู้ใดใคร่หลับเชิญหลับ
    ผู้ใดใคร่นอนเชิญนอน
    ผู้ใดใคร่พักผ่อนก็เชิญหย่อนกายาได้ตามสบายนะคะ

    ข้าพเจ้าขอเย็บผ้าสักประเดี๋ยวนึงค่ะ

    55555+

    .

    สุขสันต์วันเสาร์ค่า
    😀

  6. สวัสดีบ่ายๆ วันอาทิตย์ค่ะ

    นานๆ จะได้หยุดกับเค้าซะที ไม่ค่อยชินแฮะ 555555

    สุขสันต์ัวันหยุดค่ะ

  7. มือใหม่หัดหยุดก็อย่างนี้แหละค่ะท่าน

    ขยันหมั่นซ้อมไม่เท่าไรก็ชินแล้วล่ะค่ะ
    แต่ระวังจะติดใจนะคะ อิ อิ

    .

    สวัสดียามย่ำค่ำ
    ขอให้นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่า
    😀

  8. กลัวติดใจ
    นั่นแหละค่ะสาเหตุที่ข้าพเ้จ้าไม่อยากหยุด (ใช่ที่ไหนล่ะ) 5555555

    สุขสันต์ัจันทร์ค่ะ

  9. สวัสดีค่ำวันสีชมพูค่ะ

    วันนี้หมดแฮงคับพี่น้อง
    สงสัยว่าข้า’เจ้าถ้าจะกำลังแตกเนื้อสาวแน่ ๆ เลยเนาะ
    ผ่อเลาะ ๆ มันหยังมาปวดเนื้อเมื่อยตั๋วจะอี้

    เฮ้ยยยยยยยย !!
    555555+

    .

    ทุกท่านเป็นอย่างไรบ้างคะ ?
    สุขกายสบายใจกันอยู่หรือเปล่า ?
    เป๋นอะหยังจะใดก่จ่วยส่งสัญญาณควันไฟมาบอกกั๋นโตยเน้อ

    ขอฮื้อบุญฮักษาเจ้า
    😀

  10. อ่ะนะ ท่านประธานละก้อ หยั๋งจะมาแตกเนื้อสาวเอาอีตอนนี้น้ออออ

    .

    .

    ปุจฉา – ทุกท่านเป็นอย่างไรบ้างคะ?

    วัสัชนา- ก็สบายบ้างไม่สบายบ้างไปตามเรื่องแหละขะรับ เวลาก็เหมือนกัน มีบ้างที่ว่างและบ่อยครั้งที่ไม่ว่างน่ะท่าน

    .

    ปุจฉา – สุขกายสบายใจกันอยู่หรือเปล่า?

    วิสัชนา – ตอบไปแล้วในคำถามข้างบน ^_^

    .

    ปุจฉา – เป๋นอะหยังจะใดก่จ่วยส่งสัญญาณควันไฟมาบอกกั๋นโตยเน้อ

    วิสัชนา – ตอบไปแล้วในคำถามข้างบนและข้างบน ^_^

    .

    ปุจฉา – ขอฮื้อบุญรักษาเจ้า

    วิสัชนา – อืม อันนี้ไม่ใช่คำถามนี่นา … งั้น ขอสงวนสิทธิ์ในการตอบละกัน แต่ขอให้พรนั้นๆ ย้อนกลับไปหาคนพูดด้วยเช่นกันจ้า

  11. ท่านลืมจ่ายค่าไฟหรือไรขอรับ บ้านถึงได้มืดมิดถึงเพียงนี้ – หรือว่าฝนตก ไฟจึงดับ : )

  12. สวัสดียามบ่ายค่า

    ตอนนี้ ที่นี่ อากาศดีมาก นอกจากแดดร่มลมตกแล้ว ยังมีเสียงฟ้าร้องครืน ๆ เป็นระยะด้วยค่ะ คาดว่าฝนคงจะกระหน่ำในไม่ช้า

    ปุจฉา : เจี๊ยบ ๆ รู้จักเพลง “กบตาฟาง” ไหม ?
    วิสัชนา : ไม่ค่ะ เคยได้ยินแต่ “ไก่ตาฟาง” อ่ะพี่

    ปุจฉา : หลานพี่เค้ายืนยันว่าชื่อเพลงนี้นะ จะหาได้ที่ไหนละนี่ ?
    วิสัชนา : อืม ๆ งั้นเดี๋ยวหนูไปปรึกษาลูกพี่ให้นะคะ

    อีกไม่นานต่อมา ข้าพเจ้าก็หาที่ฟังเพลง “กบตาฟาง” จากลูกพี่ Google ได้จริง ๆ

    http://www.365jukebox.com/script/play.cgi?songid=9667

    ลองฟังดูนะคะ ขอบอกว่า อย่างฮา ถ้าคุณฟังกำเมืองออก .. อิอิ

    จบข่าว😀

    .

    ขอบคุณค่ะท่านสิญจน์ สวรรค์เสก
    สำหรับคำตอบ และ คำอวยพรที่สะท้อนกลับมาให้

    ^^

    .

    ข้าพเจ้าชอบธีมนี้มากเลยค่ะท่าน (…) แต่มันดูมืด ๆ เนาะ
    ท่าทางจะไม่เหมาะกับแขกเหรื่อที่สูงวัยสักเท่าไร

    5555+

  13. สวัสดีคืนวันพุธค่ะ

    ข้าพเจ้าขอตอบเหมือนท่านเลขาฯ ค่ะ 55555555

    ได้ฟัง “กบตาฟาง” แล้ว คืนนี้คงหลับสบาย

    หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^__^

  14. โห ..

    ท่านรอง ฯ ลอกการบ้านกันเห็น ๆ
    โจ๋งครึ่มอย่างนี้ ต้องโดนปรับแล้วนะคะ

    เอ .. จะปรับยังไงดีละนี่ ?
    ให้ฟังป๋าสอร้องเพลง “กบตาฟาง” สักรอบนึงละกันค่ะ
    55555+

    .

    วันนี้ขอขอบคุณคุณ Z2you มากนะคะ ที่กรุณาจองโรงแรมให้
    ช่างเป็นเจ้าบ้านที่น่ารักและใจดีที่หนึ่งเลยยยย ..

    ขอให้นอนหลับฝันดีนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
    😀

  15. สวัสดีคืนวันศุกร์ค่ะ
    ป่าวลอกนะคะ แค่คิดเหมือนกันอ่ะ 55555555

    อ่า..ไม่เป็นไรหรอกค่ะท่าน

    นอนหลับฝันดี ราตตรีสวัสดิ์ค่ะ ^__^

  16. สวัสดีวันอาทิตย์ค่ะ

    เดือนนี้ข้าพจ้ามีภารกิจที่โรงพยาบาลทุกวัน จะเว้นก็แต่วันสิ้นเดือนเท่านั้น ที่ข้าพเจ้ามีโอกาสไป (เที่ยว) ตาม (อำเภอใจ) ตัวเอง ทำให้โผล่หน้ามาแบบกระปริดกระปรอย ยังไงก็ขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วยนะคะ

    ขอให้มีความสุขในทุกจัวหวะชีวิตค่ะ
    😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s