อยากเล่าให้ฟัง (๒)

เมืองงาช้างดำ

25 กันยายน 2552

 

สวัสดีค่ะ คุณคนแปลกหน้า

เป็นอย่างไรบ้างคะ ? สบายดีอยู่หรือเปล่า ? สองคำถามนี้ ดูเหมือนเป็นคำถามตามระเบียบ ถามตามกติกา หรือถามตามมารยาทสากลจัง แต่ฉันถามเพราะอยากรู้ข่าวของคุณจริง ๆ ค่ะ เป็นอยู่อย่างไรเล่าสู่กันฟังด้วยนะคะ ส่วนตัวฉันนั้น วัน ๆ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย บางเรื่องก็ทำให้เป็นทุกข์ บางเรื่องก็ทำให้หัวใจรู้สึกเป็นสุขคละเคล้ากันไป ฉันคิดเอาเองนะคะว่าการที่เราจะดำเนินชีวิตไปข้างหน้าให้ดี ต้องรู้จักลบความทรงจำต่อเหตุการณ์ประจำวันไปเสียบ้าง เพื่อเตรียมพื้นที่การรับรู้ให้กับเหตุการณ์ใหม่ที่จะมาถึง รวมไปถึงต้องเลือกรับรู้ และ เลือกที่จะปฏิเสธไม่รับรู้บางเรื่องเป็น

แม้ฉันจะทำตามความคิดของตัวเองแบบนี้เสมอ แต่มันก็เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะที่จะลบเรื่องราวอันไม่พึงประสงค์นั้นได้อย่างเกลี้ยงเกลา รวมไปถึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะรับรู้เรื่องราวใหม่ ๆ ได้ครบถ้วน เรื่องของแต่ละวันมันจะยังเหลืออยู่จาง ๆ ให้ระลึกถึงได้เสมอ ว่าแล้วเห็นทีฉันต้องรีบเล่าเรื่องราวที่ติดค้างไว้โดยด่วนเสียแล้วสินะ เล่าก่อนที่ความทรงจำต่อเหตุการณ์ผจญภัยนั้นจะลบเลือนไป คนอะไร ความจำสั้นได้ใจแต้ ๆ  ( ฮา )

.

วันแรกของการประชุมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง “อาการอันไม่พึงประสงค์จากยา” หรือที่เรียกกันง่าย ๆ ว่า “แพ้ยา”  ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีค่ะ มีเจ้าหน้าที่ประจำ ณ จุดลงทะเบียน ผู้เข้าร่วมประชุมก็ยืนเข้าแถวรอแจ้งเลขที่ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพของตัวเองหน้างานกันยาวเหยียด หลังจากลงทะเบียนและรับเอกสารเรียบร้อยแล้ว ฉันซึ่งมาเดี่ยวก็เดินไปหาที่นั่งสำหรับคนเดียวให้ตัวเอง คนมะเก่าเปิ้นสอนมาว่า ผ่อละคอนบ่ดีนั่งแถวหลัง ผ่อหนังบ่ดีนั่งแถวหน้า แต่ครานี้ฉันเลือกนั่งแถวหน้าเพราะไม่ได้เอาแว่นตามาค่ะ ไม่ทันได้คิดถึงคำสอนที่ว่าแต่อย่างใด (ฮา)

ตารางการประชุมทั้ง 3 วัน ผู้จัดจัดได้แน่นเอี้ยด เนื้อหาจะว่าหนักก็หนัก จะว่าสบายก็ว่าได้เช่นกัน หนักเพราะเป็นเรื่องวิชาการล้วน ๆ ผู้บรรยายบางท่านเป็นอาจารย์ก็จะบรรยายเชิงวิชาการจ๋า และที่สบายก็ตรงที่เป็นเรื่องที่ฉันเจอมากับตาแล้วแทบทั้งนั้น นอกจากเป็นยากลุ่มพิเศษที่ไม่เคยใช้ จะว่าไปงานนี้คนมีประสบการณ์เคยเห็นอาการแพ้ยามาก่อนจะเข้าใจง่ายกว่าเด็กจบใหม่โข อาวุโสกว่าได้เปรียบค่ะ 

เสร็จจากการประชุมวันแรก พี่สาวหยุดงานครึ่งวันแวะมาหาที่โรงแรม ส่วนน้องสาวนั้นเธอบอกว่ามีโปรแกรมเรียนจนค่ำทุกวัน ฉันจึงยกกระเป๋าย่ามใบนั้นให้พี่สาวไป แล้วค่อยทำใบใหม่ให้น้องทีหลัง วันนั้นเราคุยกันสนุกสนานตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน กระทั่งพี่เขยมารับกลับตอนหัวค่ำ เธอบ่นเสียดายเล็กน้อยที่ไม่ได้ไปทานข้าวด้วยกัน เพราะฉันรับนัดทานมื้อเย็นกับเพื่อนไปก่อนแล้ว

เพื่อนโทรมานัดให้เจอกันที่หน้าโลตัสสาขาอ่อนนุช เวลาประมาณหนึ่งทุ่มพร้อมบอกเส้นทางให้เสร็จสรรพ ก่อนเวลานัดฉันติดรถพี่เขยกับพี่สาวไปลงที่สถานีรถไฟฟ้าอโศก ซื้อตั๋วแล้วไปยืนรอขบวนรถที่ชานชลา เวลานั้นคนเยอะมากทันทีที่รถมาจอด ฉันมองลอดช่องหน้าต่างที่พอจะมีช่องว่างจากสติกเกอร์โฆษณาเข้าไปข้างในรถ คนแน่นขนัด เห็นแล้วก็อดคิดขำอยู่คนเดียวไม่ได้ว่า สงสัยชาติที่แล้วคนกลุ่มนี้คงเคยขังคน ขังสัตว์ในที่แคบ ๆ มาก่อนกระมัง ชาตินี้เลยต้องมายืนเบียดกันไม่ต่างกับปลากระป๋องอย่างนี้ ประตูรถเปิดมีคนเดินลงมาไม่กี่คน แต่คนที่รอจะขึ้นไปมีมากกว่า ดีมานกับซัพพลายไม่สมดุลกันอย่างนี้ ทำให้มีคนตกขบวนกันน่าดู รวมถึงฉันนั่นก็ด้วย เพียงแต่ว่าฉันตกขบวนนี้ด้วยความยินยอมพร้อมใจ

ฉันขึ้นรถไฟฟ้าขบวนถัดไป คนก็ยังแน่นอยู่แต่พอหาที่ยืนได้บ้าง เมื่อถึงสถานีปลายทางเพื่อนโทรศัพท์เข้ามาถามว่าอยู่ตรงไหนแล้ว พอรู้พิกัด เธอก็บอกว่าเดี๋ยวจะขับรถมาหา ให้ยืนรอที่หน้าห้างตามที่ได้ตกลงกัน พลางบอกว่าฉันคงต้องยืนรอนานสักหน่อยเพราะกว่ารถเธอจะขยับได้สักเมตรสองเมตรต้องใช้เวลาหลายสิบนาที ( โอ้ บางเอ๋ย บางกอก ) แล้วฉันก็ต้องรอนานอย่างที่เธอว่าจริง ๆ นานร่วมชั่วโมงเลยทีเดียว เมื่อเจอกันฉันถูกแนะนำให้รู้จักกับคนรักของเธอ จริงแล้วก็เคยรู้จักกันมาก่อนนะคะเพราะคนนี้เคยมารับมาส่งเธอตั้งแต่สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแล้วล่ะค่ะ จากนั้นก็พากันไปกินมื้อเย็นที่ร้านเบสบีฟ แรกทีเดียวเธอก็ถามว่าฉันกินเนื้อไหม ฉันบอกไปว่าไม่ใช่ไม่กินธรรมดาแต่ว่ากินไม่ได้เพราะแพ้ กินทีไรเหมือนหายใจไม่ค่อยออก แต่เราก็เลือกร้านนี้เพราะแฟนเธออยากกินเนื้อ ส่วนฉันกับเธอก็เลือกเมนูอื่น ๆ แทน (ดูดิ คนอะไรเห็นแฟนดีกว่าเพื่อน 555+)

คืนนั้นเราคุยกันออกรส เพื่อนและคนรักของเธอเล่าให้ฉันฟังถึงแผนการในชีวิต ว่ากำลังหาฤกษ์แต่งงานกันปีหน้าและกำลังทำเลที่จะลงทุนเปิดร้านขายยาต่อจากนั้น ฉันถามไถ่ถึงเพื่อนคนอื่น ๆ แต่ก็ไม่มีอะไรอัพเดทนัก ฉันกับเพื่อนคนนี้มีอุปนิสัยเดียวกัน รักสันโดษ อยู่เงียบ ๆ ทำงานก็ทำงานที่เดิมไม่เปลี่ยนที่ทำงาน ฉันอยู่โรงพยาบาลเก่ามา 9 ปี ส่วนเธอก็ทำงานกับบริษัทยาแห่งนี้มา 9 ปีแล้วเช่นกัน ไม่ทำตัวเป็นข่าว ไม่ได้ติดตามข่าวและไม่ได้ออกไปเจอใครต่อใครนัก ก็เลยรู้ความเป็นไปของเพื่อนรักในกลุ่มที่สนิทสนมกันอยู่ไม่กี่คนเท่านั้นเอง

ราวสามทุ่มครึ่งของคืนนั้น เธอฝ่าฟันความวุ่นวายบนท้องถนนมาส่งฉันที่หน้าโรงแรมที่พัก แล้วต่างโบกมือลา จากนั้นฉันขึ้นไปห้องพัก ทำธุระปะปังแล้วเตรียมเอกสารสำหรับการประชุมวันถัดไป ก่อนหลับไหลอย่างเป็นสุข

.

การประชุมวันที่สอง ก็เรียบร้อยดี วันนี้มีกันจัดกลุ่มทำกรณีศึกษาในช่วงบ่ายค่ะ ฉันเดินไปดูรายชื่อที่ป้ายประกาศ พบว่าเค้าจัดเรียงตามเลข ภ. เพื่อจะได้มีเภสัชกรอาวุโสอยู่คละกับกลุ่มผู้ที่จบมาหมาด ๆ อยู่ในกลุ่มเดียวกัน การทำเคสรุ่นพี่ก็ได้อาศัยรุ่นน้องในการสืบค้น ส่วนรุ่นน้องก็ได้อาศัยประสบการณ์ในการดูคนไข้ของรุ่นพี่ วันนั้นทีมงานเตรียมใบงานตัวอย่างคนไข้จากโรงพยาบาลต่าง ๆ มา 4 ราย เป็นแพ้ยาจริง ๆ 3 ราย (แพ้ยาข้ามกลุ่ม 1 ราย) และ ไม่ใช่แพ้ยาอีกหนึ่งราย ทั้งห้องช่วยกันถกประเด็น และช่วยกันทำงานอย่างสนุกสนาน

หลังประชุม ฉันหยิบหนังสือที่อ่านค้างไว้มาอ่าน พอหิวก็เดินลงไปหาอะไรทานใกล้ ๆ โรงแรม แล้วกลับขึ้นไปเก็บกระเป๋าบนห้อง เพื่อเดินทางไปวัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี ต่อในเย็นวันพรุ่งนี้

.

เหนื่อยฟังหรือยังคะคุณ ?

ถ้าเหนื่อยแล้ว ฉันพักการเล่าเท่านี้ก่อนนะคะ เพราะเรื่องต่อจากนี้ไปจะเป็นการผจญภัยอย่างแท้จริงของฉันแล้วล่ะ หยุดพักให้น้ำให้ท่า ให้เวลาหายใจหายคอสักพัก แล้วจะเล่าให้คุณฟังใหม่อีกครั้งค่ะ

ดูแลตัวเองด้วยนะคะ นอนห่มผ้าด้วยค่ะจะได้ไม่เป็นหวัด

‘ SOUL 

 

27 comments

  1. เมืองสิงโตคำราม

    27 กันยายน 2552

    ถึง คุณหญิงใหญ่ใจเด็ด

    .
    .

    นี่เป็นจดหมายฉบับที่สองของคุณแล้วสินะ

    ฉันเป็นยังไงบ้างยังงั้นหรือ…ก้อ สบายดีจ๊ะ ในแต่ละวันของฉันก็มีภาระกิจให้ทำมากมายเหมือนเดิม ไหนจะล้างหน้าแปรงฟัน เข้าห้องน้ำ ทานอาหาร ดื่มกาแฟ เข้าเน็ตเช็คเมล ขึ้นรถเมล์ ลงรถเมล์ ฟังเพลง ยืน เดิน นั่ง แล้วก็นอน ปากว่างๆ ก็หาอมยิ้มมาอมเล่น ฯลฯ โอ๊ย งานของฉันเยอะแยะไปหมดเลย

    เรื่องที่เธอคิดจะขจัดเรื่องราวอันไม่พึงประสงค์ให้มลายหายสิ้นจนเกลี้ยงเกลานั้น ฉันว่าเธอคิดผิดตั้งแต่เริ่มที่จะคิดถึงเรื่องนี้แล้วล่ะ

    ไหนว่าเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อจรัญ วัดอัมพวัน ล่ะหือ ท่านเคยสอนว่าชีวิตของคนเราจะเจอแต่เรื่องที่ดี สะดวกสบายราบรื่นโยธินเสียเมื่อไหร่กันล่ะ มีแต่ท่านเน้นย้ำว่า สุข-ทุกข์ ได้ดังใจ-ไม่ได้ดังใจ เกลี้ยงเกลา-ขรุขระ ล้วนเป็นธรรมดาของชีวิตไม่ใช่หรือ การปฏิบัติธรรมในแต่ละวันก็คือการตั้งสติให้ดีเพื่อที่จะอยู่กับสิ่งสองอย่างที่ตรงกันข้ามนี้ไม่ใช่หรือ – หือ?

    .

    ๑. คุณเอ๋ย ฉันล่ะเง็งกับศัพท์แสงของชาวเภสัชฯเช่นพวกคุณจริงๆ ดูสิดูนั่น “อาการอันไม่พึงประสงค์จากยา” โธ่ๆๆๆ ก็ใช้คำว่า “แพ้ยา” เหมือนตาสี ตาสา ตานา ตานี ที่ใช้กันเกลื่อนทุ่งนั้นจะมิเป็นที่เข้าใจกันได้ดีกว่าหรือ

    ๒. “ผ่อละคอนบ่ดีนั่งแถวหลัง ผ่อหนังบ่ดีนั่งแถวหน้า” อา…เอาล่ะจะจำไว้ แต่…ถ้าจะให้ดี น่าจะมีป๊อปคอนกับโค้กเย็นๆ สักกระป๋องด้วยเนาะ ถ้ามียังงี้ล่ะก้อ การประชุมสัมมนาคงจะโสภาขึ้นอีกเป็นกองเลยเนาะ

    ๓. “งานนี้คนมีประสบการณ์เคยเห็นอาการแพ้ยามาก่อนจะเข้าใจง่ายกว่าเด็กจบใหม่โข อาวุโสกว่าได้เปรียบค่ะ” ไม่ต้องบอกละเอียดขนาดนี้ฉันก็เข้าใจนะว่า คุณน่ะ เข้าข่าย “ผู้อาวุโสน้อยๆ” เข้าไปทุกทีแล้วล่ะ การที่คุณจะเข้าใจอาการแพ้ยาได้ดีนั้น ฉันไม่แปลกใจเลยสักกะตี๊ด …แต่อาการแพ้ท้องนี่สิ…เอ่อ…คือ…ฉันว่า…

    ๔. วาวววว ไปทานสเตกกันที่ร้าน เบสบีฟ เชียวหรือ
    อ้าวววว คุณแพ้เนื้อหรอกหรือ
    อ้ออออ ลืมไป พวกนางเอกก็งี้แหละกระมัง ต้องทานสลัดผักกับน้ำส้มเท่านั้นนี่เนาะ

    ๕. คุณเรียนจบตอนอายุ 25
    ทำงานที่โรงพยาบาลแห่งนี้มาอีก 9 ปี
    25+9 = 34 ปี หว๋ายยยยยย แก่จัง

    ๖. เหนื่อยไหม?
    “ไม่เหนื่อย”

    ๗. การผจญภัยเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเองหรอกหรือ …อืม น่าติดตามๆๆ

    ๘. เทอญ.

    ๙. สาธุ

  2. ใช่เลยค่ะคุณ

    ชีวิตคนเราไม่มีทางเจอแต่เรื่องดี สะดวกสบายได้ตลอดศก อย่างการไปกราบหลวงพ่อครั้งนี้ก็เช่นกัน ฉันประสบเหตุวุ่นวายหลายประการเลยล่ะค่ะ ไม่อยากจะคุย (( ตอนนี้ )) เอาไว้ไปคุยให้ฟังฉบับหน้านะคะ 5555+..

    .

    ๑. ที่เรียกว่า “อาการอันไม่พึงประสงค์จากยา” นั้น แปลตามคำว่า “Adverse Drug Reaction” ค่ะ ส่วนคำว่า “แพ้ยา” นั้นใช้กันทั่วไป แต่ไม่ใช่ภาษาทางการเท่านั้นเองค่ะ

    ๒. อืม

    ๓. เอ๊ะ !

    ๔. อ่ะแน่น๊อนนนน ..

    ๕. ตอนนี้ยังไม่ถึง 34 ขวบหรอกนะคะ และถ้าถึงเมื่อไรก็จะสวยสดใส จะงามตามวัยค่ะ

    ๖. ……

    ๗. …….

    ๘. ……..

    ๙. ………

    (( แล้วจะบ้านับเลขตามเค้าทำไมละนี่ 5555+ ))

  3. 5555555555+

    ฉันไม่หิว ฉันไม่เหนื่อย ฉันไม่เมื่อย แต่ฉันง่วงอ่ะ -*-

  4. โอ้ ..

    สวัสดีค่ะท่านรอง ฯ

    ไปอดหลับอดนอนที่ไหนมาคะ ?

    นี่ข้าพเจ้ากำลังจะเข้ามานั่งเขียนอะไรสักหน่อยนึงอยู่พอดี แต่ไหน ๆ เราก็เข้ามาพร้อมกันแล้วอย่างนี้ ไปพักผ่อนพร้อมกันด้วยอีกอย่างดีมะ ? 555+

    .

    เหนื่อยนัก ก็พักก่อนเต๊อะเน้อ

    ขอให้นอนหลับฝันดีนะคะ
    ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
    😀

  5. คิดว่าเข้าผิดบ้าน ตกใจหมดเลย เปลี๋ยนธีมนี่เอง 555555

    “เพราะตอนนี้ฉันคิดถึงเธออีกแล้ว
    ทำไมคืนนี้มันช่างยาวนาน ช่างทรมานหัวใจ
    ก็อยากจะรู้ว่าเธอคิดถึงกันบ้างไหม
    และอยากจะรู้ว่าเมื่อไร
    ที่ใจของฉันจะยอมเข้าใจ ว่าเราต้องนอน”

    55555555 อันนั้นเพลงล่ะ
    จะบอกว่าช่วงนี้นอนน้อยค่ะ เวลานอนก็ตื่น เวลาตื่นก็จะนอน อ้าว
    มีภารกิจนิดหน่อยค่ะ ตอนนี้คงจะได้นอนเต็มที่ล่ะ (ถ้านอนหลับ)

    ว่าแต่จะเล่าอะไรก็เล่าได้เลยนะคะ เดี๋ยวตามอ่านแน่นอนค่ะ ^__^

  6. หึๆ มุขคุณแซดฯร้ายกาจมาก – มั่กๆ

    “เวลานอนก็ตื่น เวลาตื่นก็จะนอน” ฮ่วย! หยั๋งมาเป็นจะอี้น้อ

    ^_^

  7. สวัสดีค่อนดึกค่ะ

    ก่อนอื่นต้องขออภัยด้วยนะคะ ที่ไม่ได้เปิดไฟให้บล๊อก
    แบบว่าช่วงนี้ปลื้มของดำมากเป็นพิเศษไปนิดนึง
    หากวัยรุ่นท่านใด มองอะไรไม่ชัด หน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม
    โปรดหยิบไฟฉายขึ้นมาส่อง หยิบยาหม่องขึ้นมาดม & ทา – ถู ๆ ด้วยค่ะ

    อิ อิ

    .
    .

    เห็นด้วยกับคุณสิญจน์อย่างยิ่ง
    มุขของคุณ Z2you นี่ช่างจี๊ดได้ใจจริง ๆ
    และดูท่าทางจะร้องเพลงเก่งซะด้วยนะคะนี่
    เห็นทีต้องขอไปฟังให้ได้ยินกะหูดูซะแล้วววววว

    5555

    .

    ตอนนี้เป็นช่วงปลายปีงบ ฯ เก่า คาบเกี่ยวปีงบ ฯ ใหม่ ข้าพเจ้ากำลังสนุกกับการสรุปงานที่ได้ทำมา เพื่อดูแนวโน้มของงาน ดูทิศทางสุขภาพของคนในพื้นที่ รวมไปถึงวิเคราะห์หาโอกาสในการพัฒนางานด้วยน่ะค่ะ

    ต้องขออภัยที่ไม่ได้โผล่หน้ามาทักทาย

    อ้อ ..

    ที่ “น่าน” ตอนนี้มีลมหนาวพัดมาเยือนระลอกใหญ่แล้วค่ะ คาดว่าที่นั่น ที่โน่น หรือที่ไหน ๆ ใกล้ไกลคงได้สัมผัสความหนาวเย็นกันบ้างแล้ว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

    สุขสันต์วันอากาศดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ😀

  8. สวัสดีค่ำวันศุำกร์ค่ะ

    ที่กำแพงเพชรฝนตกมาสามวันแล้วค่ะ ถึงตอนนี้ก็ยังตกอยู่
    อากาศอย่างนี้เหมาะแก่การนอนที่สุดเลย
    ยิ่งตอนนี้ข้าพเจ้าอยู่ในช่วงงดกาแฟ ยิ่งง่วงไปกันใหญ่

    อ่า…ว่าแล้วข้าพเจ้าก็ชักง่วงแล้วนะเนี่ย 55555

    รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ
    สุขสันต์วันฝนตกค่ะ ^__^

  9. สวัสดีเที่ยงวันเสาร์ค่ะ

    ที่กำแพงเพชรฝนตกหนัก รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    แล้วที่จังหวัดตากล่ะ เป็นยังไงบ้าง ?
    ท่าทางจะอากาศดีไม่น้อยกระมัง

    สิ้นเดือนนี้ท่านรอง ฯ กลับบ้านหรือเปล่าเอ่ย ข้าพเจ้าว่าจะไปแอ่วเมืองตากสักวันนึง (วันเดียวจริง ๆ ค่ะ) ยังไงก็รบกวนแนะนำสถานที่ ที่น่าไปให้ด้วยนะคะ และหากท่านจะกลับบ้านไปเป็นไกด์พาเที่ยวด้วยจักเป็นพระคุณเลยค่ะ

    โอ้ ..

    กำลังงดกาแฟหรือคะ ? ดีเลย ๆ
    ข้าพเจ้าก็ว่าจะลด ละ แต่จะยังไม่เลิกอยู่เหมือนกัน
    ว่าแล้วก็ปฏิบัติการนี้ไปด้วยกันเลยเนาะ

    ของอย่างนี้มีเพื่อนทำด้วย จะได้ช่วยเตือนกัน

    .
    .

    สุขสันต์วันเสาร์ค่ะ
    😀

  10. สวัสดีตอนเย็นวันเสาร์ค่ะ

    วันนี้ที่กำแพงเพชรมีแดดแล้วค่ะ ดีใจมากมายเพราะผ้าคงแห้งแล้ว 55555
    ส่วนที่ตากอากาศพอๆ กับกำแพงเพชรเลยค่ะ แต่ข่าวว่าวันนี้แดดเปรี้ยงเหมือนกันค่ะ

    ท่านประธานจะมาตากวันไหนหรือคะ มาเที่ยวงานลอยกระทงสายหรือเปล่า
    แล้วค้างคืนหรือไม่ ว่าแต่มาคนเดียวคะ (ถามเยอะเนาะ 5555)

    ข้าพเจ้าไม่แน่ใจว่าจะได้กลับหรือเปล่าค่ะ แต่อาทิตย์หน้ามีแผนว่าจะกลับ (เค้าถามสิ้นเดือน 5555) แล้วไม่ทราบมาแถวไหนคะ ในเมืองหรือเปล่า ถ้าในเมืองที่เที่ยวส่วนมากเป็นวัดอ่ะค่ะ
    ที่สำคัญเลยก็ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ถ้าค้างคืนค่ำๆ ไปเดินเล่นสะพานแขวนริมแม่น้ำปิง บรรยากาศดีสุดๆ เอ่อ..ตรงลอยกระทงเนาะยังไงก็ต้องไปให้ได้นะคะ

    ถ้ามาวันเดียวที่อื่นๆ ก็ต่างอำเภอทั้งนั้นเลยอ่ะ ใกล้ๆ ก็วัดพระบรมธาตุบ้านตาก คงใกล้ในเมืองที่สุดแล้วค่ะ จะให้ไปน้ำตกลานสางก็คงไม่ได้เล่นน้ำกันเนาะ แต่ถ้าไปเอาบรรยากาศก็โอเคค่ะ

    เรื่องกาแฟ ทีแรกก็กะว่าจะลดก่อน แต่ว่าไหนๆ ก็ไหนๆ งดไปเลยดีกว่า
    รู้สึกว่าเช้าๆ ไม่ได้กินแล้วปวดหัว วิงเวียนไงไม่รู้ ตอนนี้ค่อยดีขึ้นหน่อย สงสัยเริ่มชิน

    พรุ่งนี้อย่าลืม งดกาแฟนะคะท่าน

    สุขสันต์วันนี้ค่ะ

  11. อ่ะฮ้า สองคนนี่ นัดแนะจะหนีตามกันแล้วไหมล่ะเนี่ย

    งั้นมา…มาอ่านเรื่องเล่าสบายๆ คลายเครียดกันเล่นๆ สักหน่อยก่อนจะหนีตามกันไปเนาะ

    นี่แน่ะ โพสต์ซะ!

  12. แม่น…………………โดย สิญจน์ สวรรค์เสก

    .
    .

    จิตรกรหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ด้านการเขียนพู่กันจีนผู้หนึ่ง ออกเดินทางท่องเที่ยวชื่นชมธรรมชาติของผืนแผ่นดินจีนที่กว้างใหญ่ และเพื่อเป็นการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ความรู้ไปเรื่อยๆ

    แม้เขาจะมีพรสวรรค์

    แม้เขาจะทำงานศิลป์เสร็จมาแล้วหลายชิ้น

    แต่ยังห่างไกลความเป็นยอดจิตรกรอยู่หลายชั้น

    ค่ำวันหนึ่ง จิตรกรหนุ่มผู้นี้ได้เดินทางไปถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ด้วยความที่หมู่บ้านนี้อยู่ในแดนทุรกันดาร จึงไม่ทีทั้งร้านอาหารและโรงเตี๊ยมพอที่จะให้เขาได้ฝากตัวกับฝากท้อง คือไม่มีทั้งที่จะนอนและที่จะซื้ออาหารกิน

    ว่ากันว่า ผู้คนที่อยู่ในแดนกันดารมักจะไม่แห้งแล้งน้ำใจ

    ชายหนุ่มผู้นี้จึงตรงไปยังบ้านหลังหนึ่ง ยกมือขึ้นเคาะประตูหน้าบ้าน ครู่ต่อมา ประตูไม้เก่าๆ บานนั้นก็แย้มพรายเปิดออก หลังประตูบานนั้นยืนอยู่ด้วยหญิงชราผู้หนึ่ง แสงตะเกียงในมือของแกที่แผ่ความสว่างออกมานั้น เพียงพอที่จะทำให้มองเห็นรูปร่างร่างหน้าตาที่เหี่ยวย่น ซึ่งนั่นก็คือเครื่องยืนยันถึงความเป็นผู้สูงวัยยิ่งแล้วของแกได้เป็นอย่างดี แต่กิริยาการเคลื่อนไหวของแกช่างคล่องแคล่วขัดกับใบหน้าที่ชราภาพนั้นยิ่งนัก

    “ท่านผู้อาวุโส ข้าน้อยขอพักค้างแรมด้วยได้หรือไม่?” เขาถามนาง

    แกแย้มยิ้มเยี่ยงผู้ใหญ่ใจดีแล้วตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “ได้สิพ่อหนุ่ม ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เข้ามาในบ้านเลยสิ ข้างนอกมันหนาวนะ”

    เมื่อเข้าไปในบ้านแล้ว เขากวาดตาพิจารณาดูสภาพบ้านเล็กๆ หลังนั้นอย่างละเอียด ที่จริงก็ไม่มีอะไรให้ต้องพิจารณามากมายนักหรอก เพราะเป็นเพียงบ้านโล่งๆ มีกองไฟอยู่กลางบ้านสำหรับให้ความอบอุ่นและเป็นที่ประกอบอาหารเท่านั้นเอง

    หญิงชราเชื้อเชิญให้เขาไปนั่งผิงไฟไล่หนาว ส่วนแกก็หยิบโน่นคว้านี่ทำอะไรกุ๊กกั๊กไปด้วย ดูเหมือนว่าแกกำลังจะทำอาหารมื้อค่ำอยู่พอดี

    ครั้นเตรียมวัสดุอุปกรณ์ครบแล้ว แกก็เดินมาที่กองไฟ ซึ่งมีกาน้ำชาใบใหญ่ตั้งน้ำเดือดพล่านอยู่บนก้อนเส้า แกรินน้ำร้อนชงชาให้ชายหนุ่มดื่ม เสร็จแล้วก็ลงมือนวดแป้ง ปั้นเป็นก้อน คลี่เป็นแผ่นแล้วห่อผักเป็นก้อนเกี๊ยว จากนั้นก็โยนผล็อยลงในกาน้ำชาที่กำลังเดือดพล่านอย่างแม่นยำ

    จิตรกรหนุ่มรู้สึกทึ่งต่อความแม่นยำในการโยนก้อนเกี๊ยวลงในกาน้ำชาของหญิงชรา เพราะหลายหนที่แกโยนก้อนเกี๊ยวลงไปต้มนั้น แกไม่แม้แต่จะหันไปมองดู ตาของแกยังมองดูใบหน้าของเขา ปากของแกก็ยังพร่ำเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เขาฟังไปเรื่อย

    “ผู้อาวุโสทำได้อย่างไร?” เขาทึ่งจนอดถามแกไม่ได้

    “อะไร? – ข้าทำอะไร?” หญิงชราทำสีหน้างงๆ

    “ท่านโยนเกี๊ยวลงไปต้มในกาชาได้อย่างแม่นยำโดยไม่หันไปดูเลยสักนิดได้อย่างไร?”

    “อ้อ” หญิงชราถึงบางอ้อ แล้วพูดต่อยิ้มๆ สบายๆ ราวกับสิ่งที่แกทำอยู่นั้นเป็นเรื่องธรรมดามากว่า “ก้อ…ไม่เห็นจะยากเย็นตรงไหนนี่นาพ่อหนุ่ม แค่ยายทำแบบนี้บ่อยๆ ทำแทบจะทุกวัน แค่นี้ ก็ทำได้แล้ว”

    ด้วยคำพูดธรรมดาประโยคนี้ของยายแก่ ได้สร้างพลัง ก่อแรงบันดาลใจ กระทั่งพลิกผันวิถีชีวิตของจิตรกรหนุ่มผู้นี้ไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

    เขารู้แล้วว่า “เคล็ดลับแห่งความสำเร็จ” ที่เขาเดินทางค้นหาไปทั่วแผ่นดินนั้น ไม่ได้อยู่ที่ไหนไกลเลย แท้จริงแล้วสิ่งนั้นคือ “การฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง” นั่นเอง

    นับแต่บัดนั้น จิตรกรหนุ่มผู้นี้ก็เลิกท่องเที่ยวเดินทาง หาที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แล้วลงมือฝึกฝนเขียนพู่กันจีนอย่างเอาจริงเอาจัง ไม่นานต่อมาเขาก็กลายเป็นศิลปินเอกสมดังความตั้งใจ

    การกระทำอย่างต่อเนื่อง หมั่นฝึกฝนในศาสตร์ที่ตนเองอยากจะทำให้ได้ ให้เป็น ไม่ว่าศาสตร์นั้นๆ จะลึกลับซับซ้อนหรือยากเย็นเพียงใดก็ตาม ย่อมพ่ายแพ้ต่อความเพียรของคนเรา ต้องมีสักวันที่บุคคลนั้นจะกลายเป็นผู้ชำนาญการในศาสตร์นั้นๆ ขึ้นมาจนได้

    ไม่เว้นแม้แต่การปฏิบัติธรรม

    ครูบาอาจารย์ทั้งหลายมักจะคอยเน้นย้ำพร่ำสอนให้ศิษย์เอาใจใส่ต่อการปฏิบัติธรรมของตน คือหมั่นฝึกฝนสร้างสติสัมปชัญญะ

    สร้างตัวรู้-ให้รู้ตัวทั่วพร้อม

    ไม่ให้จิตรั่วไหลไปตามอารมณ์ต่างๆ

    โดยเลือกใช้คำพูดเหล่านี้ คือ

    ทำบ่อยๆ

    ทำให้ชำนาญ

    ทำให้เป็นวสี

    ทำให้แม่นในสภาวะ

    ทำให้มาก เจริญให้มาก

    พิจารณาบ่อยๆ พิจารณาเนืองๆ

    ก็แล้วแต่ว่าครูบาอาจารย์ท่านใดจะเลือกใช้คำพูดไหน

    เพราะสุดท้ายแล้วล้วนคือการลงมือปฏิบัติ

    สุดท้ายแล้วคือการฝึกฝน

    พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ทรงกล่าวเอาไว้เช่นกันว่า “บุคคลจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร”

    หากไม่เพียรรู้ตัว

    “ตัวรู้” จะเกิดขึ้นมาได้อย่างไร

    จริงหรือไม่จริง?

  13. อรุณสวัสดิ์เช้าวันออกพรรษาค่ะ

    .

    ที่บ้านนอกนี่อากาศยังดีสม่ำเสมอนะคะ
    แต่แว่วข่าวว่าเมื่อวานนี้ในเมืองฝนกระหน่ำอย่างหนัก
    แสดงว่าพักนี้ฝนตกทั่วฟ้าเมืองไทยกระมัง

    วันนี้ตรงกับวันออกพรรษา ใครต่อใครต่างพากันเข้าวัด
    ภาวนาขอให้ผลบุญเกื้อหนุน ให้ท่าน ๆ คุณ ๆ อยู่เย็นเป็นสุขเทอญ

    สาธุ

    .
    .

    อ่า ..

    เรียน จิ๊กกิ๊เมืองตากสุดสวย

    ข้าน้อยไม่กล้าไปคนเดียวดอก คงไปกับเพื่อนร๊ากกน่ะค่ะ คาดว่าจะอยู่ค้างที่นั่นด้วยสักคืน (มีที่ไหนแนะนำไหมคะ ?)

    ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องขอบพระคุณสำหรับสถานที่ที่แนะนำมาด้วยค่ะ ข้าพเจ้าและผองเพื่อนจะหาทางไปให้ครบทุกแห่ง ว่าแต่ท่านจะไม่กลับบ้านจริง ๆ อ่ะ อย่างนี้ก็อดชิมกะหรี่พัฟของข้าน้อยอ่ะจิ

    ว๊าาาา ..

    สำหรับเรื่องกาแฟนั้น หากท่านทำได้ก็จะดีต่อสุขภาพและความงามของท่านค่ะ ค่อย ๆ ทำไปนะคะ ส่วนข้าพเจ้านั้นก็จะพยายามด้วยเช่นกันค่ะ

    สู้ ๆ

    เราสู้กะเสน่ห์อันเย้ายวนของกาแฟสักตั้งซิ 5555+

    .
    .

    เรียน ท่านป๋าสอที่เคารพ

    ข้าพเจ้าพยายามชักก็แล้ว ชวนก็แล้ว
    แม่นาง Z2you ยังไม่ใจอ่อนหนี (เที่ยว) ตามกันเลยค่ะ
    ท่าทางแม่นางเธอจะบ้า (งาน) อย่างหนัก
    เกินเยียวยาซะแล้วล่ะค่ะ

    555555+

    ขอบคุณสำหรับ “แม่น” ด้วยนะคะ
    ท่านช่างเขียนได้ตรงใจ แม่นยังจะจับวางเลยจริง ๆ ..

    .
    .

    สุขสันต์วันเข้าพรรษาค่า
    😀

  14. สวัสดีสายๆ วันพระค่ะ

    เรียนท่านประธาน ที่เคารพ
    ตกลงมาวันที่เท่าไหร่อ่ะคะ เผื่อข้าพเจ้าจะเคลียร์คิวทัน 555555
    (ข้าพเจ้ามีนัดกับคุณหมอช่วงปลายเดือนอ่ะ)

    อ้อ..ข้าพเจ้าไม่ใช่เด็กในเมืองนะท่าน
    บ้านข้าพเจ้าอยู่นอกเมืองไม่รู้แนะนำอะไรขาดไปหรือเปล่า -*-

    เรื่องที่พัก หากไม่ได้จองล่วงหน้า ข้าพเจ้าเกรงว่าจะหายากสักหน่อย
    ช่วงลอยกระทงส่วนใหญ่จะเต็มเกือบทุกที่เลยค่ะ ถ้าโรงแรมในเมืองมีไม่กี่ที่
    อย่างเวียงตาก อยู่ติดริมแม่น้ำปิง ราชาบุรี กับสวนสิน ติดถนนพหลโยธิน
    ส่วนตากอันดามัน อยู่ไกลเมืองไปหน่อย แต่ถ้าว่างก็จองเลยค่ะ

    ที่สำคัญคือว่าข้าพเจ้าไม่เคยพักโรงแรมที่ว่านั้นมาเลยนะคะ

  15. ไปสิ้นเดือนนี้ วันที่ 31 ต.ค. ค่ะ รบกวนท่านรอง ฯ เปิดปั๊กกะตืนนัดดูหน่อยนะคะ หากว่างตรงกันได้ก็จะได้เจอกัลลลล

    ส่วนเรื่องที่พัก เดี๋ยวจะรีบ (บอกให้เพื่อน) จัดการค่ะ

    ขอบคุณหลาย ๆ นะคะท่าน

    ว่าแต่เป็นอะไรหรือคะ ? ทำไม่ถึงต้องนัดคุณหมอท่านด้วยอ่ะ
    รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยจ้า

    .
    😀

  16. วันเสาร์ที่ 31 ต.ค. อืม….มาวันเปิดงานพอดีเลยเนาะ
    (รู้สึกเหมือนนัดใคร ทำอะไรสักอย่าง 5555)

    แต่หากไม่มีเหตุขัดข้อง เหมือนจะว่างนะคะ

    เอ่อ…ข้าพเจ้าอยากปฏิเสธนัดคุณหมอเหมือนกันอ่ะ่ค่ะ
    คุณหมอท่านนัดไปทำ IVP อ่ะค่ะ ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรเหมือนกัน อ้าว 55555

    ดูแลตัวเองกันด้วยนะคะทุกท่าน

  17. โอ้ ..

    นัดทำ IVP วันนั้นหรือคะ ?
    ทำไมนัดนานจังอ่า ..

    หากเป็นนัดสำคัญขนาดนั้นอย่าปฏิเสธเลยนะคะ
    แต่ถ้าจะเลื่อนขึ้นมาก็ว่าไปอย่างเนาะ 5555+

    ( ยังไม่วาย ๆ )

    ยังไงก็อย่าลืมกินยาที่ได้รับก่อนเข้ารับการตรวจด้วยค่ะ

    ที่สำคัญพักนี้ท่านรอง ฯ ดื่มน้ำมาก ๆ นะคะ
    ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ
    😀

  18. ท่าทางท่านรองฯจะไม่สบายจริงๆ

    รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

    ดื่มน้ำมากๆ และอย่าลืมกินยาก่อนเข้าทำการตรวจด้วยนะครับ

    (โบราณว่า เดินตามผู้ใหญ่หมาไม่กัด โดยเฉพาะเรื่องหยูกยาที่กระผมไม่ค่อยถนัด ลอกคำของผู้ใหญ่มาคงไม่ผิดหรอกกระมัง)

    1. เดี๊ยะ ๆ ๆ

      ดูพ่อมะกอกพูดเข้า ล้อเลียนผู้ใหญ่อย่างนี้
      เดี๋ยวจะไปฟ้องกำนัน

      ฮึ ..

  19. 5555555555+

    ขอบคุณมากค่ะ ท่านประธาน และท่านเลขาฯ
    ตอนนี้ยังไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ยังปกติอยู่แต่ก็ยังต้องกินยาอ่ะ

    รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะคะ

    เรียนท่านประธาน
    คุณหมอนัดวันที่ 27 ค่ะ หากคุณหมอไม่นัดอะไรเพิ่มข้าพเจ้าก็คงไ้ด้กลับอ่ะนะ
    ขอบคุณมากนะคะท่าน ข้าพเจ้าจะปฏิบัติตามคำแนะนำอย่างเคร่งครัดค่ะ

  20. เยี่ยมมากค่ะท่านรอง ฯ ถ้าท่านทำได้อย่างนี้รับรองต้องไม่เป็นอะไรไปมากกว่าที่เป็นอยู่อย่างแน่นอน และถ้าหากมีอะไรติดข้องสงสัยไม่สะดวกบอกที่นี่ก็ส่งเมล์มาหลังไมค์ได้ตลอด 24 ชั่วโมงนะคะ (( ไม่จำกัดเวลารับ แต่อาจตอบกลับเป็นเวล่ำเวลา ))

    ยังไงใกล้ ๆ สิ้นเดือนค่อยนัดกันอีกทีเนาะ

    วาว ๆ ๆ ๆ วาววววว..

    เราจะได้เจอคนบ้าตัวเป็น ๆ อีกคนแล้วววว ..

    55555+ 😆

  21. ขอบคุณมากค่ะท่านประธาน
    หากมีข้อสงสัยจะสอบถามทันทีเลยค่ะ

    555555555
    ตัวเป็นๆ อาจไม่ใช่(คนบ้า)อย่างที่คิดก็ได้นะคะ ^^”

    ฝันดีค่ะ

  22. อรุสวัสดิ์ค่ะคุณ Z2you

    .

    ไม่อยากจะบอกเลยว่า
    ตัวจริงของข้าพเจ้าก็ไม่ได้บ้า ๆ บอ ๆ หรอกนะคะ
    ออกจะเรียบร้อยเป็นผ้าพับไว้เสียด้วยซ้ำ

    (( พูดแล้วก็อายปากตัวเองยัไงก็ไม่รู้แฮะ ))

    55555+

    .

    สุขสันต์วันสีชมพู
    😀

  23. สวัสดีตอนดึกๆ ค่ะ

    อ่า….ข้าพเจ้าก็เรียบร้อยเป็นผ้ายับ พับไว้เหมือนกันค่ะ 5555555

    นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^__^

  24. “เรียบร้อยเป็นผ้ายับ พับไว้”

    อ่ะ มุขนี้ร้ายกาจ

    ขอนะขะรับท่านรองฯ

    ^_^

  25. สวัสดียามบ่ายค่า

    ยังสบายดีกันอยู่แม่นก่อ ?
    ขอให้สุขกาย สบายใจอย่างสม่ำเสมอนะคะ

    สุขสันต์วันเบา (หวาน) ค่ะ
    😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s