นิทานก่อนนอน : คราดไม้กับก้อนหิน

กาลครั้งหนึ่ง

มี “คราดไม้” ผู้ตรากตรำงานหนักมาเนิ่นนาน
ได้ให้รางวัลชีวิตด้วยการไปท่องเที่ยวบนโลกกว้าง
เขาออกเดินทางอย่างกระตือรือร้น

ผ่านบ้าน ผ่านเมือง ผ่านป่าเขาลำเนาไพร
คราดไม้ท่องเที่ยวไปอย่างมีความสุข

ต่อมาวันหนึ่ง
คราดไม้ได้พบกับก้อนหินสีเหลืองแสนสวยงาม
กำลังกลิ้งตัวไปตามทางเดินเล็ก ๆ ตรงหน้า
คราดไม้เห็นดังนั้น จึ่งออกปากถามด้วยความสงสัยว่า

ก้อนหินจ๊ะ ก้อนหินสีเหลืองนั่นน่ะ เธอจะไปที่ใดหรือ ?

ก้อนหินแสนสวยหยุดกลิ้งชั่วครู่ แล้วตอบว่า

สวัสดีจ๊ะคราดไม้ ฉันไม่ใช่หินธรรมดาหรอกนะ หากแต่เป็นหินอัญมณีที่ชื่อ บุศราคัม ตอนนี้กำลังจะหาบ้านอยู่จ๊ะ

คราดไม้ยังไม่คลายสงสัย จึ่งถามต่อไปอีกว่า

แล้วบ้านเธออยู่ที่ไหนล่ะ ต้องไปอีกไกลไหมจ๊ะ ?

บ้านที่ฉันจะอยู่นั้น เป็นแหวนขนาดกำลังดี ไม่เล็กไม่ใหญ่ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ที่ไหน แต่คิดว่าคงไม่ใกล้ไม่ไกลนักหรอก แล้วคราดไม้ล่ะจ๊ะเธอจะไปที่ไหนหรือ ?

ฉันกำลังจะไปเที่ยวรอบโลกน่ะ เธอจะไปด้วยกันไหมล่ะ เผื่อจะเจอบ้าน เอ่อ เจอแหวนที่เธออยากอาศัยอยู่สักวง

คราดไม้ตอบ พลางชักชวนอย่างใจดี
แล้วคราดไม้และก้อนหินสีเหลืองแสนสวยก็ออกเดินทางไปด้วยกัน

ผ่านบ้าน ผ่านเมือง ผ่านป่าเขาลำเนาไพร
คราดไม้และก้อนหินสิเหลืองออกเดินทางอย่างมีความสุข

กระทั่งทั้งคู่ได้เดินทางมาหยุดอยู่บริเวณเชิงเขาแสนแห้งแล้ง
เต็มไปด้วยดิน และหินผา ไม่มีหญ้าขึ้นแม้สักต้นเดียว
ที่เชิงเขานั่นเอง ก้อนหินสีเหลืองแสนสวยก็ได้พบกับแหวนทองคำขาวที่มีแท่นที่พอเหมาะพอดีราวกับวัดไว้

แต่ไม่ทันที่ก้อนหินสีเหลืองจะกลิ้งตัวเข้าไปใกล้
เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แผ่นดินสะเทือนเลือนลั่น
แล้วแหวนวงนั้นก็กระเด็นกระดอนออกไปลับตา
จากนั้นลาวาค่อย ๆ ไหลลงมาจากยอดเขา

ภูเขาไฟระเบิด ! หนีเร็วเข้า

คราดไม้ตะโกนเสียงดัง คว้าก้อนหินสีเหลืองมาผูกกับตัวไว้ แล้ววิ่งหนีไปสุดชีวิต
คราดไม้วิ่ง วิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่ง กระทั่งถึงแผ่นดินที่เขียวชะอุ่มก็หมดแรงล้มลง

บุศราคัมจ๊ะ ตอนนี้เราปลอดภัยแล้วล่ะ เธอจะไปตามหาแหวนวงนั้นต่อไหม ?

ก้อนหินสีเหลืองซาบซึ้งในน้ำใจของคราดไม้ยิ่งนัก
จึงตอบโดยไม่พักหยุดคิด ว่า

ไม่ล่ะ ขอฉันอยู่กับคราดไม้เถอะนะ ฉันจะประดับเธอไว้ ให้สวยไม่เสื่อมคลาย

แล้วทั้งสองก็ออกเดินทางด้วยกันอีกครั้งอย่างมีความสุข

ในช่วงเวลาเดียวกันของทุกปี ณ แผ่นดินอันเขียวชะอุ่มแห่งนั้น จะมีต้นหญ้าสีเขียว ประดับด้วยดอกสีเหลืองสด รสชาติแสนเผ็ดร้อนงอกงามขึ้นที่นั่น เป็นพันธุ์พืชที่เราขนานนามกันว่า “ผักคราดหัวแหวน”


.

นิทานจบแล้วค่ะเด็ก ๆ
อย่าลืมหาโอกาสทำความรู้จักกับ “ผักคราดหัวแหวน” ด้วยนะคะ
เป็นสมุนไพรที่ทานได้แถมยังมีประโยชน์มากมายอีกด้วยค่ะ

นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์นะคะ
😀

44 comments

  1. อ่ะ ฮ้า นิทานมาแล้ว

    อ่ะ อ้อ ผักคราดมีที่มาแบบนี้นี่เอง

    ผมก็ชอบนะเจ้าผักชนิดนี้ แกล้มกับลาบต่างๆ ฮูยยยย อย่าให้เซด!

    .
    .

    มาๆๆๆ ไหนๆ ก็ได้อ่านนิทานก่อนนอนแล้ว งั้นก็มาอ่านนิทานก่อนตื่นกันต่อเลยแล้วกันนะ

    นี่แน่ะ! โพสต์ซะ!!

  2. นิทานก่อนตื่น : “สามดรุณีและปีศาจอีกตน” (ตอนที่ 23)

    .
    .

    โด้ ประคองแม่ผีเสื้อราตรีศรีสวาทสุดใจขาดดิ้นออกจากคุ้มสี่สาวเทเวศไป เขาหาสถานที่ที่ปลอดภัยให้เธอหลบซ่อนตัวก่อน เพื่อจะได้ย้อนกลับไปช่วยพิตต์และเรนทร์ต่อสู้กับหมู่มารได้แบบสบายใจ ไม่ต้องมาห่วงหน้าพะวงหลัง

    “รอพี่อยู่นี่ก่อนนะน้องหญิง” เขาบอกเธอ

    “ด๋ายค่ะ” เธอก็ทำตาหวานม๊าบๆ ตอบ

    “พี่ต้องกลับไปช่วยเพื่อนต่อสู้ แต่สัญญาว่าไปไม่นานหรอก เดี๋ยวพี่จะรีบกลับมาหาน้องหญิงนะจ๊ะ” เขาให้คำสัญญา

    เธอพยักหน้าเข้าใจ แล้วนั่งทำตาหวานม๊าบๆ ส่งเขาไปจนลับตา

    .
    .

    ภาพตัดวืดมายังบริเวณลานต่อสู้หน้าคุ้มฯ

    บรรยากาศการต่อสู้ยิ่งมายิ่งตึงเครียด นางมารพิเดเลี่ยนตัวแดงแจ๋ยังคงชี้หอกโมกสักข์ขึ้นฟ้าในกระบวนท่า “เบิกฟ้าผ่าดิน” อยู่เหมือนเดิม นางกำลังเฝ้ารอ…รอจังหวะให้พิตต์เปิดช่องว่างเผยจุดอ่อนออกมา และเมื่อนั้นนางก็จะลงมือจู่โจมใส่เขาทันที

    ฝ่ายนางมารกบเคโรนตัวเขียวอี๋เล่า ขณะนี้นางได้เดินลมปราณซึ่งเป็นเคล็ดวิชาพลังเคลื่อนย้ายจักรวาลของอาจารย์ปู่เตียซำฮงจนทั่วร่าง ยังผลให้ร่างกายของนางเขียวอี๋ขึ้นมากเสียยิ่งกว่าเดิม

    นางมารกบฯจีบมือซ้ายราวกับจะรำไทยชี้ขึ้นฟ้า หากดูเผินๆ อาจจะตลก หากว่านั่นคือการรวบรวมพลังลมปราณจากเวิ้งจักรวาลเหมือนตอนที่โงกุนกำลังจะใช้วิชา “บอลเก็งจิ” เลยทีเดียว ส่วนปลายกระบี่ไส้ปลาร้าที่อยู่ในมือขวาของนางเล่ากลับชี้เฉียงลงดิน เพื่อดึงพลังจากแผ่นพื้นธรณีให้ประสานกันระหว่างดินฟ้า ประจุพลังทั้งมวลเข้าสู่ร่างกายของเธอ

    ความเคลื่อนไหวทั้งมวล รวมทั้งท่าร่าและเคล็ดวิชาทั้งหมดของพวกนางนั้น พิตต์ล้วนดูออกหมดสิ้น…แน่ล่ะ เขารู้ดีว่าพวกเธอฝึกวิชาจนบรรลุขั้นไม่ธรรมดาแล้ว

    พิตต์ก็รวบรวมสมาธิทั้งหมดมาตั้งมั่นอยู่ที่กาย โคจรลมปราณจากศูนย์กลางกระหม่อมลงไปยังศูนย์กลางของฝ่าเท้า บังเกิดความเบาสบายและรู้สึกปลอดโปร่ง นี่เป็นเคล็ดวิชาของเพลงดาบจันทร์ในบ่อ ซึ่งเน้นที่ความสงบนิ่งดุจเงาจันทร์บนผิวน้ำเรียบในบ่อลึก ไม่กระเพื่อมตามริ้วลมใดๆ ทั้งสิ้น

    และแล้ว…

    “มังกรแหวกพสุธา!” เป็นมารพิเดเลี่ยนที่ลงมือก่อน

    นางฟาดหอกโมกสักข์จู่โจมเข้าใส่พิตต์ทันที สภาวะหอกรุนแรงและรวดเร็วยิ่งนัก ก่อนที่หอกจะทันได้ถึงตัว พิตต์ก็พลิ้วร่างถอยหลังไปหลายวา นางมารกบเคโรนเห็นเช่นนั้นก็ชิงลงมือบ้าง นางฟันกระบี่ใส้ปลาร้าจู่โจมใส่พิตต์อย่างดุดัน

    “รวดเร็วดุจวาตะ!” พิตต์ใช้ออกด้วยกระบวนท่าแรกของเพลงดาบจันทร์ในบ่อ บังเกิดเป็นม่านดาบที่รวดเร็วขึ้นขวางคมกระบี่ที่กำลังฟันลงมา และต่อต้านจุดแต้มของหอกที่กำลังโถมแทงมา เห็นเช่นนั้น นางมารพิเดเลี่ยนก็ดึงหอกกลับ หยิบยืมสภาวะที่ลอยตัวอยู่บนอากาศขณะพุ่งเข้าไปนั้นแปรเปลี่ยนเป็นกระบวนท่า “บดเขาพระสุเมรุ” นางฟาดหอกเข้าใส่พิตต์อย่างดุดัน

    “เชื่องช้าดุจแมกไม้!” กระบวนท่าที่สองของเพลงดาบจันทร์ในบ่อถูกใช้ออกแล้ว บังเกิดเป็นม่านดาบดาขึ้นไปประทะกับพลังหอกที่ฟาดลงมา บังเกิดเป็นเสียงดังสนั่นหวั่นไหวสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่นไป พิตต์รู้สึกได้ถึงพลังภายในที่แฝงมากับหอก พลังนั้นพุ่งเข้าใส่ข้อมือของเขาจนร้อนวูบ มารพิเดเลี่ยนเองก็กระเด็นออกไปตกลงพื้น นางต้องถอยหลังไปอีกหลายก้าวกว่าจะตั้งหลักได้

    “เฮ๊อะ! เจ้ามีดีอยู่แค่นี้เองหรือ เจ้าลูกไข่เต่า!” นางด่าเขาอย่างน่ารัก เอ๊ย อย่างเจ็บแสบ แล้วกระชับหอกโถมเข้ามาโจมตีอีกระรอก

    แม้พิตต์เพิ่งจะกระแทกมารพิเดเลี่ยนกระเด็นออกไป ทว่ามารกบเคโรนก็พุ่งเข้ามาต่อสู้แทน เบื้องแรกนั้นดูเหมือนกระบี่ไส้ปลาร้าของนางไม่ยาวเลย แต่เมื่อนางเดินลมปราณพุ่งพลังภายในเข้าใส่ตัวกระบี่ มันก็กลายเป็นกระบี่เล่มใหม่ขึ้นมาทันที ความยาวของมันเหมือนจะยืดได้หดได้ตามพลังลมปราณ

    ความพลิ้วเล่า เดี๋ยวก็ฉกซ้ายเดี๋ยวก็แทงขวายากแก่การจำแนกว่านางจะลงมือมาจากทิศทางใด บางครั้งนางก็ก้มฟันเลียดพื้นดินมาในระดับข้อเท้า บางคราวนางก็เสียบเสยขึ้นใส่ปลายคางของพิตต์ อา…นับว่าเป็นกระบวนท่าที่แปลกประหลาด และน่ากลัวอะไรเช่นนั้น

    เมื่อเห็นว่าขืนมัวแต่ตั้งรับแบบนี้คงต้องเสียท่าพวกนางแน่นอน พิตต์จึงตัดสินใจใช้กระบวนท่าจู่โจมรุกพวกนางคืนบ้างว่า “รุกรานราวอัคคี!” พลันดาบจันทร์ในบ่อที่เปล่งแสงสีนวลยองใย ก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเยี่ยงเปลวเพลิงที่ลุกหือโหมมากขึ้นเรื่อยๆ สะกดเพลงกระบี่ไส้ปลาร้าและเพลงหอกโมกสักข์ของนางมารทั้งสองตนไปเสียสิ้น

    “จักรผันพิฆาต!” นางมารพิเดเลี่ยนใช้เพลงหอกที่พิศดารออกมาบ้าง นางจับตรงกึ่งกลางของหอก ควงด้วยความรวดเร็ว บังเกิดเป็นม่านหอกดุจกงจักรสังหารวงใหญ่ ยิ่งนางควงรวดเร็วขึ้นเท่าไหร่ พลังความคมก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเท่านั้น เมื่อควงด้วยพลังสูงสุดแล้วนางก็ขว้างกงจักรสังหารนั้นใส่พิตต์ทันที นางหมายจะสังหารเขาให้ได้ในกระบวนท่านี้

    พิตต์เห็นดังนั้น จำต้องหยุดการโจมตีมาใช้กระบวนท่าตั้งรับแทนว่า “สงบนิ่งปานขุนเขาคีรี” เขารวบรวมพลังภายในจากจุดคี้มึ้ง (มันอยู่ตรงไหนกันล่ะนั่น คนเขียนยังงงเลยครับท่านผู้อ่านเอ๋ย) มาไว้ที่สองแขน แล้วพุ่งพลังนั้นมาที่มือทั้งสองข้างที่กุมกระชับดาบจันทร์ในบ่ออยู่ แล้วฟาดฟันเข้าใส่กงจักรหอกที่กำลังพุ่งเข้ามา

    “โฉ๊ะ!” เสียงดังสนั่นลั่นคุ้มสี่สาวเทเวศ พิตต์เซถอยหลังไปสามสี่ก้าว หอกโมกสักข์ที่พุ่งเข้ามานั้นก็กระเด็นตกไปอีกด้าน นางมารพิเดเลี่ยนเห็นเช่นนั้นก็โฉบเข้ามาด้วยวิชาตัวเบานกนางแอ่นเล่นลม เก็บหอกขึ้นมากระชับมั่น แต่ก่อนที่นางจะทันได้ลงมือ นางมารกบเคโรนก็จู่โจมออกมาด้วยกระบวนท่า “สะพานสวรรค์ข้ามทางช้างเผือก” บังเกิดเป็นคลื่นกระบี่ลอยโค้งเข้าฉกใส่พิตต์อย่างรวดเร็วและรุนแรงยิ่ง

    ทุกครั้งที่พิตต์พลิ้วร่างหลบการจู่โจมของนางได้ ที่พื้นดินตรงนั้นจะบังเกิดหลุมลึก เพราะถูกพลังกระบี่ของนางมารทิ่มทะลวงจนเป็นหลุม

    ‘ไม่ได้การล่ะ เห็นทีต้องเอาจริงเสียที’พิตต์คิด และแล้วดังนั้น…

    “ยากหยั่งคำนวนเหมือนเมฆครึ้มบดบังฟ้า!”

    แม้ชื่อกระบวนท่าจะยาวไปสักหน่อย หากแต่สุดยอดเพลงดาบเพลงนี้เป็นเช่นนั้นจริงๆ ในพลันนั้น ได้เกิดความมืดขึ้นเหนือคุ้มสี่สาวเทเวศ ราวกับกำลังจะมีพายุไซโคลนนากีสขึ้นเหนือฟากฟ้าแดนมะละหม่องแห่งนี้อีกแล้วก็ปานกัน…


    ฝ่ายนางมารเจี๊ยบๆ ตัวขาวจั๊วที่กำลังนั่งเกี้ยวมานั้น เมื่อเห็นท้องฟ้าแปรเปลี่ยนไป นางก็รู้ด้วยความเก๋าเกม โชกโชนประสบการณ์การต่อสู้ว่า น้องๆ มารของเธอกำลังจะถูกกระบวนท่าอันร้ายกาจปานใดจู่โจม

    ครั้นจะเร่งลูกน้องที่แบกเกี้ยวอยู่นั้นให้วิ่งจนน้ำบานไปบริเวณหน้าคุ้มก็เห็นจะไม่ทันการณ์แน่ นางจึงพลิ้วร่างขึ้นจากเกี้ยว ใช้ออกด้วยกระบวนท่า “ยาทัมใจ” ทันที!

    สุดยอด!

    นี่นับว่าเป็นวิชาแปลกประหลาดอันใดกัน!

    เพราะพอนางใช้ออกด้วยกระบวนท่านี้ บรรดาบริวาณทั้งหลายที่เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นร่างของนางกลืนหายวับไปในอากาศทันที

    หรือนี่ยังไม่ใช่ความเร็วเยี่ยงเดียวกันกับการหายตัวของภูตผีวิญญาณอีกหรือ!


    เมื่อพิตต์ใช้กระบวนท่า “ยากหยั่งคำนวนเหมือนเมฆครึ้มบดบังฟ้า” ออกไปแล้ว ได้สร้างความฉงนฉงายให้กับนางมารทั้งสองตนเป็นที่ยิ่ง

    พิตต์พุ่งควับขึ้นไปบนอากาศที่อึมครึมยากหยั่งคำนวนนั้น เพื่อใช้กระบวนท่าจู่โจมที่ตามติดมากับกระบวนท่านี้ นั่นก็คือ…

    “เคลื่อนไหวดุจอสนีบาตฟาดทำลาย!”

    ประกายดาบจันทร์ในบ่อพุ่งวาบแหวกความมืดลงมาแล้ว!

    “ฉั๊ว!” นางมารพิเดเลี่ยนถูกฟันที่หัวไหล่กลิ้งหลุนๆ ออกไปเหมือนลูกทุเรียนตกรถ

    ประกายดาบยังวาบลงมาเป็นระรอก หากแต่คราวนี้พุ่งเข้าจู่โจมใส่นางมารกบเคโรนบ้าง นางยกกระบี่ไส้ปลาร้าขึ้นป้อง ทว่าช่วยอะไรได้ไม่มากเลย…

    “ฉับ!” กระบี่ไส้ปลาร้าที่ว่าคมกล้าแล้ว กลับถูกพลังภายในที่แฝงมากับเพลงดาบจันทร์ในบ่อฟันขาดเป็นสองท่อน

    คลื่นพลังเพลงดาบยังผ่าเปรี้ยงดุจลำแสงอสนีบาตลงมาใส่เธออีกระรอก คราวนี้ดูเหมือนเธอต้องมอดม้วยมรณังสุขังแน่แล้ว เพราะลำแสงดาบนั้นผ่าตรงลงมายังศีรษะของเธอ

    แต่แล้ว…

    “เฉ้ง!” เสียงเหมือนเหล็กกระทบกันอย่างแรง

    สิ้นเสียงนั้น นางมารเจี๊ยบๆ ตัวขาวจั๊วก็พลิ้วร่างร่อนลงมาช้าๆ

    พิตต์เห็นเช่นนั้น ระหว่างที่สภาวะพลังภายในยังไม่หมด ยังลอยอยู่บนอากาศได้อยู่ จึงฟันดาบจันทร์ในบ่อลงมาฉลองศรัทธาเธออีกหลายระรอก

    อัศจรรย์นัก!

    แค่นางมารเจี๊ยบๆ จับมวยผมเบาๆ ก็มีเข็มเย็บผ้าเล็บเล็กๆ ติดซอกนิ้วของเธอออกมา 3 เล่ม นางซัดเข็มขนนี้ขึ้นต้านพลังดาบของพิตต์เอาไว้ได้ทั้งหมด

    นี่จะจัดว่าเป็นวิชาใดไปไม่ได้แล้ว!…นอกจาก…นอกจากเคล็ดวิชาจากคัมภีร์ทานตะวันของ “บูรพาไม่พ่าย – ตงฟางปุ๊กป้าย” เท่านั้น!!

    .
    .

    จบตอนที่ 23.

  3. ตื่นมาก็ได้อ่านนิทานก่อนนอนและก่อนตื่นพร้อมกันเลย หุหุ
    เมื่อคืนกรรมกรสัปหงกหน้าคอมพักหนึ่งก็ต้องไปนอนเสียก่อน
    ไม่ทันได้อ่านนิทานเลย – -”

    ว่าแต่ตำนานผักคราดเป็นเช่นนี้จริงๆ หรือนี่

    แล้วนั่นเป็นไปได้ยังไงว่ามารกบเคโรนเกือบตายน่ะ
    ไม่จริงเลยล่ะ เป็นไปไม่ได้

  4. อรุณสวัสดิ์ค่า

    เด็ก ๆ ดูลุงสอเป็นตัวอย่างนะคะ
    ไม่ว่าอาหารมื้อไหน ให้กินผักไปด้วยเสมอ
    จะเป็นของแนม เครื่องเคียง หรือเป็นอาหารหลักเลยก็ได้
    เพราะผักไม้ไส้เครือบ้านเรามีเหลือเฟือทุกหนแห่งเลยจริง ๆ

    เอาล่ะ ..

    เดี๋ยวพี่จะเอี๊ยบปูเสื่อให้นะคะ
    พวกหนูจะได้นั่งอ่านนิทานก่อนตื่นของลุงสอเค้ากันเพลิน ๆ

    .

    ส่วนพี่จะเอี๊ยบขอตัวไปทำงานก่อนแป๊บนึงน๊า
    เดี้ยวมาใหม่จ้า

    สุขสันต์วันพฤหัสบดีค่า
    -จขบ.-😀

  5. สวัสดีอีกทียามบ่ายค่ะ

    เมื่อคืนท่านรอง ฯ ไม่ทันได้อ่านนิทานก่อนนอนหรือคะ
    ไม่เป็นไรค่ะท่าน เหมือนเดิม !
    ข้าพเจ้าขอแนะนำเหมือนที่เคยแนะไว้เลยว่า

    อ่านนิทานของข้า ฯ แล้วนอน ก็จะเป็น “นิทานก่อนนอน” ในบัดดล จากนั้นก็หลับกรน เอ้ย ! ฝันถึงเนื้อความในนิทานของท่านเลขา ฯ เข้าไว้ ท่านก็จะได้ “นิทานก่อนตื่น” เช่นกัลลล์

    .
    .

    ส่วนอาการของนางมารกบเคโรนนั้นไม่ได้เลวร้ายนักหรอกค่ะ แค่เธอหยุดนิ่งแล้วเดินลมปราณให้คล่องปู๊ดสักครู่ ก็สบายบรื๋อแล้วล่ะ

    ระหว่างนั้นนางมารเจี๊ยบ ๆ จะใช้เคล็ดวิชาจากคัมภีร์ทานตะวันของ “บูรพาไม่พ่าย – ตงฟางปุ๊กป้าย” และต่อด้วยท่าไม้ตายของ “ปรมาจารย์สโนว์ไป๋ฮ้อ – กะลุ๊กปุ๊ก” จัดการต่อให้เองค่ะ

    รับรองว่าพ่ออุตพิษจะหมดฤทธิ์กลายเป็นพ่อบ่มีพิษในบัดดล

    เตรง เตรง เตร่ง เตร๊งงงงง .. (( เอ้า ! .. บ้ากันเข้าไป))
    55555+
    😆

  6. หากจะเดินลมปราณให้คล่องปู๊ดนั้น
    สงกะสัยต้องไปเดินลมในห้องน้ำด้วยหรือเปล่าคะ😛

    งั้นข้าพเจ้าขอไปเดินลมปราณจากสุดยอดวิชาคัมภีร์รัศมีม่วงก่อนนะคะท่าน

  7. หากท่านมีพลังวัตรแก่กล้าพอ ไม่ต้องรอให้ไปถึงห้องน้ำก็ได้ค่ะ

    หุ
    หุ

    ขอให้ลมปราณของท่าน วิ่งพล่านไปทั่งร่างนะคะ
    ส่วนข้าพเจ้าก็จักเข้าฌาณเสียสักหน่อย

    ราตรีสวัสดิ์ค่ะ😀

  8. เอา! เอากันเข้าไป จะเพี้ยนกันไปถึงไหนล่ะนั่น
    🙂

    สุขสันต์วันศุกร์นะขอรับทุกท่าน

    8)

  9. ครั้งหนึ่งยังมีจอมยุทธ์ออกเดินทางไปสุดฟ้า
    หวังเพื่อที่จะตามหา ยอดวิชาที่หายไป

    จะเอาไปแก้แค้นให้ ให้กับอาจารย์เขา
    จะต้องเป็นเจ้ายุทธ์ และเขาต้องยิ่งใหญ่
    บังเอิญเกิดตกเขา บังเอิญมีกิ่งไม้
    บังเอิญจึงรอดตาย บังเอิญคัมภีร์อยู่ที่นั่น

    เคล็ดลับวิชาในตำราขั้นที่หนึ่ง
    นั่นก็คือ การทำใจให้สงบ รวบรวมลมปราณให้ดี
    เคล็ดลับวิชาในตำราขั้นที่เหลือ
    คือคิดดี ทำดี พูดดีเท่านี้ได้ดีแน่นอน

    สุขสันต์วันสุขค่ะ ^__^

  10. love you every Body ……..

    เหนื่อยฟ่ะเฮ้ยย หยังมาอิดขนาดเน้ ……

    พอเลาะ สลัดมันทิ้งไปเต๊อะ มาอ่านนิทานก่อนตื่น ก่อนนอน แล้วสนุกสนานแต้🙂

    มีคนบ่นถึงเราใช่ม่ะล้า คิดถึงกันละเซ่ จุ๊บุ จุ๊บุ😳

    อาทิตย์ ขอเวลาอาทิตย์หน้า จะอัพบล๊อกให้ด่วนนะจ๊ะทุกโคน …..

  11. อโลฮ้า
    ธีมใหม่คะหรือท่านประธาน

    สวัสดีจ๊ะหนูบาล์ม
    ให้เวลาอีกสองวันนะ อิอิ

  12. แม่นแล้วค่าท่านรอง ฯ Z
    แล้วเป็นไงคะท่าน ธีมใหม่นี้ถูกใจหรือเปล่า ?

    (( ต้องถามวัยรุ่นค่ะ ถ้าไม่ถูกใจ กัววัยรุ่นเซ็ง 5555+ ))

    .
    .

    หวัดดีจ๊ะหนูบาล์ม

    นอกจากคิดถึงแล้ว
    พี่ว่าพ่อคนที่บ่นได้บ่นดีนั่นคงเหงาที่ไม่มีใครมาต่อปากต่อคำด้วยละก๊า 555+

    จะอัพบล๊อกอีกสองวันใช่มะ ?
    ดีละ ! เดี้ยวพี่จะแทคทีมกะท่านรอง ฯ ไปลุย !

    หุ หุ

  13. ธีมนี้ดูขาวๆ ใสๆ โล่งๆ เหมือนวัยรุ่นสมัยนี้เลยค่ะท่านประธาน หุหุ
    แต่ว่าตัวหนังสือมันดูเล็กน่ะค่ะ
    โดยเฉพาะในบทสนทนาระหว่างเครื่องหมายคำพูด “..”

    หรือเป็นที่เครื่องข้าพเจ้าคนเดียว – -“

  14. ข้าพเจ้าชอบใจที่มันดูโล่ง ๆ นี่แหละค่ะ
    (( วัยรุ่นนี่ชอบอะไรเหมือน ๆ กันเนาะ ))

    .

    เครื่องที่ข้าพเจ้าใช้อยู่ ขนาดตัวหนังสือไม่เล็กนะคะ ปกติดี
    ยังไงเย็นนี้จะเปิดอ่านจากเครื่องที่บ้านดูอีกทีนึง
    ถ้าตัวหนังสือเดี๋ยวเล็กเดี๋ยวใหญ่ ไม่เสถียร .. เปลี่ยนธีมโลดค่ะ

  15. ^
    ^
    (( วัยรุ่นนี่ชอบอะไรเหมือน ๆ กันเนาะ )) o_O” จริงดิ!!!!!!!
    😉 รุ่นเดียวกันแน่นะ 555

    .
    .

    กวนพระบาทแล้วก็จากไป 555

    ปล.จะอัพดีมั้ยเนี่ย ดูถีแม่นางสองคนนี้ช่างกล้านักจะแทกทีมกันไปทำม้ายยย >_< อ๊ากกกกกก

  16. แล้วกัน…ข้าพเจ้าก็ลองเปลี่ยนเครื่องดูแล้วนะคะ
    ขนาดลองไปใช้ firefox ก็ยังเล็กเหมือนเดิม
    ต้องปรับขนาดตัวหนังสือไปที่ใหญ่สุดน่ะค่ะ

    อืม..หรือแม้แต่คอมของที่นี่ก็ไม่ปกติสักเครื่อง -*-

  17. หนูบาล์มมาปาดหน้าไปได้อย่างไรเนี่ย

    พี่น่ะรุ่นนี้แหละ แต่คนอื่นรุ่นไหนอันนี้ไม่ขอยืนยันจ๊ะ 555+

    ปล.แต่ถ้าไม่อัพจะเสียค่าปรับนะน้อง หุหุ

  18. ^
    ^
    คอมไม่ปกตินะไม่เท่าไร ขอแค่คนดีเป็นปกติก็พอคร้าบ 555😆

    ปล.วันนี้ปากหมานเป็นพิเศษฟ่ะเห้ยย

  19. ^
    ^

    เดี๊ยะ ๆ ๆ
    เด็ก ๆ สองคนนี้นี่ เดี้ยวจับตีปีกเต้นเพลงน้องไก่ซะร๊อก เช้อออ

    (( ไว้คืนนี้จะเข้ามาปรับ ๆ ดูให้ค่ะ ))

  20. อ้อ ..

    แล้วเครื่องของบาล์มเป็นไงคะ ตัวหนังสือเล็กเหมือนเจ๊ Z เค้าไหม ?

  21. ไม่นิคร้าบ คอมปกติ คนก็ปกติคร้าบ 555

    ((สมองอาจจะต้องเช็คอีกหน่อย))😉

  22. ขอบคุณค่ะท่านประธาน
    แต่ถ้าผิดปกติที่ข้าพเจ้าคนเดียวก็ช่างมันเถอะนะคะ
    ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ^__^

    พี่ยังบ้าเป็นปกติอยู่จ๊ะหนูบาล์ม อย่างนี้เรียกปกติป่าวอะ หุหุ

  23. สวัสดีขอรับท่านประธาน

    อืมมม ธีมใหม่ ดูสะอาดตาดีครับ

    แต่…ปัญหาเดียวกันกับท่านรองฯ ว่าไว้นั่นแหละขอรับ

    ตัวหนังสือเล็กมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ยิ่งเป็นประโยคในเครื่องหมายคำพูด (“…”) ยิ่งเล็กมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เข้าไปใหญ่

    เกล้าฯ ลองใช้สูตร Ctrl แล้ว สคอร์ล เม้าท์ช่วยแล้ว ตัวหนังสือก็ใหญ่ขึ้นดีอยู่ดอกขอรับ แต่ไปกระทบกับเครื่องหมายอื่นๆ อีกเยอะเชียว และอีกอย่าง เวลาเปลี่ยนหน้าไปเวบอื่น ต้องมาคอยกดปรับขนาดตัวอักษรให้ลดลงมาเท่าชาวบ้านคนอื่นๆ ด้วย รู้สึกว่าจะเป็นการเสียเวลาของชีวิตไปอีกหลายวินาทีเลยทีเดียวเชียว

    .
    .

    ท่านรองฯ

    วาวววว เคล็ดวิชาที่ท่านบอกมานั้น ช่างดีเลิศแท้หนอ อืมมม น่าสนใจยิ่งๆๆ

    .
    .

    ท่านกรรมกรหมิวหม่อง

    หึๆ เจ้านี้สงสัยกินยาเกินขนาด
    คนอื่นมีแต่ลืมกินยาจึงตื้อๆ ตันๆ
    ทว่าคุณน้องกลับดีดได้ดีดดีแรงไม่มีตก (แม้จะบ่นว่าอิดๆ นี่ก็เถอะ!)

  24. ขอบคุณสำหรับสัญญาณตอบรับจากทุกท่านค่ะ

    เนื่องจากว่า เครื่องของท่านรอง ฯ Z และท่านเลข ฯ ป๋าสอ ตัวหนังสือเล็กมากกกกกกกกกกกกกก จนยากที่จะเบิ่งตาอ่าน อันตัวข้าพเจ้าก็ไม่อยากทรมานกัน จึ่งกลับมาใช้ธีมเก่าดั้งเดิมต่อไปก่อนเป็นการชั่วคราว

    และหากข้าพเจ้าได้ค้นพบธีมใหม่ที่ ไฉไลปิ๊ง ๆ ละก้อ จะมาขอฉันทามติจากที่ประชุมอีกครั้งเจ้าค่ะ

    ด้วยความเคารพอย่างสูง

    -ประธาน.-😀

  25. รับทราบค่ะท่านประธาน
    ยังไงก็ขอให้ได้ธีมใหม่ที่ถูกใจในเร็ววันค่ะท่าน

    จะว่าไปพอเห็นธีมใหม่แล้วกลับมาใช้ธีมเก่ามันก็ดูแปลกตาดีเนาะ ^^”

    เรียนท่านเลขาที่เคารพ
    เป็นเนื้อเพลงจอมยุทธ์ ของ P2warship ค่ะ

  26. วันนี้เห็นจะพอแค่นี้แหละค่ะท่านรอง ฯ Z
    ข้าพเจ้าชักมึนได้ที่เสียแล้ว 55555+

  27. ค่อยๆ หาไปก็ได้ค่ะท่าน ข้าพเจ้าไม่รีบหรอกนะคะ
    (เกี่ยวอะไรกับเราล่ะนั่น ^^”)

  28. เอ๋า .. ไม่เกี่ยวได้ไงอ่ะ

    สภา ฯ ขาดลูกขุนไม่ได้ ฉันใด
    สมาคม ฯ จะขาดสมาชิกไปไม่ได้ ฉันนั้น

    ท่านรอง ฯ พูดงี้แปลว่าจะไม่รับผิดชอบหรือคะ ?
    อย่างนี้ต้องฟ้องศาลพระภูมิเสียให้เข็ด ฮึ !

  29. ข้าแต่ศาลพระภูมิที่เคารพ
    งวดนี้ลูกหมู (เล็กกว่าช้าง) ขอสามตัวตรงๆ เลยนะคะ เอ้ยไม่ใช่ล่ะ

    ข้าพเจ้ายินดีรับผิดชอบค่ะ (เรื่องอะไรอ่ะ)
    เอาเป็นว่าท่านว่าไง ข้าพเจ้าก็ว่างั้นล่ะค่ะ

    เป็นผู้น้อยต้องคล้อยตามผู้ใหญ่นี่นา ^^

  30. ข้าแต่ศาลพระภูมิที่เคารพ

    คืนนี้ลูกช้าง (เป็นศิษย์เก่า มช.อ่ะ) ขอพบเทวดา นางฟ้าในฝัน
    ขอให้เขาและเธอชี้ทางสว่างให้ข้า ฯ พลัน
    ว่า สุขาวดี นั้นอยู่หนใด ?

    เอ้ย ไปกันใหญ่ละ

    ข้าพเจ้าว่าเรามาเล่นหลับตากันดีกว่าค่ะ
    ใครนอนนิ่ง และ หายใจเข้า – ออกสม่ำเสมอก่อนชนะ

    เอาล่ะ เตรียมตัวนะคะ
    พร้อมแล้ว นอนเล้ยยยยยย ^ ^

    .

    ฝันดีค่า😀

  31. ท่านชนะแน่นอนค่ะ เพราะข้าพเจ้ายังมิได้อาบน้ำเลย หุหุ

    ว่าแต่คืนนี้ขอให้ท่าน (ลูกช้าง) นอนหลับสบาย
    โดยไม่ตื่นเพราะหาทางไปสุขา(วดี) นะคะ ^^

    ฝันดีค่ะ ^__^

    ปล.ชื่อใหม่ (หรือเปล่า) ของท่านดูสั้นดีเนาะ ^^”

  32. อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านรอง ฯ Z
    สุขสันต์วันทำงานนะคะ
    😀

    ปล. ถ้าสั้นไป เปลี่ยนเป็น soul soul ดีไหมคะ ? อิอิ

  33. อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านประธาน
    ขอให้วันนี้เป็นวันดีดี ไม่มีเรื่องให้หนักใจนะคะ ^__^

    ปล. soul soul แนวเดียวกับบะหมี่กี่งสำเร็จรูปเลยนะคะ :p

  34. สวัสดีตอนบ่ายค่ะ
    วันนี้เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ เป็นวันดี ๆ ดังที่ท่านอวยพรไว้จริง ๆ
    ขอบคุณมากนะคะ ขอให้ท่านก็ไม่มีอะไรต้องหนักใจเช่นกันค่ะ
    😀

    ปล. ชื่อเหมือนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ก็แปลว่าน่ากินน่ะสิคะ อิอิ

  35. วันนี้ข้าพเจ้ายุ่งมากๆ โดยเฉพาะช่วงบ่ายเพิ่งจะได้พักนี่ล่ะค่ะ
    แต่ก็เรียบร้อยดี ไม่มีอะไรให้ต้องหนักใจ แค่เหนื่อยกายนิดหน่อย ^^ ”

    ปล.นอกจากจะน่ากินแล้ว ยังพึ่งพาได้ยามข้าพเจ้าตกยากด้วยนะคะ :p

  36. ยินดีด้วยค่ะที่ทุกอย่างเรียบร้อยดี
    เหนื่อยมาทั้งวันแบบนี้ ทานอะไรอร่อย ๆ ให้อิ่มท้อง
    แล้วจากนั้นก็พักผ่อนหย่อนใจเสียหน่อยนะคะท่าน

    ใช้งานเค้ามาทั้งวัน ต้องให้รางวัลเค้านิ๊ดนึง

    .

    ปล.1 เมื่อตกระกำลำบาก คิดถึง soul soul เพื่อนยามยากของคุณนะคะ อิ อิ
    ปล.2 นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
    😀

  37. ขอบคุณค่ะท่าน

    ตอนนี้กินอิ่มแล้ว แต่นอนเวลานี้คงไม่ได้ (ถ้าไม่เหนื่อยสุดๆ)
    เพราะมันทำให้ข้าพเจ้าตื่นมาตอนดึก ไม่รู้ทำไม – -”

    ยังไงก็ขอให้ท่านพักผ่อนด้วยความสุขกายสบายใจนะคะ ^__^

    ปล.soul soul เพื่อนยามยาก จะมาลำบากด้วยกันใช่ไหมคะ ^^”
    ปล.1 นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^__^

  38. ขออนุญาตนำนิทานเรื่องนี้ไปทำโปรเจคจบหน่อยยนะคะ ขอบคุณคะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s