วิชามารบทที่ 2

มารเอ๋ย มารน้อย
วิชาเจ้ายังด้อยเร่งศึกษา
เรียนรู้วิธีปลูกผัก ดูแลเรือกสวน ไร่นา
เมื่อเติบใหญ่จักมีปัญญาหาเลี้ยงตน

มารเอ๋ย มารน้อย
พลังเจ้ายังด้อยเร่งฝึกฝน
เมื่อเจ้าหลงทางอยู่กลางกระแสคน
จักได้มีกำลังพาตนให้พ้นภัยพาล

.
(เชิญต่อ)

28 comments

  1. มารเอ๋ย มาร(ไม่)น้อย
    สุขภาพเจ้ายังด้อยเร่งรักษา
    หมั่นดูแลทั้งจิตใจและกายา
    เพื่อชีวาที่เฮฮาแบบยั่งยืน

    (มั่วๆ มึนๆ งงๆ ง่วงๆ)

    สวัสดีค่ะท่านประธาน
    กลับมารักษาตัวที่บ้านแล้วหรือคะ
    ยังไงก็ขอให้เป็นปกติในเร็ววันค่ะ ^__^

  2. มารเอ๋ย มวลมาร
    สุดสคราญมารเจี๊ยบๆ
    ปัญญาหลวกแหลมเฉียบ
    ยากจะเทียบหาใครทัน

    .

    มารเคโรนตัวเขียวอี๋
    ก็โสภีสวยโสภา
    ช่วงเชี่ยวชาญศัตรา
    ลิ้นสายฟ้าแสนน่ากลัว

    .

    ตัวแดงๆ พิเดเลี่ยน
    ก็แดงเนียนสีเทียนสด
    เนตรผ่องพักตร์หมดจด
    เจ้าเจนจบแจ้งเชิงยุทธ์

    .

    อีกมารมะลิเล่า
    ก็เท่าว่าฟ้ากำหนด
    ให้สวยเฉียบเกินเทียบทด
    เจ้าเก่งหมดเรื่องศาสตรา

    .

    ทว่า…

    อนิจจา
    อาอกเอ๋ย
    กระไรเลยนั่น

    ทั้งแบรดพิตต์
    ลีโอนาโด
    โอ้ววว เรนทร์

    เก็งกะเกณฑ์
    ติดตามต่อย
    ต้อยต่อตี

    ต่ะติงนองนอย
    ต้อยติงนังนัง
    คงพังแน่

    มวลมารแม่
    หน้านวล
    เจ้าจวนม้วย

    แม้นปะกันวันใด
    วันนั้นไซร้
    แหละวันซวย

    ด้วยจะเป็น
    วันสิ้นมาร

    .
    .

    ฮั่นแน่ ท่านประธานล่ะก้อ หลังเดาะ หลังเดี้ยงอยู่แท้ๆ แต่ยังแอบมาแต่งกลอนเล่นอีก ระวังนะขอรับ อาการจะกำเริบหนักกว่าเดิมนา

    ตามที่กระผมเคยผ่านหูผ่านตามา โรคหมอนรองกระดูกเลื่อนนี้มิสู้ร้ายแรงดอกขอรับ พักผ่อนเสียหน่อย ทำกายภาพเสียนิด ขี้คร้านจะหายวันหายคืน

    แต่ก็อย่าด่วนไว้ใจใดๆ ทั้งสิ้น เพราะว่า “คันนารั่วได้ด้วยรูปูฉันใด เขื่อนใหญ่ก็พังได้ด้วยรอยร้าวฉันนั้น” เช่นนี้แล การกระเทาะของกระดูก อาจกระเด้งกระดอนไปโดนระบบการทำงานอื่นๆ ของร่างกายได้

    ฉะนั้น

    พักผ่อนๆๆๆๆ

    หรือจะภาวนาเอาไว้ว่า “หายใจเข้าพัก หายใจออกผ่อน” ก็ไม่ผิดกติกาบ้าๆ บอๆ แต่อย่างใด

    พักผ่อนๆๆๆๆ

  3. สวัสดียามดึกค่ะ

    .

    ข้าพเจ้ากลับมาพักที่บ้านแล้วค่ะท่านรอง ฯ Z
    เดินไปเดินมา ถ้าปวดก็นั่ง
    นั่งไปนั่งมา ถ้าปวดก็ล้มตัวลงนอน
    ทำไปตามประสา ตามเรื่องตามราว ตามอาการที่เป็น

    ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ
    แล้วจะรีบหายในเร็ววันค่ะ

    .
    .

    แหะ ๆ

    นอกจากเมื่อคืนก่อนแอบมาแต่งกลอนแล้ว
    วันนี้ยังแอบลุกเดินไปทำโน่นทำนี่อีกด้วยนะคะ
    ทำเอาอาการปวด ๆ ชา ๆ กลับมาครั้งอีกซะงั้น – -”

    ข้าพเจ้าคงต้องนอน ต้องพักผ่อนอย่างไม่มีเงื่อนไข
    อย่างที่ท่านป๋าสอสั่งการไว้เสียแล้วล่ะค่ะ

    5555555+ (( เฮ้อ .. ))

    .
    .

    นอนหลับฝันดีนะคะเหล่ามารน้อย ๆ ทั้งหลาย
    ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

    -จขบ.-😀

  4. อืม ควรยิ่งแล้วล่ะขอรับท่านประธาน

    พักผ่อนมากๆ นะขอรับ

    ขอให้หายไวๆ

    .

    สุขสันต์วันออกพรรษานะทุกคน

  5. สวัสดีวันออกพรรษาค่ะ

    ดีค่ะ ท่านประธาน
    พักผ่อนมากๆ จะได้หายไวไวนะคะ

    สุขสันต์วันฝนพรำค่ะ

  6. สวัสดีวันออกพรรษาค่ะ

    .

    พรุ่งนี้ ..
    วันพรุ่งนี้ข้าพเจ้าว่าจะไปทำงานละ
    นั่ง ๆ นอน ๆ เป็นเพื่อนเจ้าสโนว์ไม่เห็นจะโก้ตรงไหน
    เป็นไปได้พรุ่งนี้จะไป จะไปทำงาน

    .
    .

    สุขสันต์วันแดดดีค่ะท่านเลขา ฯ ป๋าสอ และ ท่านรอง ฯ Z
    ขอให้มีความสุขเสมอต้นเสมอปลายนะคะ
    😀

  7. ไปทำงานไหวหรือคะท่าน
    ต้องนั่งๆ ยืนๆ ทั้งวันมิใช่หรือ

    แล้วแน่ใจนะคะว่าไม่เป็นไร
    ยังไงก็ดูแลตัวเองดีดีค่ะ

  8. อืม ..

    อยู่บ้านก็นั่ง ๆ นอน ๆ ทั้งวันนี่คะท่านรอง ฯ
    ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ประโยชน์สิ้นดีเลยอ่ะ

    .
    .

    เอาเป็นว่าวันนี้ จะพยายามพักค่ะ
    ยังไงรบกวนให้ท่านช่วยทำงานเผื่อให้ด้วยนะคะ

    สู้ ๆ ค่ะ ^ ^ v

  9. เอ่อ..งั้นก็ได้ค่ะท่าน
    ข้าพเจ้าจะทำงานเผื่อ
    ส่วนท่านก็พักผ่อนเผื่อข้าพเจ้าด้วยแล้วกันนะคะ

    อ้อ พักมากๆ หน่อยนะคะ ช่วงนี้ข้าพเจ้างานยุ่งมากเลยอ่ะ ^^”

    โปรดถนอมร่างกายด้วยค่ะ ^__^

  10. ด. ดื้อ!

    เด็กดื้อต้องตีก้น
    แต่ผู้ใหญ่ดื้อจะไปทำงานทั้งๆ ที่หลังเดี้ยง
    ต้องตีอะไรดี?

    .
    .

    มาๆๆ หากว่างๆ กันแล้วละก้อ เชิญแวะมาอ่าน “ทันตานุภาพ” ตอนจบกันเถิ๊ด

  11. ทันตานุภาพ 3 (ตอนจบ)…………..โดย สิญจน์ สวรรค์เสก

    .
    .

    เมื่อครั้งที่แม่เสียชีวิตไปนั้น ทิพย์รู้สึกเหมือนสูญเสียสิ่งสำคัญสูงสุดของชีวิตไป

    ต่อมา การสูญเสียพี่สาวที่เธอหวังพึ่งพิงไปอีกคน จึงราวกับว่าปราการด่านสุดท้ายของชีวิตถูกตีแตกทำลายลง ทำให้ทิพย์รู้สึกเคว้งคว้างเหมือนคนจรหมอนหมิ่นไร้ที่อยู่อาศัย แต่นั่นยังไม่เท่าไหร่ ยังไม่ทำให้ไฟชีวิตของเธอมอดดับเหมือนกับครั้งนี้

    ทิพย์อกหัก

    การถูกคนรักทิ้งไปมีหญิงอื่น ทำให้เธอรู้สึกด้อยค่า ไร้ราคา ราวกับว่าดวงใจที่เธอหวงแหน เป็นเสมือนศูนย์รวมทุกสิ่งอย่างในความเป็นเธอ ถูกชายผู้นั้นขโมยไปย่ำยีจนไม่เหลือชิ้นดี

    ทศกัณฑ์ตายเพราะถูกหนุมานขโมยกล่องดวงใจเอาไปทำลายฉันใด

    ทิพย์ก็แทบตายเพราะถูกทำลายหัวใจเหมือนกันฉันนั้น

    หลังจากนอนซมตรอมตรมด้วยอาการอกหักมาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ทิพย์ก็ออกไปซื้อยาพิษชนิดรุนแรงที่ออกฤทธิ์เฉียบพลันมาหนึ่งขวด เมื่อกลับมาถึงห้องก็ทิ้งร่างลงนอนอย่างคนสิ้นหวัง สมองหมุนวน ความคิดสับสน ในเศษความคิดที่แตกซ่านนั้น เธอพยายามคิดหาเหตุผลมาสนับสนุนการฆ่าตัวตาย ได้มาหลายเหตุผลแล้ว แต่ยังไม่เพียงพอ ยังไม่มีพลังที่จะฉุดเธอให้ลุกขึ้นมาเปิดยาพิษขวดนั้นกรอกปากดื่ม

    นอนจนรู้สึกเมื่อยเธอจึงพลิกตัว วัตถุชิ้นหนึ่งที่ห้อยคออยู่กระทบหน้าอกเบาๆ เธอจึงเอื้อมมือมาคลำดู พอมือสัมผัสกับวัตถุชิ้นนั้น ความคิดที่กระจัดกระจายแตกซ่านไปถึงแต่เรื่องแฟนเก่า ถึงเรื่องราวที่ตนอกหัก ได้ค่อยๆ ก่อรูปขึ้นมาใหม่ เป็นภาพและเสียงในวันนั้น วันที่เธอได้รับวัตถุชิ้นนี้มาจากมารดาบังเกิดเกล้า

    “เอ้า แม่ให้ เก็บเอาไว้ดีๆ นะลูก”

    เสียงของแม่ก้องขึ้นมาขณะยื่นฟันซี่นี้ให้เธอ ภาพที่แม่เคยตกระกำลำบากที่ถูกพ่อทิ้งไปมีเมียใหม่ค่อยๆ ผุดขึ้นมาภาพแล้วภาพเล่า ฉากแล้วฉากเล่า และคำพูดประโยคแล้วประโยคเล่าที่แม่เคยพูดก่อนตาย ได้แตกทะลักทะลายขึ้นมาในโสตประสาทของเธอ

    “เรานี่ท่าจะบ้า!” ทิพย์ด่าตัวเอง “ขนาดแม่ถูกพ่อทิ้งไปมีเมียใหม่แท้ๆ ยังไม่คิดฆ่าตัวตาย แต่เรา แค่แฟนทิ้งก็จะฆ่าตัวตายแล้ว บ้าจริง! บ้าชมัด!”

    เมื่อด่าตนเองจนหนำใจและหาเหตุผลมาสนับสนุนการมีชีวิตอยู่ต่อไปได้แล้ว ทิพย์ก็ลุกขึ้น ไปอาบน้ำชำระร่างกายที่เหม็นคลุ้งด้วยกลิ่นเหล้า อาบน้ำเสร็จก็แต่งตัวแบบง่ายๆ เพื่อออกไปทำบุญอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แม่ที่วัด เป็นการทดแทนบุญคุณ ที่เหมือนกับว่าแม่ได้มาเตือนให้ตนเลิกคิดมาก ล้มแผนที่จะฆ่าตัวตายไปได้

    พอทำบุญถวายสังฆทานเสร็จ ทิพย์เดินมานั่งเล่นที่ท่าน้ำของวัด นึกถึงคำสอนที่พระเทศน์เตือนใจเรื่องอกหักเมื่อครู่ว่า

    “คนอื่นน่ะ มาทำร้ายเราได้แค่ครั้งเดียว เหมือนเอามีดมาแทงเราแล้วก็จากไป เกิดความทุกข์ไม่เท่าไหร่ รักษาแผลนั้นไม่นานก็หาย แต่การที่เราทำร้ายตัวเองนี่สิ อันตรายกว่า เพราะเหมือนกับเราไปถอดเอามีดของคนอื่นเล่มนั้น มาแทงตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้รู้สึกเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา และรักษาไม่หายเสียที”

    นับแต่วันนั้นมา ทิพย์เปลี่ยนวิถีชีวิตใหม่ ไม่จมปลักอยู่กับความคิดเก่าๆ แบบเดิม การใช้ชีวิตก็ปรับเปลี่ยนไม่ให้สุดโต่งไปแต่ด้านแสวงหาเงินทองมาใช้สอยและเก็บสะสมอย่างเดียว เธอจะแบ่งเงินเดือนที่ได้ออกเป็นส่วนๆ

    ส่วนหนึ่งสำหรับเลี้ยงชีพที่ต้องกินต้องใช้ ไหนจะค่าน้ำ ค่าไฟต่างๆ

    ส่วนหนึ่งสงเคราะห์ญาติ แบ่งเป็นทุนการศึกษาให้หลานได้เรียนสูงๆ

    ส่วนหนึ่งเธอจะนำมาทำบุญอุทิศให้แม่และสรรพสัตว์ทั้งหลายรวมถึงตัวเองด้วย

    และส่วนสุดท้ายเก็บออมเอาไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน เผื่อเกิดเหตุการณ์ที่ต้องใช้เงินในอนาคต

    จากการกำหนดเกมให้ชีวิตตัวเองดำเนินไปในกรอบที่ดีแบบนี้ ชีวิตของทิพย์ก็ค่อยๆ เจริญขึ้นมาตามลำดับ

    ไม่เพียงแต่การรู้จักใช้ทรัพย์มาบริหารชีวิตเท่านั้น เธอพัฒนาตัวเองด้วยการขวนขวายเข้าเรียนรอบค่ำ เพิ่มความรู้ ติดอาวุธทางปัญญา ขยายโอกาสในการทำงานให้กว้างขึ้น

    คนทำดี ความดีย่อมไม่เป็นหมัน

    เมื่อคุณสมบัติพร้อม ทิพย์ก็สมัครเข้าไปเป็นพนักงานในห้างเยาฮัน (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นห้างฟอร์จูนทาวน์) ย่านรัชดาภิเษก ตามความฝันที่อยากจะเป็น “สาวห้าง” (อาชีพในฝันของสาวๆ จากต่างจังหวัดในห้วง พ.ศ. นั้น)

    ทิพย์ได้งานเป็นพนักงานขายเสื้อผ้าในห้างเยาฮัน ต้องทำงานวันจันทร์ถึงวันเสาร์ หยุดเฉพาะวันอาทิตย์ เข้าทำงานตอนเก้าโมงเช้า เลิกงานออกจากห้างก็ตอนสามทุ่มครึ่ง

    คืนหนึ่ง

    หลังเลิกงาน

    ทิพย์ขึ้นรถเมล์สายแรกตรงหน้าห้างเพื่อเดินทางกลับห้องพักเช่นปกติ ขณะมายืนรอต่อรถเมล์สายที่สองอยู่คนเดียวนั้น โดยที่เธอไม่ทันรู้ตัว บุรุษลึกลับผู้หนึ่งผู้มาพร้อมกับความมืดและมีดในมือได้ปรากฏกายขึ้น

    แสงไฟสีซีดจากหลอดนีออนดวงน้อยตรงป้ายรถเมล์นั้นกระจายรังสีเงียบเชียบเช่นใด การย่างออกมาจากความมืดของเขา แล้วตรงเข้าหาทิพย์ก็เงียบเชียบเช่นนั้น

    “ไม่อยากตายอย่าร้อง!”

    น้ำเสียงเหี้ยมบอกห้วนๆ

    แม้ทิพย์อยากจะร้องก็คงร้องไม่ได้ เพราะมือใหญ่หยาบกระด้างข้างหนึ่งปิดปากของเธอจนมิด ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งกำมีดขาววาววับเล่มหนึ่งจี้มาที่คอของเธอ วาบแรกที่ถูกจู่โจมเข้าประกบ ทิพย์ยกมือขึ้นมาหมายจะแกะมือของคนร้ายออก ครั้นพอดิ้นรนแข็งขืน มีดเล่มนั้นก็จี้เข้าลำคอแบบเตือนให้รู้ว่า ถ้าเธอพยายามมากกว่านี้ มันจะเสียบเข้ามาจริงๆ

    “มานี่! อย่าดิ้น! ดิ้นปั๊ดฆ่า!”

    เสียงกร้าว ราวกับเป็นเจ้าชีวิตของเธอสั่งพลาง ดันหลังให้เธอเดินเข้าไปบริเวณที่กำลังก่อสร้างอาคารแห่งหนึ่งไปพลาง

    ทิพย์รู้สึกราวกับว่ากำลังเดินเข้าไปสู่ความตายยังไงยังงั้น ในเสี้ยวความคิดได้ผุดภาพข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์วันพรุ่งนี้ ว่าจะมีข่าวคนมาพบศพหญิงสาวผู้หนึ่งถูกข่มขืนแล้วฆ่าอย่างโหดเหี้ยม เธอเคยอ่านแต่ข่าวที่คนอื่นถูกกระทำ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าเหตุการณ์แบบนี้จะมาเกิดขึ้นกับตนเอง

    คนร้ายดันหลังเธอเดินลึกเข้าไปกระทั่งถึงกองทรายกองใหญ่ เมื่อดันเธอเดินอ้อมไปหลังกองทรายแล้ว ก็พลิกตัวให้เธอหันหน้ามาแล้วลงมือปลุกปล้ำทันที เธอพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่สู้แรงของคนร้ายไม่ได้ มันดันจนเธอล้มลงบนกองทราย

    “พี่ อย่าทำหนูเลย นะ นะพี่นะ…” เธออ้อนวอนอยู่อย่างนั้น

    “บ๊ะ! อีนี่สู้หรือ!” มันทำร้ายเธอจนจุกพูดไม่ออก

    ในเสี้ยวที่ดุจเดินอยู่บนเกลียวเชือกแห่งความเป็นตายนั้น พอนึกถึงว่าจะต้องตาย ทิพย์กลับนึกถึงแม่ขึ้นมาดื้อๆ มือที่กอดไขว้อกป้องตัวเองอยู่ จึงเอื้อมขึ้นมากำจี้ฟันของแม่ รู้สึกรันทดในชะตาชีวิตของตนเหลือประมาณ จึงอธิษฐานในใจว่า

    “แม่เอ้ย ลูกไม่เคยทำชั่วอะไรเลยในชีวิต แต่ทำไมชีวิตของลูกถึงเจอแต่เรื่องร้ายๆ มาตลอด หากวิญญาณของแม่อยู่แห่งหนตำบลใดก็ตาม ขอให้แม่มาช่วยลูกด้วยเถิด”

    “โอ๊ย!” จู่ๆ คนร้ายที่กำลังปลุกปล้ำทิพย์อยู่นั้นก็ร้องขึ้นมาราวกับถูกไฟช็อต ทะลึ่งพรวดลุกขึ้นยืน ขยี้ตามองลงมาดูทิพย์ที่กำลังนอนอยู่บนกองทรายครั้งแล้วครั้งเล่า แม้บริเวณนั้นจะมืด แต่ก็ไม่ถึงกับมืดจนสังเกตอะไรไม่ออก

    “เฮ้ย! อะไรวะ! เว่ย!” อุทานอีกสามสี่คำคนร้ายก็วิ่งหนีไป

    ทิพย์ลุกขึ้นมานั่ง รวบผ้าที่ถูกฉีกกระดุมจนขาดมาปิดอก แล้วรีบเดินออกมาจากบริเวณนั้นทันที พอออกมาถึงถนน มีรถวิ่งผ่านมา เธอรีบโบกรถคันนั้นแล้วเล่าเรื่องราวเมื่อครู่ให้คนขับฟัง พลเมืองดีผู้นั้นให้เธอขึ้นรถพาไปแจ้งความที่สถานีตำรวจในท้องที่นั้น บันทึกคำให้การเสร็จ ตำรวจจึงไปส่งเธอที่ห้องพัก

    ผ่านเหตุการณ์เฉียดตายในคืนนั้นมา ยิ่งทำให้ทิพย์เชื่อมั่นในบุญคุณของพ่อแม่ที่มีต่อลูก ถ้าลูกผู้นั้นเคารพนับถือเทิดทูนบูชาพ่อแม่จริงๆ เมื่อถึงคราวคับขันอาจเกิดบุญญาภินิหาริย์ช่วยเหลือได้ ซึ่งเธอเองก็แปลกในเหมือนกันว่า ภาพที่คนร้ายเห็นเธอในคืนนั้นคือภาพแบบไหนกันแน่ แต่เท่าที่ดูจากอาการของเขานั้น คิดว่าต้องเป็นภาพที่สร้างความตกใจได้อย่างถึงที่สุดอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นคงไม่วิ่งหนีไปแบบไม่คิดชีวิตเช่นนั้น

    คำว่า “แม่” สำหรับทิพย์นั้น จึงเป็นคำที่ยิ่งใหญ่และมีความหมายมาก

    แม่คือความอดทน

    แม่คือความเรียบง่าย

    แม่คือการต่อสู้

    แม่คือเสียงหัวเราะ

    แม่คือหยดน้ำตา

    แม่คือกำลังใจ

    สรุปแล้วแม่คือเธอ – ทิพย์

    แม้ทุกวันนี้ชีวิตความเป็นอยู่ของเธอจะแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างลิบลับ เธอมีสามีที่ดี มีการงานที่มั่นคง มีลูก มีชีวิตครอบครัวแบบที่คนทั่วไปมีกันนั่นแหละ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอมี และไม่แน่ว่าคนทั่วไปจะมีเหมือนเธอ คือจี้อันน้อยอันนั้น ซึ่งแต่ก่อนเคยเลี่ยมกรอบพลาสติก ต่อมาก็เป็นกรอบสแตนเลส แต่ปัจจุบันนี้เป็นกรอบทองที่เธอคล้องคอเอาไว้อยู่ตลอด ไม่ว่าจะเดินทางไปที่ไหนก็ตาม.

  12. สวัสดีเที่ยงวันพุธค่ะ

    ความกตัญญูเป็นเกราะคุ้มภัยจริงๆ ค่ะ
    ว่าแล้วพักเที่ยงก็โทรหาแม่เสียหน่อยดีกว่า

    สุขสันต์วันนี้ค่ะ ^__^

  13. เอ…ท่านประธานเป็นจะไดพ่องน้ออออออออออออ

    เงียบจิบจี๋เหมือนแมงกุดจี่ในกองขี้ควายเล้ยยยยย

  14. นั่นสิคะ คุณสวรร์เสก
    หายจ้อยไปแบบนี้ น่าเป็นห่วงนะเนี่ย

  15. แจ้งข่าวขอรับท่านรองฯ

    เมื่อตะกี้นี้ เกล้ากระผม เลขาหน้ามนคนรูปไม่ขี้เหร่ (สักเท่าไหร่) ของเรา ได้ใช้วิชามารล่องหนหายตัวมั่วไปหมด จนไปได้ข่าวสดๆ ของท่านประธานฯ มาว่า ตอนนี้ท่านนอนหายใจพะแง็บๆ เหมือนปิ้งปลาแปบอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลอีกรอบแล้ว หมอนัดให้นอนดูอาการก่อนสักอาทิตย์ แล้วค่อยกำหนดวิธีรักษาต่อไป

    ท่าทางศึกนี้คงยืดเยื้อน่ะขอรับ

    น่าสงสารจัง แล้วนี่มวลสมุนมารจะทำกันฉันใดดีละนี่ มาไร้ซึ่งหัวหน้าคอยสั่งการแบบนี้ ถ้าหากเจ้าชายน้อยและผองเพื่อนบุกเข้าโจมตีคุ้มสี่สาวเทเวศ จะมีแตกพ่ายอย่างง่ายดายดอกหรือ

  16. อะอ้าว…เหตุการณ์เป็นเช่นนั้นจริงหรือนี่
    ข้าพเจ้าก็ยังคิดๆ อยู่นะเนี่ยว่าไปพักผ่อนที่โรงพยาบาลแหงๆ

    และขอบคุณมากที่แจ้งข่าวเปียกๆ นะคะท่านเลขาหน้ามน
    คนรูปงามนามไพเราะ แม้อายุจะไม่เอาะๆ สักเท่าไหร่ ^^”

    ทำศึกยืดเยื้อเช่นนี้เห็นทีกำลังคงอ่อนล้า ก็หวังว่าจะกลับมาบ้าเช่นเดิมได้ในเร็ววันค่ะ

    อ้อ มิต้องกังวลแทนสมุนมารสาวทั้งหลายนะคะ แม้จะไร้ซึ่งผู้นำ
    แต่กำลังใจยังเต็มเปี่ยม ต่อให้เจ้าชายน้อยและสหายบุกมา
    ก็ใช่ว่าจะผ่านค่ายกลแปดทิศเข้ามาได้ง่ายๆ นะคะ หุหุ

  17. โอมมมมมมม

    มะลุกกุ๊กกุ๋ยๆ
    ดุ๋ยดุ่ยดุ๊กดุ๋ยๆ

    หายเร็วๆ นะขอรับพระคุณ

    เพี้ยง!

  18. สวัสดีค่ะ
    ข้าพเจ้าแวะมาเยี่ยมเช่นเคย

    หายไวไวนะคะ ^__^

  19. ท่านประธ๊านนน หายเร็วๆเด้อค้า
    คนบ้าๆ แถวนี้ร้อนรุ้ม กลุ้มทรวงกันเป็นทิวแถวงิ
    กลับมาบ้าด้วยกันเร็วๆเด้อ

    จาก ……กรรการหมิวหม่อง บ๊ะเทิงเทิ่ง

  20. สวัสดีจ้า

    เจ้าของบ้า (น) หนีออกจากโรงพยาบาลมาแว้ววววววววว

    หลังจากนอน นอน นอน แล้วก็นอนพักรักษาหมอนรองกระดูกผู้ดื้นรั้นที่โรงพยาบาลนานกว่าสองสัปดาห์ ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจหลาย ๆ เลยค่ะที่ทราบว่าเหล่าท่านคนบ้า ๆ บอ ๆ ยังคิดถึงข้าพเจ้าอยู่มิสร่างซา 55555555+ ฮิ้วววว

    ตอนนี้อาการหายเกือบสนิทดีแล้วล่ะค่ะ จะมีปวดแปล๊บ ๆ อยู่บ้างเป็นบางครั้ง แต่คิดว่าวันจันทร์หน้าจะพาตัวเองไปนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อในห้องทำงานได้อย่างแน่นอน .. อิอิ

    ทั้งนี้ทั้งนั้นข้าพเจ้าขอขอบคุณไปยังท่านเลขาป๋าสอหน้ามนคนรูปหล่อ (วันนี้ยกให้เค้า “หล่อ” ไปก่อนวันนึง) ท่านรอง ฯ Z2you ผู้สะสวยทั้งจิตใจแลใบหน้า และท่านกรรมการหมิวหม่องผู้แคล่วคล่องว่องไวปานวอกมา ณ ที่นี้ด้วยนะเจ้าคะ

    ขอบคุณหลาย ๆ
    ขอให้หายใจคล่อง ๆ กันทุกคนเลยจ้า .. 😀

  21. สวัสดีค่ะท่านประธาน
    ดีใจที่ได้พบกันอีกครั้งค่ะ ^__^

    ยินดีด้วยที่อาการเกือบเป็นปกติแล้ว และหวังว่าจะเป็นปกติในเร็ววันนะคะ
    ยังไงก็ดูแลตัวเองดีดีด้วยค่ะ จะได้ไม่ต้องไปพักผ่อนที่โรงพยาบาลอีก

    เรื่องงานไม่รอให้หายดีก่อนหรือท่าน เดี๋ยวร่างกายพอรู้ว่าจะถูกใช้งาน
    จะพาลหาเรื่องป่วยเอาอีกนะคะ ด้วยความปรารถนาดีค่ะ

    ขอให้สุขภาพแข็งแรงค่ะ

  22. อืมมมม ท่านประธานมาแล้ว

    ยังไงละก้อ ถ้ายังไม่หายดีก็พักต่ออีกนิดนะขอรับท่านประธาน อย่าด่วนใจร้อนว่าจะไม่ได้ทำงาน เพราะงานไม่เคยหมดจากโลกนี้หรอกขอรับ ติดแต่ว่าจะมีแรงกายแรงใจทำหรือไม่เท่านั้น

    ห้ามดื้อนะขอรับ เดี๊ยะไม่เล่านิทานก่อนตื่นให้ฟัง – พูดไม่เชื่อ!

  23. อรุณสวัสดิ์จ้า

    ขอบคุณมากค่ะท่านรอง ฯ Z
    ข้าพเจ้าก็ดีใจที่ได้กลับมานั่งจิ้มนิ้วคุยกับท่านได้อีกครั้ง
    รับปากว่าจะไม่หักโหมค่ะ
    กลัวจะต้องไปนอนรักษาตัวอีบรอบนึงอยู่เหมือนกัน – -”

    ว่าแต่ตอนหลายวันมานี้ท่านรอง ฯ Z สบายดีหรือเปล่าคะ ?
    งานหนักมากไหมอ่ะ ?
    ท่าทางจะหนักไม่ใช่เล่นแน่ ๆ เลยอ่ะ ไหนจะทำของตัวเองไม่พอต้องมาทำเผื่อให้ประธานอีกนิ อิ อิ

    ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะท่าน

    .
    .

    เอ่อ .. ท่านเลขาป๋าสอเจ้าคะ

    ที่ผ่านมาข้าพเจ้าไม่ดื้อเลยค่ะ
    ไม่ดื้อนิดเดียวจริง จริ๊งงงง
    ไหน ๆ ก็ทำตัวเป็นคนบ้าที่ดีออกอย่างนี้
    ป๋าต้องมีนิทานก่อนตื่นให้อ่านเป็นรางวัลแล้วล่ะค่ะ
    5555555+

    .
    .

    สุขสันต์เช้าวันใหม่ ขอให้สดใสไปทั้งวันนะคะ
    สู้ ๆ ค่ะ

    -จขบ.-😀

  24. สวัสดีวันจันทร์ค่ะ
    มาแต่เช้ามืดเชียวค่ะท่านประธาน
    หรือว่าตื่นเต้นที่จะได้มาทำงานแล้วค่ะ ^^”

    ข้าพเจ้าสบายดีค่ะ งานก็ยุ่งพอประมาณ
    แต่ไม่ถึงกับหนักมากมายอะไร

    ท่านเองก็รักษาสุขภาพดีดีนะคะ
    สุขสันต์วันทำงานค่ะ ^__^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s