Z : Zero

คนดื้อ มักดื้อด้านอย่างไม่พอที่
ดื้อรั้นอย่างเกินพอดี
ดื้อดึงกับบางเรื่องที่ (เขาบอกว่า ) เป็นไปไม่ได้

คงต้องใช้เวลานานกว่านี้
คนดื้อจึงยอมเชื่อว่าโอกาสที่มีเท่ากับ ศูนย์ จริง ๆ ..

.

หมายเหตุประจำบันทึก :
ละไว้ในฐานที่ (ไม่) เข้าใจ ไปฟังเพลงกันดีกว่าค่ะ😀

20 comments

  1. อืม…ไม่เข้าใจ
    ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

    ว่าทำไมข้าพเจ้าจึงส่งคอมเมนท์ไม่ได้
    ไม่เข้าใจเล้ย – -“

  2. 5555555555555555555555555555555+

    “เข้าใจ” ว่าคงเป็นที่ระบบค่ะ ท่านรอง ฯ
    เพราะมะตะกี้ข้าพเจ้ากำลังเข้าทำการปู้ยี้ปู้ยำอยู่เป็นการใหญ่
    ระบบจึงปิดบ้านไม่ยอมรับฝากคำทักทายใด ๆ (( มั้ง ))

    .

    ท่านรอง ฯ ยังวัยรุ่นก็ใจร้อนอย่างนี้แหล่ะค่ะ ข้าพเจ้าเข้าใจ
    5555+

  3. อืม…ดีนะคะ ที่ข้าพเจ้าเป็นคนดื้อพอประมาณ
    จึงไม่ยอมรับสิ่งที่ระบบยัดเยียดให้

    สุดท้ายความพยายามก็เป็นผลสำเร็จ ^^”

  4. อืม .. จริงของคุณค่ะ

    ทั้งนี้ต้องขอบคุณมากนะคะท่านรอง ฯ
    ขอบคุณที่ทำให้เห็นว่า “ดื้อ” เข้าไว้ เดี๋ยวก็ได้เรื่องเอง

    55555555555555555+

    .

    จขบ.ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ เด็กดื้อ
    นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ😀

  5. 5555555+

    ดื้อ บางครั้งก็ได้เรื่อง
    แต่บางครั้งก็มีเรื่องนะคะท่าน

    โปรดดื้อให้ทุกทางด้วยนะคะ
    ด้วยความปรารถนาดีจาก เด็กดื้อค่ะ ^__^

  6. สวัสดีตอนเที่ยงวันค่ะท่านรอง ฯ Z

    .

    อาทิตย์นี้ข้าพเจ้ามีภารกิจรัดตัวเหลือเกิน
    ทำให้อาจไม่ค่อยได้โผล่หน้ามาเวลากลางวันได้นะคะ
    แต่กลางคืนจะแวะมา (ถ้าไม่สลบ) ค่ะ

    ดูแลและรักษาสุขภาพด้วยน๊า
    สุขสันต์วันฝนกระหน่ำค่ะ

    -จขบ.-😀

  7. สวัสดีตอนบ่ายยามฝนพรำค่ะ

    รับทราบค่ะท่านประธาน
    มีความสุขกับการทำงาน
    ดูแลตัวเองด้วยเช่นกันนะคะ

    สุขสันต์วันนี้ค่ะ ^__^

  8. คนดื้อ…

    ใช่ เขาคนนี้ก็ดื้อเหมือนกัน

    ทั้งๆ ที่รู้ว่าหล่อนได้จากไปแล้ว
    ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่มีหวังที่จะหวนคืนสู่บรรยากาศเก่าๆ

    แต่…เขา…ยังคงดื้อ



    You left my heart as empty
    As a Monday morning church
    It used to be so full of faith
    and now it only hurts
    And I can heart the devil whisper
    “Things are only getting worse”
    You left my heart as empty
    As a Monday morning church



    เธอทำให้เกิดหลุมดำในใจฉัน
    มันดูดกลืนและทำลายความสุขที่ฉันเคยมี

    โบสถ์…ในยามเช้าวันจันทร์สุดแสนจะเงียบเหงาและว่างเปล่าฉันใด

    ใจ…ดวงที่ร้างไร้ซึ่งเยื่อใยจากเธอ ก็เต็มไปด้วยหยากไย่และฝุ่นผงฉันนั้น

    เธอจ๋า…ความเชื่อมั่นศรัทธาในรัก
    ที่เธอได้ถักทอสานสร้างขึ้นมาในใจฉัน
    บัดนี้มันได้พังทะลายลงแล้ว
    เหลือเพียงซากปรักหักพัง
    ตามหลอกหลอน ยอกย้อนความรู้สึก
    ให้ฉันเจ็บแปลบทุกครั้งที่คิดถึงมัน
    ดุจคำกระซิบเบาๆ ของซาตาน
    ที่สร้างความเจ็บปวดและหวาดกลัวให้ฉันอย่างไม่รู้สิ้น



    ฉันคงดื้อเกินไปที่ยังดันทุรังคิดถึงเธออยู่แบบนี้
    ทั้งๆ ที่………………………………………………..

    .
    .

    ปล. หากอยากจะรู้เหตุผลแล้วละก้อ ให้เปิด you tube แล้วแวะไปฟังเพลง Monday Morning Church ของคุณพี่ Alan Jackson ดูนะขอรับ แล้วจะทราบเองแหละว่า เหตุผลใดที่ทำให้ชายหนุ่มผู้นั้น เป็นคนดื้ดรั้นดึงดันได้ถึงเพียงนั้น

    -เลขาหน้ามน- (คนไม่ดื้อ แต่ ด้าน)

  9. มาหน้าด้าน เอ้ย หน้าดื้อด้วยคนจ๊ะ

    ^
    ^
    ^
    จิ้มตรูดป๋าสอ เมื่อไรจะเอานิทานก่อนตื่นมาลงอีกละท่าน ข้าเจ้ารอจนน้ำลายไหล รอแล้วรอเล่า เฝ้าแต่รอ😀

  10. สวัสดีบ่ายๆ วันอังคารค่ะ

    ไปทำงานก่อนล่ะนะ

    สขสันต์วันทำงานค่ะ ^__^

  11. ยัง…
    ฉันยังจำได้
    ถึงวันที่ฉันและเธอยังเป็นละอ่อน
    ครั้งหนึ่งวันนั้นเธอพร่ำฉันจำได้…เธอบอกรักฉัน
    ครั้งหนึ่งวันนั้นฉันทำเธอร้องไห้…ฉันบอกรักเธอ
    เธอจำได้ไหมจ๊ะ
    ฉันยังจำได้นะ

    Remember when
    I was young and so were you
    Time stood still, love was all we knew
    You were the first, so was I
    We made love and then you cried
    Remember when

    ยัง…
    ฉันยังจำได้
    กับปราสาททรายแห่งถ้อยคำสัญญา สาบาน
    ที่แม้เราสองจะประคับประคองอย่างสุดหัวใจ
    แต่ต่อมามันก็พังทะลายลงอย่างไม่เป็นท่า
    มันให้บทเรียนเราว่า “สุขสดๆ ย่อมคู่กับทุกข์แสบๆ”
    ฉันยังจำได้

    Remember when
    we vowed the vows and walked the walk
    Gave our hearts, made the start, it was hard
    We lived and learned, life threw curves
    There was joy, there was hurt
    Remember when

    ยัง…
    ฉันยังจำได้
    เมื่อตาตาย เมื่อหลานเกิด
    เมื่อเรารัก เมื่อเราเลิก
    โอ้…ช่างกระไร
    เราได้ระรานน้ำใจของกันและกัน
    ฉันยังจำได้

    Remember when
    old ones died and new were born
    And life was changed, disassembled, rearranged
    We came together, fell apart
    And broke each other’s hearts
    Remember when

    ยัง…
    ฉันยังจำได้
    ถึงเสียงย่ำไปของเท้าคู่น้อย
    เคลิ้มคล้อยตามทำนองเพลง
    ที่บรรเลงกันทั้งสัปดาห์
    ยินดีปรีดาที่รักกลับมา
    สัญญานะจ๊ะ สัญญา
    ต่างว่าจะรักตราบฟ้าดินสลาย
    ฉันยังจำได้

    Remember when
    the sound of little feet
    was the music
    We danced to week to week
    Brought back the love, we found trust
    Vowed we’d never give it up
    Remember when

    หึๆ ฉันยังจำได้
    ถึงวันที่เคยคิดว่า
    อายุสามสิบช่างแก่กระไร
    แต่ทำไมวันนี้ วจีที่่กล่าว
    กลับว่า สามสิบน่ะยังแจ๋ว
    แม้เวลาจะล่วงมาแล้ว
    แต่ถ้าย้อนกลับไปได้
    คล้ายๆ ว่าจะทำทุกอย่างเหมือนเดิม
    ซึ่่งฉันยังคงจำได้

    Remember when
    thirty seemed so old
    Now lookn’ back it’s just a steppin’ stone
    To where we are,
    Where we’ve been
    Said we’d do it all again
    Remember when

    ยัง…
    ฉันยังจำได้
    แม้กายจะแก่
    แม้เด็กจะโต
    แต่ไม่นึกโมโห
    ไม่เคยเสียใจ
    ที่พวกเขาจากไป
    ก็ในเมื่อนี่คือชีวิต
    ทั้งของฉันและของใครๆ
    ให้ได้จดได้จำ
    ได้คำนึงถึงวันเก่าๆ
    หวังว่าพวกเรายังคงจำได้

    Remember when
    we said when we turned gray
    When the children grow up and move away
    We won’t be sad, we’ll be glad
    For all the life we’ve had
    And we’ll remember when

    .
    .
    .

    หึๆ จะให้แปลเพราะๆ แบบนักแปลมืออาชีพเห็นจะไมไหวล่ะขอรับ
    เกล้าได้แต่นึกถึงอารมณ์เพลงแล้วด้นสดๆ ใส่แบบนี้แหละพระคุณ
    เพื่ออารมณ์สุนทรีย์ที่ยิ่งๆ ขึ้นไป แนะนำให้เปิด You tube ฟังเพลง Remember When ของคุณพี่ Alan Jackson ประกอบไปด้วยนะครับ

    เพลงนี้ เป็นอีกหนึ่งเพลงโปรดของกระผมเลยเชียวล่ะ

    .
    .
    .

    ถึง ยัยหม่อง

    เอาน่า เดี๋ยวว่างๆ แล้วพี่สอจะกลับมาเล่านิทานให้ฟังในวันหลังนะ

    นะๆๆ

  12. สวัสดีก่อนเลิกงานค่ะ

    ไว้เลิกงานแล้วจะเข้าไปฟังเพลงที่แนะนำมานะคะ คุณสวรรค์เสก

    ไปเคลียร์งานก่อนล่ะค่ะ

  13. สวัสดีค่ะทุกท่าน

    ช่วงนี้ข้าพเจ้าติดงานอ่ะค่ะ เป็นงานใหญ่งานหลวงซะด้วยนะคะ
    ไม่ได้ติดเด็ก หรือ ติดเหล็กแต่อย่างใด จริง จริ๊งงง !!

    .

    เมื่อวานมีงานทำบุญประจำปีของโรงพยาบาล ซึ่งได้ผ่านไปด้วยดีค่ะ แต่ยังมีเหลืองานเจ้าภาพกีฬาสาธารณสุขสายเหนืออีกหนึ่งงาน ที่ต้องเตรียมการอย่างยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน

    เวลานี้เจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายได้ลงมือเคี่ยวน้ำตาลเพื่อ “เชื่อม” ความสัมพันธ์กันตามประสา (( เว้นแต่ข้าพเจ้า ที่ถูกไข้หวัดเข้าเล่นงานอ่ะ – -” ))

    .

    ขอบคุณสำหรับทุกข้อความที่ฝากไว้ค่ะ

    ข้าพเจ้าแวะมาแจ้งข่าวว่าจะขอหายหน้าจากบล๊อกอีกอึดใจ
    หายเจ็บไข้แล้วจะมารายงานตัวใหม่นะคะ

    ขออภัยในความเงียบเหงาด้วยเจ้าค่ะ

    -จขบ.-

  14. ขอให้หายมาม่าแอนด์ไวไวเลยนะขอรับ

    ช่วงนี้เลขาหน้ามนของเราก็ยุ่งเหมือนนายกฯที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งใหม่ก็ปานกัน

    เอาไว้ว่างๆ แล้วจะมาเล่านิทานก่อนตื่นให้ฟังต่อนะพระคุณท่านทั้งหลายเอ๋ย

  15. สวัสดีเช้าวันเสาร์ค่ะ

    .

    ขอบคุณท่านรอง ฯ Z และท่านเลขา ฯ ป๋าสอ มากนะคะ
    วันนี้ข้าพเจ้ารู้สึกดีขึ้นมากเลยค่ะ
    ไม่มีไข้ และไม่ค่อยเจ็บคอเหมือนวันสองวันก่อนหน้าละ
    อาการที่เหลือมีเพียงไอรัวเหมือนปืนกล
    แล้วก็เสียงแหบเล็ก ๆ ประสาคนเจ้าเสน่ห์ .. หุ หุ

    .
    .

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    เจ็บไข้เป็นเรื่องที่ไม่น่าโสภาเลยค่ะ จริง จริ๊งงง !!

    -จขบ.-😀

  16. สวัสดีสายๆ วันเสาร์ค่ะ

    ยินดีด้วยที่อาการดีขึ้นแล้วนะคะ ท่านประธาน
    ยังไงก็พักผ่อนมากๆ จะได้หายเป็นปกติในเร็ววัน

    ขอให้สุขภาพแข็งแรงค่ะ

  17. ขอบคุณค่ะท่านรอง ฯ Z

    ข้าพเจ้าพยายามพักอย่างเต็มที่เท่าที่โอกาสจะอำนวยเลยค่ะ
    เพราะช่วงนี้โรงพยาบาลมีงานชุก จนไม่สามารถหยุดงานได้สักวันเดียว

    ท่านรอง ฯ ก็รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะคะ
    พักนี้ฝนตกทั่วฟ้าเมืองไทย อย่าไปลุยฝนเล่นเด้อค่ะ

    -จขบ.-😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s