ทดสอบ

ทดลองลงเพลง กับ “รักเก่า ๆ” ค่ะ

35 comments

  1. 555555555+

    ขอบคุณค่ะคุณเล็ก ขอบคุณค่ะคุณครู Z
    เดี๋ยวเด็กหงิญ Bysoul จะเป็นเด็กดี ที่วอร์ดก่อนนะคะ

    .
    .

    สุขสันต์วันแดดจ้าค่ะ😀

  2. วันนี้อากาศดีจริงๆ ค่ะ
    แดดดี ท้องฟ้าสดใส ผ้าจะได้แห้งซะที ^^”

    สุขสันต์วันดีดีค่ะ ^__^

  3. ก่อนนอนเมื่อคืน ข้าพเจ้านอนอ่าน “บ้านนี้มีห้องแบ่งให้เช่า” ถึงตอนที่คนเดินเรื่องเค้าถามเองตอบเองอยู่พอดีเลยค่ะ

    คำถามหนึ่งเค้าถามประมาณว่า (จำเอานะคะ ไม่ได้เปิดหนังสือเขียน)
    “ระหว่างฝนตก กับ แดดออก ชอบอย่างไหนมากกว่ากัน”
    เค้าตอบตัวเองว่า “ถ้าฟูกเปียกก็ชอบให้แดดออก”
    แล้วถามใหม่อีกว่า “ไม่เอาดิ ถ้าฟูกไม่เปียก จะชอบอย่างไหนมากกว่า”
    เค้าก็ตอบว่า “ชอบตอนฝนพรำ เพราะ …”
    (( เพราะอะไร ข้าพเจ้าจำไม่ได้แย้ว ))

    แล้วท่านรอง ฯ Z ละคะ ชอบอย่างไหนมากกว่ากัน ?

    อิ
    อิ

    -มารดำ.-

  4. อืม….ตอบยากจัง (ขอเปลี่ยนคำถามได้ไหมคะ -*- )

    ถ้าถามเรื่องความ “ชอบ” ก็ต้องตอบตามความรู้สึก
    จริงๆ ข้าพเจ้าก็ชอบทั้งสองอย่างอ่ะ

    แดดออก ข้าพเจ้ารู้สึกสดใส
    ฝนตก ข้าพเจ้ารู้สึกสดชื่น

    ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ แต่อย่างไหนมากกว่านี่สิ
    ขอคิดก่อนได้ไหมคะ (จริงๆ ก็กำลังคิดอยู่อ่ะนะ)
    เดี๋ยวมาตอบ ^^”

  5. ได้ค่ะท่าน
    (( ข้าพเจ้าถามอะไรที่ตอบยากมากเลยหรือนี่ – -” ))

    .
    .

    ติ๊ก ตอก
    ติ๊ก ตอก
    ติ๊ก ตอก …

  6. คือเหมือนจะง่ายนะคะ
    แต่พอให้คิดเข้าจริงๆ กลับรู้สึกยากจังในความรู้สึก

    เอาล่ะ ข้าพเจ้าจะตอบล่ะนะ

    ตอบว่า ฝนตก เป็นคำตอบสุดท้ายค่ะ

    ปล.ขอสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงคำตอบในคราวหน้า ^^”

  7. ใช่ค่ะคุณ Z

    ความรู้สึกของคนเรามันเป็นอะไรที่แปลกเอาการ
    แว๊บแรกตอบเราว่าอย่างหนึ่ง
    เมื่อครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งคำตอบที่ได้กลับเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

    .

    แต่บางคนก็เข้าใจเล่นนะคะ
    มีสงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงคำตอบซะงั้น .. หุ หุ

  8. อืม…คำถามอะไรที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึก
    ข้าพเจ้าจะใช้เวลาคิดนานมาก (ถึงมากที่สุด)
    แต่ใช่ว่าคำตอบที่ได้จะเป็นที่สิ้นสุดทุกครั้งไปนะคะ หุหุ

    ว่าแต่ท่านตอบว่าอะไรคะ

  9. เอ่อ ..

    อ่า ..

    ก็อย่างที่ท่านรอง ฯ ว่าไว้นั่นแหละค่ะ
    ถามอะไรเกี่ยวกับความรู้สึกต้องใช้เวลาคิดกันนิดนึง

    ข้าพเจ้าขอเอาไปคิดชั่วเวลาหนึ่งมื้อนะคะ แล้วจะกลับมาให้คำตอบค่ะ
    เป็นคนถามอยู่ดี ๆ ไหงถูกถามกลับอย่างนี้ล่ะนั่น – -”

    .

    ฝากไว้ก่อนนะโอฬาร เอ้ย ! ท่านรอง ฯ
    5555555555555+

  10. 5555555+
    ข้าพเจ้าคิดว่าท่านมีคำตอบไว้แล้วซะอีกค่ะ

    ตกลงตามนั้นล่ะ ให้เวลาหนึ่งมื้อค่ะ ^^”

    (มิน่าล่ะ เค้าถึงบอกไว้ว่า อย่าล้อเล่นกับความรู้สึก)

  11. ข้าพเจ้าไม่ได้ถามตัวเองไว้
    และไม่คิดว่าจะถูกท่านถามกลับด้วยน่ะค่ะ

    ช่วงเย็นที่ผ่านมา
    ข้าพเจ้าก็ลืมไปแล้วด้วยว่ายังติดค้างคำตอบท่านอยู่ – -”

    เอาเป็นว่าขอตอบเลยละกันว่า
    ข้าพเจ้าชอบแดดอ่อน ๆ ตอนเช้าเป็นที่สุด

    เป็นคำตอบตามความรู้สึกจริง ๆ ไม่ได้ล้อเล่นด้วยนะคะ ..😀

  12. อืม..แต่ก็มีบางคำถาม
    ที่บางครั้งข้าพเจ้าก็ตอบตามความรู้สึกไม่ได้ ^__^

  13. ข้าพเจ้าเข้าใจค่ะ
    บางคำถามเราไม่สามารถตอบใครต่อใครได้ตามความรู้สึก
    แต่อย่างน้อยก็ควรตอบตัวเองไปตามตรงนะคะ

    .

    เคยมีคนบอกว่า “หลอกคนอื่นหลอกได้ แต่อย่าหลอกตัวเอง”
    แต่ข้าพเจ้ากลับไม่เห็นเช่นนั้น เพราะไม่ว่าคนอื่นหรือตัวเองก็ไม่ควรถูกหลอก

    ท่านรอง ฯ เห็นด้วยไหมคะ ?
    ทราบแล้วเปลี่ยน ..

    -ประธาน.-😀

  14. เห็นด้วยค่ะ
    ไม่ว่าใครก็ไม่ควรถูกหลอกทั้งนั้น

    แต่อย่างว่าล่ะค่ะ ในเมื่อบางครั้งเราก็ตอบตามความรู้สึกไม่ได้
    จึงยากที่เราจะพูดความจริงได้ทั้งหมด

    หากการโกหกหลอกลวงเป็นสิ่งผิด
    แล้วการที่เราเลี่ยงที่จะไม่พูดไม่บอกเสียเลย จะดีกว่าไหมคะ ?

  15. การโกหก หลอกลวงไม่ได้ผิดธรรมดานะคะ ยังผิดศีลอีกด้วยค่ะ
    ส่วนตัวก็มีความเห็นว่าไม่พูดอะไรดีกว่าพูดโกหกเช่นกัน

    อย่างตอนนี้ข้าพเจ้าก็ขอหายตัวไปเงียบ ๆ ละกันนะคะ
    ไม่อยากหลอกลวงว่ายังไม่ง่วงอ่ะ .. แหะ ๆ – -”

    นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

    -จขบ.-

  16. ฝนตก กับ แดดออก ชอบตอนไหนมากกว่ากัน?

    อืมมมม เอาแล้วซี ยุ่งแล้วซีขอรับท่านผู้ชมเอ๋ย

    สำหรับผมแล้ว…

    อืม…

    คือว่า…

    ชอบตอน…

    ตอน…

    ให้ตายเถอะ!

    เออนั่นดิ!

    ชอบตอนไหนกันแน่หว่า?!

    ตอนฝนตกผมก็เผลอใจรักเสียงน้ำตานางฟ้าร่วง

    ตอนแดดออกผมก็หลงละเมอในเสียงพร่ำของนางนกสาว คราวพรอดรักกับเกษรดอกไม้สวย

    เอ๊า! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว สรุปเลยแล้วกันว่า…

    ว่า…

    ผมชอบ “ตอนฝนตกแดดออก” มากที่สุด!

    หุหุหุ

    .
    .

    ใช่ครับ เราสามารถหลอกคนอื่นได้ แต่ไม่สามารถหลอกอารมณ์ความรู้สึกของตนเองได้หรอก ประการนี้เกล้ากระผม เลขาหน้ามนคนรูปหล่อขอชูจั๊กแร้หนับหนุน

    ส่วนประเด็น “การไม่พูดดีกว่าพูดโกหก” นั้น อันนี้ยังมีข้อให้แย้งอีกหลายกระบุงเข่งนัก เพราะ “ภาษา” สื่อออกมาได้จากหลายแหล่ง ไหนจะภาษามือ ไหนจะภาษากาย

    หากการกระทำก็คือการสื่อสารชนิดหนึ่งไซร้ การไม่ทำผิดเสียตั้งแต่แรก ย่อมไม่มีเชื้อให้โรคโกหกทางวาจากำเริบ

    อนิจจาวตสังขารา มนุษย์นี้หนาล้วนชอบโกหก

    เช่นว่า…

    “ยอดรักทูนหัวของฉัน” (ไม่ยักจะเห็นเขาอุ้มเธอมาทูนไว้บนหัวจริงๆ)

    “รักเธอเท่าฟ้า” (บ้าดิ โกหก รู้เหรอว่าฟ้าใหญ่แค่ไหน)

    วุ้ย! พอเถอะเน๊าะ เอาแต่พอเป็นกษัยแค่นี้ก็แล้วกัน

  17. วิถีแห่งปราชญ์ ตอนที่ 43 “เสมอต้นเสมอปลาย”

    .
    .

    ญาติโยมและลูกศิษย์ที่รู้จักคุ้นเคยกับท่านเจ้าคุณฯ มาเป็นเวลานานตั้งแต่ครั้งท่านเป็นพระมหาประยุทธ์ จนกระทั่งได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะเริ่มตั้งแต่พระศรีวิสุทธิโมลี, พระราชวรมุนี, พระเทพเวที, และพระธรรมปิฎก (ปัจจุบันคือ พระพรหมคุณาภรณ์) ตามลำดับ

    ญาติโยมและลูกศิษย์รุ่นลายครามเหล่านั้น ย่อมได้เห็นว่าท่านเจ้าคุณฯ เป็นผู้มีความเสมอต้นเสมอปลายโดยแท้จริง และแม้ว่าปัจจุบันท่านจะมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ ทำให้ต้องมีกิจกรรมทางสังคมมากขึ้น เวลาที่เคยมีให้แก่ลูกศิษย์และญาติโยมเก่าๆ ก็ถูกลดทอนลงไปโดยปริยาย ทุกคนมาแล้วก็ต้องรีบลากลับเพราะเกรงว่าจะเบียนบังเวลาอันมีค่าของท่าน

    ที่น่าประทับใจคือ ท่านเคยมีเมตตาศิษย์อย่างไร ก็คงเป็นเช่นนั้น ไม่มีใครรู้สึกเลยว่าท่านเปลี่ยนไป เมื่อศิษย์มากราบเยี่ยมหรือมานิมนต์ ถ้าไม่ติดธุระอะไรท่านก็จะรับนิมนต์ และให้เวลากับเขาอย่างเต็มที่ ไต่ถามทุกข์สุขอย่างเป็นกันเอง อย่างไรก็อย่างนั้น.

    .
    .
    .
    .

    วิถีแห่งปราชญ์ ตอนที่ 44 “อย่างไรก็อย่างนั้น”

    .
    .

    ดังที่ได้เล่าแล้วในตอนที่ 4 ว่า ท่านเจ้าคุณฯ ท่านถือคติชีวิตข้อหนึ่งว่า ถ้าจะทำอะไรต้องทำให้สำเร็จและทำให้ดีที่สุด

    ผลงานของท่านย่อมพิสูจน์ให้เห็นได้ว่า ท่านได้ดำเนินชีวิตตามคติดังกล่าวจนกระทั่งประสบความสำเร็จดังที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน

    ในแวดวงศิษยานุศิษย์แล้ว ทุกคนจะซาบซึ้งกับความจริงที่ว่า สำหรับท่านเจ้าคุณฯ แล้ว ไม่ว่าท่านจะทำอะไรต้องทำให้ดีที่สุดจริงๆ

    ครั้งหนึ่งศิษย์คนหนึ่ง เคยอาสาสมัครมาอุปัฏฐากท่านอยู่ระยะหนึ่ง ภายหลังได้ลากลับไปดูแลกิจการของครอบครัวในต่างจังหวัด ต่อมาได้แต่งงาน ทำพิธีที่บ้านในจังหวัดบ้านเกิด เมื่อมีโอกาสเข้ามากรุงเทพฯ ก็ได้พาภรรยามากราบนมัสการขอพรเนื่องในโอกาสอันเป็นมงคลแก่ชีวิต

    ท่านได้นิมนต์พระทั้งหมดในสำนักสงฆ์แห่งนั้นมาสวดมนต์ให้พร เมื่อจบพระพุทธมนต์แล้ว ก็แสดงพระธรรมเทศนาให้แก่คู่บ่าวสาวอีกหนึ่งกัณฑ์ นานประมาณ 30-40 นาที เป็นที่ประทับใจแก่คู่บ่าวสาวเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่คาดฝันว่าจะได้รับความเมตตาจากท่านมากมายปานนั้น เท่าที่เขาต้องการคือคำอวยพรเล็กๆ น้อยๆ พอเป็นสิริมงคลแก่ตนเท่านั้น แต่สิ่งที่เขาได้รับมากเกินความคาดหมาย

    อีกครั้งหนึ่ง ศิษย์คนหนึ่งได้นิมนต์หลวงปู่อานันทไมตรี มหานายกเถร อดีตประมุข (สังฆราช) ของนิกายอมรปุระจากศรีลังกา พร้อมด้วยพระอุปัฏฐาก มาเยือนประเทศไทย และได้ขออนุญาตนำคณะของหลวงปู่ฯ ไปเยี่ยมท่านที่สำนักสงฆ์ที่ท่านเจ้าคุณฯ จำพรรษาอยู่

    เมื่อไปถึง ทุกคนต้องตกตะลึง เพราะท่านเจ้าคุณฯ ได้จัดสถานที่ไว้รอต้อนรับคณะของหลวงปู่ฯ อย่างดีที่สุด จนกระทั่งอาพาธ มีอาการเจ็บแขนไปนานหลายวัน เพราะยกของหนัก เคลื่อนย้ายหนังสือและเฟอร์นิเจอร์บางอย่าง เพื่อดัดแปลงกุฏิของท่านให้เป็นที่พักที่สะดวกสบายที่สุดสำหรับหลวงปู่ฯ ส่วนท่านเองย้ายไปพักที่กุฏิบนเขาห่างไกลออกไป

    ขณะหลวงปู่ฯ อยู่ ท่านได้ถวายการต้อนรับอย่างสมเกียรติ เป็นที่ประทับใจของทุกคน มีการสนทนาธรรม โดยเฉพาะเรื่องการค้นคว้าหาข้อมูลจากพระไตรปิฎกคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดในขณะนั้น และท่านเจ้าคุณฯ เอง ก็มีส่วนช่วยในการสร้างโปรแกรมนี้ร่วมกับมหาวิทยาลัยมหิดล

    อีกเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับการทำหนังสือ เมื่อครั้งทำพจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรมเมื่อหลายปีก่อน สมัยที่เทคโนโลยีการเรียงพิมพ์ด้วยแสงเพิ่งเข้ามาใหม่ การเรียงพิมพ์พจนานุกรมต้องใช้ฟอนต์ภาษาบาลีอักษรโรมัน ในครั้งนั้นฟอนต์นี้ยังไม่ได้ผลิต ต้องสั่งฟอนต์พิเศษซึ่งบางตัวใช้อักษรในภาษาสเปนมาแทน ให้มีเครื่องหมายใกล้เคียงอักษรโรมันนั้น

    เมื่อได้มาแล้ว พิมพ์ออกมาเป็นอาร์ตเวอร์ค ท่านเห็นว่าไม่สวย ดูแล้วไม่ถูกต้องสมบูรณ์ ไม่แนบเนียนอย่างที่ควรจะเป็น ท่านก็พยายามแต่งอาร์ตเวอร์คนั้นด้วยตนเอง ถ้าให้คนอื่นทำก็อาจจะวางตำแหน่งไม่ถูกต้องและไม่ประณีตพอ

    อีกอย่างหนึ่ง งานนี้เป็นงานที่ทำยากและน่าเบื่อหน่ายมาก ต้องใจเย็นจริงๆ คือต้องตัดอาร์ตเวอร์คส่วนที่เป็นเครื่องหมายต่างๆ ออกจากตำแหน่งเดิมของมัน แล้วเลื่อนมาใส่ในตำแหน่งที่เหมาะสม หนังสือทั้งเล่มมีเครื่องหมายเหล่านี้หลายร้อยแห่ง ท่านก็ต้องแต่งแก้ให้หมด เสียเวลาและเสียสายตามาก แต่ท่านก็ยอมที่จะทำเพื่อให้หนังสือออกมาดีที่สุด

    ทั้งสามเรื่องนี้ เป็นเพียงตัวอย่างเล็กน้อยที่สามารถเสริมคำกล่าวที่ว่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ท่านเจ้าคุณฯ จะพยายามทำให้สำเร็จ และทำให้ดีที่สุดเสมอ.

  18. สวัสดีสายๆ วันจันทร์ค่ะ

    การโกหกก็มีหลายกรณีนะคะ

    แต่ทั้งหลายทั้งปวงก็ล้วนแต่โกหกทั้งนั้นไม่ว่าจะเพราะเหตุผลใดก็ตาม

    ขอแว๊ปไปดูงานก่อนนะคะ

    สุขสันต์วันยุ่งๆ ค่ะ ^__^

  19. สวัสดีค่ะท่านเลขา ฯ ป๋าสอ และ ท่านรอง ฯ Z

    .

    เช้านี้อากาศที่นี่ดีมากเลยค่ะ
    เปิดคอมพ์ ฯ ก็มีเรื่องราวดี ๆ จากท่านป๋าไว้รอท่าให้อ่าน
    การงานท่านรอง ฯ ก็วุ่น ๆ
    คนไข้ทางนี้ก็อุ่นหนาฝาคั่ง – -”

    มารดำจึ่งผุดลุกผุดนั่ง .. อยู่มิวาย

    .
    .

    ว่าแล้วก็ขอหายตัวไปก่อนนะคะ
    สุขสันต์วันจันทร์แห่งชาติค่ะ

    แว๊บบบบบบบบ ..

  20. วันที่นี่ก็อากาศ(เหมือนจะ)ดี

    เหมาะแก่การเดินไปเดินมาอย่างยิ่ง หุหุ

    ตอนนี้ก็ได้เวลาพักครึ่งแรกพอดี ไปเพิ่มพลังกันก่อนนะคะ

    สุขสันต์วันทำงานค่ะ

  21. What sup baby !!!!!!!!!!!

    หวัดดีเด็กๆ บ้าๆ(บอๆ) ทั้งหลายจ๋า
    วันนี้อากาศดีเป็นบ้า
    พวกเราคนบ้าๆ
    มาชุมนุมกันเยอะเชี๊ยะ

    เอ้า…….เจ้าของบ้า เอาขนม หนมเนยมาคอยท่าซี
    แหมๆ ต้องให้สั่งนะคร้า😀
    มันน่าจับตีก้นซะให้เข็ด หึ หึ

  22. สวัสดีวันอังคารนะทุกคน

    แล้วนั่น วันนี้มีเด็กแนว(ไหน?)โผล่มาทักทายด้วยเรอะ

    มาถึงก็เอะอะมะเทิ่งจะขอกินขนมก่อนเลยเชียว

    หน้าไม่อาย!

  23. วิถีแห่งปราชญ์ ตอนที่ 45 “การให้ธรรม ชำนะการให้ทั้งปวง”

    .
    .

    ท่านเจ้าคุณฯ เขียนหนังสือและตำราไว้มากมายกว่าสามร้อยรายการ โดยที่ท่านไม่เคยรับค่าลิขสิทธิ์ หรือค่าตอบแทนจากการเขียนหนังสือเหล่านั้นแม้แต่สักเล่มเดียว

    ทุกครั้งที่มีผู้นำปัจจัยค่าตอบแทนจากผลงานหนังสือของท่านมาถวาย ไม่ว่าจะเป็นเงินจำนวนมากหรือจำนวนน้อย ท่านจะบริจาคให้แก่สถาบัน มูลนิธิ หรือองค์กรสาธารณกุศลต่างๆ ไปหมด

    ท่านมุ่งเผยแผ่พุทธธรรมตามหน้าที่ของพุทธสาวกอย่างบริสุทธิ์สะอาด คือ ต้องการให้ธรรมะเป็นทานอย่างแท้จริง

    แม้แต่เงินรางวัลที่ได้มาจากผลงานหนังสือที่ท่านเขียนหรือเรียบเรียงเอง ท่านก็จะไม่รับด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น หนังสือ “พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงขยายความ” ของท่าน ได้รับเลือกให้เป็นวรรณกรรมชั้นที่ 1 ประเภทร้อยแก้ว ประจำปี พ.ศ. 2525 จากมูลนิธีธนาคารกรุงเทพฯ ทางธนาคารฯ ได้ถวายรางวัล 50,000 บาท ท่านได้มอบรางวัลนั้นเป็นทุนการศึกษาแก่มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

    แม้กระทั่งการรับนิมนต์ไปแสดงพระธรรมเทศนาตามสถาบัน องค์กร มูลนิธิ ฯลฯ และผู้จัดงานนั้นได้ถวายซองปัจจัยให้แก่ท่าน ท่านก็จะมอบคืนให้เพื่อเป็นทุนการศึกษาหรือทุนดำเนินการขององค์กรณ์เหล่านั้นโดยมิได้เปิดดูเลยว่าได้รับถวายมาเท่าใด แม้มีผู้ตามมาถวายปัจจัยที่วัด ท่านก็จะมอบให้เป็นสมบัติของวัดไปทั้งหมด

    ทุกวันนี้ ใครอยากพิมพ์หนังสือของท่านไปแจกหรือไปขายก็สามารถจะมาขออนุญาตพิมพ์ได้ที่วัด.

    .
    .
    .
    .

    วิถีแห่งปราชญ์ ตอนที่ 46 “ความเป็นผู้ไม่สะสม”

    .
    .

    เนื่องจากท่านเจ้าคุณฯ เป็นพระภิกษุที่ทำคุณประโยชน์และประกอบคุณงามความดีนานัปการ จึงเป็นธรรมดาอยู่เองที่ทุกเทศกาลงานพิธี เช่น คราวรับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์บ้าง หรือวันรับถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากสถาบันการศึกษาต่างๆ บ้าง หรือในวันคล้ายวันเกิดของท่าน ที่ญาติโยมจะพากันมาจัดงานทำบุญเลี้ยงพระถวายท่านที่วัดเป็นประจำทุกปี

    นอกจากนั้น จะมีผู้ศรัทธาและบรรดาศิษยานุศิษย์มาแสดงมุทิตาจิต โดยนำของขวัญ เช่น หนังสือ สิ่งของ เครื่องใช้ ฯลฯ มาถวาย ของบางอย่างก็บรรจุกล่องเรียบร้อย กล่องเล็กกล่องน้อยมากมายหลายขนาด บางกล่องห่อเป็นของขวัญผูกโบว์อย่างสวยสดงดงาม

    เมื่อเสร็จพิธีเหล่านั้น ท่านจะเก็บแต่เฉพาะหนังสือไว้ ส่วนของอื่นๆ ท่านจะแจกต่อให้แก่พระเณรในวัด ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เปิดดูว่าข้างในเป็นของอะไร มีค่าขนาดไหน

    วิธีการแจกของท่านคือ ท่านจะติดหมายเลขที่กล่องของขวัญเหล่านั้น แล้วทำสลากให้พระเณรแต่ละรูปมาจับ ใครได้สลากตรงกับของกล่องใดก็รับของกล่องนั้นไป การแจกของในลักษณะนี้ของท่าน จะเป็นที่ชอบมากเป็นพิเศษแก่สามเณร เพราะมีสิทธิ์ได้ของดีๆ ซึ่งปกติแล้วจะไม่มีโอกาสได้รับ.

    .
    .
    .
    .

    วิถีแห่งปราชญ์ ตอนที่ 47 “ธรรมเทสกธรรม”

    .
    .

    ไม่ว่าท่านเจ้าคุณฯ จะจำพรรษาอยู่ที่ใด ไกลเพียงใด จะมีนักวิชาการ ครู อาจารย์ แวะเวียนมาที่กุฏิเพื่อขอคำปรึกษาเกี่ยวกับงานวิชาการต่างๆ เสมอ

    ยุคที่หนักที่สุดเห็นจะเป็นช่วงที่ท่านจำพรรษาอยู่วัดพระพิเรนทร์ เพราะการไปมาหาสู่สะดวก ใครประสงค์จะพบท่านก็ตรงไปที่กุฏิได้เลย

    บางครั้งก็มีอาจารย์จากมหาวิทยาลัยนำนักศึกษายกชั้นเรียนมาเรียนกับท่านที่กุฏิเลยก็มี ซึ่งมักจะเป็นเวลาบ่ายแก่ๆ เวลาสะดวกของพระทั่วไป แต่ดูเหมือนเวลานั้นจะเป็นเวลาป่วยของท่าน ด้วยโรคภูมิแพ้ หายใจติดขัด หอบเหนื่อย ที่อาการเป็นมากเช่นนี้สันนิษฐานว่า ส่วนหนึ่งอาจมาจากกลิ่นน้ำประสานทองจากร้านทำทองหลังกุฏิที่ระเหยโชยเข้ามาในกุฏิแทบทุกวัน จนต่อมาภายหลังญาติโยมทนไม่ไหว นิมนต์ท่านย้ายออกจากวัด ไปจำพรรษาในที่ที่อากาศบริสุทธิ์ โรคภูมิแพ้ของท่านก็ค่อยดีขึ้นตามลำดับ

    แม้ว่าท่านจะเหนื่อยจะเพลียอย่างไร ท่านก็มีเมตตาที่จะให้ความรู้แก่คณะนักศึกษาทุกคณะที่มาเรียนกับท่าน ท่านจะเตรียมการสอนอย่างดีทุกครั้ง เวลาสอนก็ตั้งใจสอน อธิบายอย่างละเอียด ดีที่สุด จนผู้เรียนกับท่านรู้สึกได้ และเมื่อจบการบรรยายแล้ว ท่านจะเปิดโอกาสให้ซักถามปัญหา โดยให้เวลาอย่างเต็มที่ ไม่หายสงสัยไม่เลิกชั้นเรียน

    การบรรยายธรรมของท่านทุกครั้งก็เช่นเดียวกัน นอกจากจะผ่านการกลั่นกรองมาอย่างดีแล้ว ยังมีลักษณะของธรรมเทสกธรรม (ธรรมของนักเทศน์) 5 ประการด้วย คือ

    1. กล่าวชี้แจงไปตามลำดับความง่าย ยาก มีเหตุผลสัมพันธ์ต่อเนื่องกันโดยลำดับ

    2. กล่าวชี้แจงยกเหตุผลมาแสดงให้เข้าใจชัด แต่ละแง่แต่ละประเด็น

    3. แสดงธรรมด้วยความเมตตา มุ่งประโยชน์แก่ผู้ฟัง

    4. ไม่แสดงธรรมด้วยเห็นแก่อามิส

    5. แสดงธรรมไปโดยไม่กระทบตนและผู้อื่น สอนตามหลักเนื้อหา ไม่ยกตน ไม่ข่มผู้อื่น.

  24. อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านรอง ฯ Z

    สวัสดีและขอบคุณมากค่ะท่านป๋าสอ

    หวัดดีจ้าหนูบาล์ม วันนี้พี่ไม่ทันเตรียมขนมอีกแล้วอ่ะ แล้วก็ไม่ได้อยู่รอให้หนูตีก้นด้วยเหมือนกัน รบกวนไปตีท่านรอง ฯ Z หรือไม่ก็ที่ก้นท่านเลขา ฯ ป๋าสอ รอท่าไปก่อนนะคะ

    เจ้าของบ้า (น) ไปละ ..

    (( ถ้าคืนนี้ นิ้วคล่องดีจะมีนิทานมาฝากนะจ๊ะเด็ก ๆ ))

    สุขสันต์วันสีชมพูจ้า😀

  25. ง่ะ……….ก้นพี่สอไม่ไหวนา ลายพร้อยเซียะ
    ถ้าเป็นพี่แซดพอทน กิ กิ

    รอดูนิทานเด้อคะ นั่งรอน้ำลายยืดอยู่เนี่ย กิ กิ🙄

  26. สวัสดีคืนวันอังคารค่ะ
    ใครจะตีก้นใครไม่เคยว่า
    ขออย่างเดียวอย่าเป็นก้นข้าพเจ้าก็แล้วกัน หุหุ

  27. คิดเหมือนกันเลยค่ะท่านรอง ฯ Z
    งั้นเรามานั่งมองหนูบาล์มไล่ตีก้นท่านเลขา ฯ ป๋าสอด้วยกันดีกว่าเนาะ

    อิ อิ

    .

    นิทานก่อนนอนมาแน่ ๆ จ๊ะ หนูบาล์มรออีกเดี๋ยวนะคะ
    อีกอึดใจ (พระพุทธ) เดียวเองค่ะ
    😀

  28. ดีจัง ที่มีคนคิดเหมือนข้าพเจ้า

    แสดงว่าเป็นคนดีเหมือนกันเลยค่ะ ^__^

  29. ^
    ^

    ข้าพเจ้าน่ะเป็นคนดีมาแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะท่านรอง ฯ
    จริง จริ๊งงงง .. !!

    .
    .

    นอนหลับฝันดีนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
    😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s