นิทานก่อนนอน : ตะเกียง

กาลครั้งหนึ่ง

ท่านผู้ครองแคว้นได้จัดการประกวด “ตะเกียง” ขึ้น
ชาวเมืองต่างพากันทำมาประชันนับร้อยนับพันดวง

การประกวดเริ่มต้นทันทีที่ตะวันลับล่วง
ตะเกียงทุกดวงถูกจุดไฟอย่างพร้อมเพรียง
ดวงไหนจุดไฟไม่ติด จะถูกคัดออก
ดวงไหนจุดติดแล้วดับ จะถูกคัดออกเช่นกัน

เวลาผ่านไป ตะเกียงทะยอยดับลงทีละดวง
บ้างดับเพราะน้ำมันแห้งขอด
บ้างดับเพราะไส้ตะเกียงหมด

มีตะเกียงดวงหนึ่ง เจ้าของคอยเติมน้ำมันลงไป
และคอยปรับหมุนไส้ตะเกียงอย่างสม่ำเสมอ
จึงส่องสว่างได้เนิ่นนาน

ในวันประกาศผล
ชาวเมืองทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีกับผู้ชนะ
ท่านผู้ครองแคว้นได้กล่าวเจ้าของตะเกียงผู้นั้นว่า

“.. ตะเกียงของเจ้ายอดเยี่ยม ไม่ใช่เพราะให้แสงสว่างได้นานที่สุดเท่านั้น แต่เป็นเพราะเจ้าของหมั่นเติมน้ำมันหล่อเลี้ยงให้ตะเกียงสว่างต่อเนื่องไปจนไส้ตะเกียงหมด ..”

แล้วหันไปกล่าวกับชาวเมืองทั้งหลายว่า

“.. ตะเกียง มีหน้าที่ให้แสงสว่างยามมืดมิด ดวงใดจุดไฟติด แม้ชั่วเวลาสั้น ๆ นับได้ว่าเป็นตะเกียงที่ดีแล้ว คนเราก็เช่นกันหากทำตนให้เป็นประโยชน์แม้จะเล็กน้อยก็นับได้ว่าเป็นคนดี ทั้งนี้ข้า ฯ จึงมีรางวัลให้กับเจ้าของตะเกียงทุกดวงที่ให้แสงสว่าง ..”

เมื่อได้ยินดังนั้น พลันมีเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี
ที่ต่างมีของรางวัลกลับบ้านกันแทบทุกคน

.

นิทานจบแล้วค่ะ

หมั่นทำ(เติม)ความดีเข้าไว้นะคะ จะได้มีชีวิตที่ดี สว่าง สดใส ไปนาน ๆ
ขอให้นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

😀

 

20 comments

  1. อ่านจบแล้วค่ะ
    แล้วข้าพเจ้าจะหมั่นทำความดีเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ในหัวใจนะคะ 555+

    ขอให้ชีวิตของท่าน สว่างสดใสเช่นกันนะคะ ^__^

    นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

  2. อ๊ายยย นิทานก่อนนอนมาแล้วหรือนี่

    แล้ว…แล้ว เอ่อ นิทานก่อนตื่นล่ะ?

    เจ้าชายน้อย! เจ้าชายน้อยยู้ฮู อยู่ไหน?

    ออกมาปราบเหล่ามารร้ายแสนซวย เอ๊ย แสนสวยทั้งสาม ที่เพิ่งออกมาจากตะเกียงวิเศษต่อได้แล้ว เร้วววววว

    ฮ้า! ได้การล่ะ

    นึกว่าเหล่านางมารหลบไปรักษาแผลใจที่พ่ายแพ้ต่อเจ้าชายน้อย และซ่องซุมกองกำลังกันที่ไหน ที่แท้ก็อยู่ในตะเกียงวิเศษนี่เอง

    ฮึ่ม!
    เดี๋ยวสวยๆๆ

    ฝากไว้ก่อนๆๆๆ

    เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัลล์

    ฮึ่ม!

  3. อรุณสวัสดิ์จ้าเด็กดี

    ขอให้มีวันที่สดใสนะคะ
    สุขสันต์วันพฤหัสบดีแห่งชาติค่ะ
    55555+

    -จอมมาร-😀

  4. สวัสดีสายๆ วันที่ฝนตก (อีกเช่นเคย) ค่ะ

    ดูท่าวันนี้อากาศจะไม่สดใส
    แต่ไม่เป็นไร จิตใจแจ่มใสก็พอเนอะ ^^

    สุขสันต์วันทำงานค่ะ

  5. อืม ..

    เห็นคุณ Z พูดถึงอากาศที่ไม่สดใสแล้วนี่
    ทำให้นึกถึง “เพลงอยากจะขอ” ขึ้นมาเลยค่ะ

    ที่เค้าขึ้นต้นว่า

    .. อากาศดี ๆ ที่มีในเวลาเช้า
    ไม่ว่าจะร้อนหรือจะเหน็บหนาวสักเท่าไร
    ถึงฝนจะตก..ไม่สดใส แต่ก็สวยงาม
    ..

    เป็นเพลงหนึ่งที่ฟังแล้วรู้สึกว่า
    อากาศเปลี่ยนยังไงก็ไม่อาจเปลี่ยนใจของเราได้เลย
    ว่าแล้วก็ไปเปิดเพลงนี้ฟังกันเถอะค่ะ
    ก่อนที่จะพากัน (บ้า) เข้ารกเข้าพงไปกว่านี้ 5555+

    ที่ url นี้เลยนะคะ

    http://music.siamza.com/music.php?k=32K&id=225

    .
    😀

  6. ขอบคุณสำหรับเพลงเพราะๆ ค่ะ

    ว่าแต่ท่านประธานอยากจะขอให้อยู่ใกล้ๆ ใครป่าวคะ หุหุ

  7. ไม่ต้องมาหลอกถามกันหรอกน่า
    ยังไงข้าพเจ้าก็ไม่หลวมตัวตอบท่านแน่นอนเจ้าค่ะ

    หุ
    หุ

    (( เด็กหญิง Z นี่ช่างซักช่างถามจริง ๆ เล้ยยย .. – -” ))

  8. 5555+
    ไม่ได้หลอกถามนะเนี่ย ตั้งใจถามเลยล่ะค่ะ 555+

    ที่ว่าไม่หลวมตัวตอบ ก็แสดงว่ามีคำตอบอยู่แล้วจริงๆ อ่ะดิ อิอิ

  9. วุ้ย !!

    เรื่องของผู้ใหญ่เค้าน่ะ เด็ก ๆ อย่ารู้เลยนะจ้ะ
    55555+

    (( เอ้า ๆ ๆ อำกันเข้าไป ))

  10. บ้า! ทั้งคนถามและคนตอบจริงๆ ด้วย!!

    มีดีอยู่หน่อยก็คนที่เข้ามาแอบอ่านนี่แหละ

  11. 55555+
    เด็กในวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้านะคะท่าน
    รู้ไว้ก่อน จะได้ใช้เป็นกรณีศึกษาไงค่ะ อิอิ

    คุณสวรรค์เสกคะ
    มีดีอยู่หน่อย ที่เหลือก็บ้าเหมือนกันใช่ป่าวคะ หุหุ

  12. จริงของคุณ Z นะคะ
    จะนิดจะหน่อย จะมากจะน้อย
    ก็ “บ้า” เหมือนกันทั้งนั้นนั่นล่ะ

    หุ
    หุ

    -จขบ.-🙄

  13. นิทานก่อนตื่น (ตอนที่ 10)

    .
    .

    แทน แท่น แท้น

    คณะเกศทิพย์ ของเสนอนิยายรักหักสวาท แสนเศร้า เคล้าความฮา ปนความบ้าหน่อยๆ ในเรื่อง “สามดรุณีและปีศาจอีกตน” ตอนที่ 10

    ก่อนอื่นเลย

    ขอให้ท่านผู้ฟังทุกท่านจงคายคำหมากทิ้ง มิฉะนั้น อาจต้องขำจนคำหมากติดคอตาย แล้วจะมาว่าคณะละครเกศทิพย์ของเราไม่บอกกล่าวล่วงหน้าไม่ได้เป็นอันขาด

    ก่อนอื่นเลยเป็นครั้งที่สอง

    เราจะขอนำท่านผู้ฟังย้อนกลับไปยังเรื่องราวแต่หนหลังครั้นกะโน้น ซึ่งเรื่องราวได้ดำเนินมาถึงตอนที่ เจ้าชายน้อย (รูปหล่อมาก) ถูกนางมารทั้งสี่ตนรุมทำร้าย โดยถูกนางมารเจี๊ยบๆ ตัวขาวจั๊ว ซัดขนพิษปักพระแก้มก้น

    ถูกนางมารมะลิดอกเหลืองอ๋อยพุ่งดอกมะลิพิษใส่กลางหลัง จนทรงพระครรภ์ เอ๊ย ทรงพระคันยิ่งกว่าโดนหมามุ่ยปาใส่เสียอีก

    ถูกนางมารกบเคโรนตัวเขียวอี๋ใช้ลิ้นพิฆาตสายฟ้าฟาด จนแทบม้วยมรณ์

    และถูกนางมารพิเดเลี่ยนตัวแดงแจ๋ใช้หอก(หัก)ข้างแคร่ฟาดจนซี่โครงเกือบหัก

    ทว่า…เจ้าชายของเราเป็นเอกบุรุษดุจผุดขึ้นมาจากนรกภูมิก็ปานกัน จึงไม่ดับดิ้นสิ้นพระชนม์ง่ายๆ ทรงต่อกรอย่างสุดลิ่มทิ่มประตู ใช้คราดเทพยดาของตือโป้ยก่าย ตีตอบโต้ไปเพียงกระบวนท่าเดียว ก็สยบนางมารทั้งสี่ตนได้หมดทั้งสิ้น พวกนางมารวิ่งขนฟู กะลาบานหนีไป เพื่อซ่องสุมกำลังและฝึกฝนวิทยายุทธ์มาต่อสู้กับเจ้าชายน้อยใหม่ในคราวหน้า

    ฝ่ายเจ้าชายน้อยเล่า ทรงมารักษาตัวที่ถูกทำร้าย (แผลปลิงขบแก้มก้นก็ยังไม่หายดีเลย – น่าสงสารจัง) เผอิญว่าเจ้าชายมาพบหนอนอ้วนตัวหนึ่ง พวกเขาได้เซ็นสัญญาเป็นพันธมิตรพิทักษ์ความสงบสุขให้โลกมนุษย์ด้วยกัน หนอนอ้วนอาสาจะเป็นสายสืบให้เจ้าชาย แล้วได้ชักใยไหมฟ้าออกมาพันตัวเอง กลายร่างเป็นผีเสื้อสวย บินออกไปผสมพันธุ์เกษรให้มวลดอกไม้และสืบข่าวเหล่านางมารให้เจ้าชายน้อยด้วย

    มาเถิดท่านผู้ฟังทั้งหลาย เชิญตามข้าพเจ้ามาเถิด พวกเราจะติดตามไปดูการต่อสู้ของเจ้าชายน้อยและเหล่านางมารที่สุดแสนจะร้ายกาจในตอนต่อไป

    …..

    พวกเหล่านางมารทั้งสี่ตนที่วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไปนั้น ไม่รู้ว่าจะไปหลบที่ตรงไหนถึงปลอดภัยดี คิดไปคิดมา คิดมาแล้วก็คิดไป จึงพากันไปหลบอยู่ในตะเกียงวิเศษดวงหนึ่ง

    ฝ่ายผีเสื้อสปายสายลับ 008 ของเจ้าชายน้อย ก็บินสืบเสาะหาพวกนางไปเรื่อย แต่ก็ไร้วี่แวว ไม่มีทีท่าว่าจะพบเบาะแสของเหล่านางมารเลยแม้สักเท่าขนแมว

    กระทั่งผีเสื้อสปายได้พบกับผีเสื้อกลางคืนตัวหนึ่ง ที่เกาะใบไม้หลับหลบอยู่ในพุ่มไม้แห่งหนึ่ง

    “ดูก่อนนางผู้มีนัยตาหวาน” ผีเสื้อหนุ่ม(กลางวัน)ทักนางผีเสื้อกลางคืนขึ้นก่อน

    นางลืมตาขึ้นมาช้าๆ ด้วยไม่กล้าสู้กับแสงแดด แต่พอได้ยินเสียงนุ่มทุ้มของหนุ่มหล่อเช่นผีเสื้อกลางวันมาร้องทักเช่นนั้น จึงอดไม่ได้ที่จำต้องเปิดเปลือกตาดู

    “น้องหญิง” ผีเสื้อกลางวันทักอีก เพื่อให้แน่ใจว่านางได้ยินคำพูดที่ตนทักทายไป

    “ไรกาน” น้ำเสียงของหล่อนนั้นงัวเงียด้วยความง่วง เปิดตาดวงโตดำขลับราวกับก้อนนิลที่เนียนสนิทขึ้นมองดูเขาด้วย

    “น่ารักจัง … อ่ะ เอ้ย!” ผีเสื้อหนุ่มรู้ตัวว่าแสดงกิริยาไม่งามออกไปแล้วรีบรั้งสติกลับคืน “คือว่า … เอ่อ … คือว่า …”

    “พูดมาดิ ไม่มีไร เค้าจะนอนต่อแระนะ” นางผีเสื้อราตรีตอบ

    “เอ่อ คือว่า ข้ามีเรื่องมาขอร้องแม่นาง”

    “อือ บอกมาดิ ถ้าช่วยได้จะช่วย” แน๊ะ นอกจากจะตาสวยแล้วช่างใจดีอะไรปานนั้น

    “คือ ข้าไม่สามารถมองเห็นในยามค่ำคืนได้ จึงอยากจะวานให้แม่นางผู้เลอโฉมเช่นเจ้า ช่วยสืบข่าวนางมารทั้งสี่ตนในตอนกลางคืนให้ข้าด้วย”

    “ท่านหมายถึงนางมารสามดรุณีและปีศาจอีกตนที่ได้ต่อสู้กับเจ้าชายน้อยเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานั้นใช่ไหม?”

    “อ้า!…แม่นางทราบ!” ผีเสื้อหนุ่มตื่นเต้ลล์

    “รู้จิ ครายจะม่ายรู้ล่ะ เรื่องราวออกสะท้านสะเทือนแผ่นดินแผ่นฟ้าออกปานนั้น”

    “ฮืมม์ ขอแม่นางผู้โฉมฉายโปรดช่วยข้าด้วย แม้ทราบเบาะแสอะไรให้รีบรุดมาบอกข้าได้ที่นี่”

    “อือๆๆ ไว้จะเป็นหูเป็นตาให้ ว่าแต่ตอนนี้ ท่านอย่ามากวนใจข้าพเจ้าอีกเลย ข้าพเจ้าจะนอนต่อแระ” นางผีเสื้อราตรีตัดบท แล้วก็ปิดดวงตาที่ดำขลับเหมือนนิลลง

    ผีเสื้อหนุ่มได้แต่ลอบมองด้วยพิศวาสแต่ก็มิกล้าแอบเข้าไปแตะอั๋งแต่อย่างใด

    …..

    ข้างฝ่ายนางมารทั้งสี่ตนนั้น ได้ซุ่มฝึกวิชาอันสะท้านสะเทือนยุทธภพจวนจะบรรลุขั้นสุดยอดกันอยู่แล้ว

    ตอนกลางวันพวกนางจะหลบเข้าไปอยู่ในตะเกียงวิเศษ ตอนกลางคืนก็จะใช้อวิชาละลายตัวเอง ให้กลายเป็นน้ำมันแล้วไหลซึมขึ้นมากับไส้ตะเกียง ระเหยหายกลายเป็นควัน ครั้นพอปะทะกับความชื้นในอากาศ พวกนางก็จะกลายร่างเป็นนางมารเหมือนเดิม

    พวกนางจะใช้วิธีการแบบนี้ในการหลบออกมาฝึกวิชายามค่ำคืน ครั้นจวนจะรุ่งสาง ก็จะบินพุ่งเข้าใส่แสงไฟตะเกียง เยี่ยงแมงเม่าทั้งหลาย พอถูกเผาไหม้แล้ว พวกนางก็จะค่อยๆ หลอมละลายร่างกายให้ไหลซึมไส้ตะเกียงกลับเข้าไปหลบอยู่ในนั้นเหมือนเคย

    สุดยอดมาก!

    นับว่านี่เป็นสุดยอดวิชามารอันแปลกประหลาดนัก!!

    อ้อ ในช่วงนี้พวกนางทุ่มเทฝึกวิชาอันใดกันบ้างอย่างนั้นหรือ ก้อ นี่เลย

    นางมารเจี๊ยบๆ ตัวขาวจั๊ว ซึ่งเป็นหัวหน้าใหญ่ ได้พัฒนากระบวนท่าการซัดเข็มขนพิษขึ้นมาจากเคล็ดวิชาในคัมภีร์ทานตะวันของบูรพาไม่พ่าย “ตงฟางปุ๊กป้าย” เพิ่มการฝึกกำลังภายในเพื่อใช้ควบคุมเข็มขนพิษด้วยการฝึกมหาเวทย์ดูดดาวของ “ยิ่มอั้วฮั้ง” สุดท้าย เพื่อความแนบเนียนในการหลอกลวงข้าศึกศัตรูให้จับทิศทางการซัดเข็มขนพิษของนางไม่ออก นางได้ฝึกวิชาไท้เก็กของปรมาจารย์ “เตียซำฮง” แห่งบู๊ตึ้งอีกด้วย

    นางมารกบเคโรนตัวเขียวอี๋ ได้ทุ่มเทเวลาทั้งคืนฝึกวิชา “เคลื่อนย้ายจักรวาล” นางแลบลิ้นขึ้นไปย้ายดาวดวงเล่นตามอำเภอใจ ย้ายซะเพลินจนทำให้ดาวพลูโตหลุดออกไปจากการเป็นหนึ่งในดาวเคราะห์ในระบบสุริยะจักรวาลของมวลมนุษย์โลก นางวางแผนว่าจะเคลื่อนย้ายดาวฤกษ์มารวมกันให้มากๆ เพื่อสร้าง “ทางกบเคโรนเผือก” ขึ้นมาแข่งกับ “ทางช้างเผือก” ที่มีอยู่แล้ว ข่าวแว่วๆ ว่า นางอาจจะแลบลิ้นไปดูดเอาดาวฤกษ์จากอาณาจักรแอนโดรเมด้ามาด้วยแน่ะ

    นางมารพิเดเลี่ยนตัวแดงแจ๋นั้นหรือ ตอนนี้นางได้หอกเล่มใหม่แล้ว ไม่ได้ใช้หอก(หัก)ข้างแคร่อันเดิม หากแต่เป็น “หอกโมกสักข์” ซึ่งหอกอันนี้มีอานุภาพที่น่ากลัว ทรงฤทธิรุทธิ์สะท้านฟ้าสะเทือนจักรวาลเลยทีเดียว หากท่านผู้ฟังทั้งหลายยังจำโคลงที่ท่องตอนเป็นเด็กประถมทุกเย็นก่อนกลับบ้านได้แล้วละก้อ จะจำโคลงเกี่ยวกับหอกโมกสักข์ได้ว่า

    “เมื่อนั้นพระยาพิเภกยักษี
    เห็นพระองค์ทรงโศกโศกี
    อสุรีกราบลงที่บาทา
    ทูลว่าพระลักษณ์สุริยวงศ์
    ยังไม่ปลงชีวังสังขาร์
    อันโมกสักข์อสุรา
    องค์พรหมาประสิทธิ์ประศาสตร์ไว้
    ให้ทรงอานุภาพฤทธิรุทธิ์
    ต้องใครจะฉุดนั้นไม่ไหว
    แต่มียาคู่หอกชัย
    ให้ไว้สำหรับแก้กัน…..”
    (หุ หุ หุ จำมั่วๆ มา จำต่อมะได้แระ)

    ใช่แล้วล่ะ! เป็นหอกโมกสักข์เล่มเดียวกันที่ทศกัณฐ์พุ่งปักพระลักษณ์นั่นเอง ซึ่งหากหอกนี้เสียบใครแล้วละก้อ อย่าหมายว่าจะดึงออกได้ และคนผู้นั้นจะตายทันทีเมื่อพระทิตย์ตกดิน!!

    เดชะบุญในตอนนั้นหนุมานได้เหาะขึ้นไปห้ามดวงอาทิตย์เอาไว้ไม่ให้ตกดิน และได้เหาะไปเอายา ตรีชวา กับ สังกรณี ที่ ภูเขายุคนธร มารักษาพระลักษณ์ได้

    แล้วนี่ หากนางพิเดเลี่ยนตัวแดงแจ๋พุ่งหอกเสียบจั๊กแร้เจ้าชายน้อยบ้าง ใครจะมาช่วยเจ้าชายได้ล่ะเนี่ย – โธ่ น่ากัวๆๆๆ

    ข้างฝ่ายนางมารมะลิดอกเหลืองอ๋อยนั่น ฤ นางได้ฝึกวิชา “อุตพิตเพี้ยน” สำเร็จแล้ว ซ้ำนางมารยังไปชักชวนดอกไม้สกุลต่างๆ ในสวนสวย ให้มาช่วยกันต่อสู้กับเจ้าชายน้อยด้วย

    พันธมิตรของนางมารมะลิสีเหลืองอ๋อยมีอันใดบ้างงั้นหรือ? – นี่เลย

    “พุดซ้อน ซ่อนกลิ่น กระถินป่า
    อัญชัน สุพรรณิการ์ มหาหงษ์
    ชมพูนุช พุทธรักษา จำปาดง
    หูกระจง ปราฟ้า ชบาชมพู
    แพงพวย กล้วยไม้ ใบระมาด
    เบศมาศ ดาวประดับ ทับทิมหนู
    นนทรี มะลิหลวง พวงชมพู
    ราชพฤกษ์ ประดู่ พู่จอมพล
    ผกากรอง ช้องนาง หางกระรอก
    พยับหมอก ดอกท้อ ช่อดอกสน
    เข็มม่วง พวงแสดสด รสสุคนธ์
    กลีบกระโดน ทองกวาว ดาวกระจาย
    ลั่นทม ดาวเรือง เฟื่องฟ้า
    กระดังงา บานชื่น คุณนายตื่นสาย
    บานไม่รู้โรย – เมาไม่รู้วาย…
    ที่เมามาย เมาดอกไม้ ใช่อื่นเอยฯ”
    (บทกวี เมาดอกไม้ โดย จี-รา)

    อา…

    นับว่าตอนนี้พวกนางมารแต่ละตนล้วนแล้วแต่น่ากลัวกันทั้งนั้น

    เจ้าชายน้อยจะทำฉันใดละนี่.

  14. 5555+
    ยังแต่งนิทานได้เยี่ยมอีกเช่นเคยนะคะคุณสวรรค์เสก
    แถมยังมีกลอนมาให้อ่านอีก

    แล้วจะเป็นไงต่อล่ะเนี่ย ^^

  15. 555555555555555555555555555555555555555+
    555555555555555555555555555555555555555+
    555555555555555555555555555555555555555+

    .

    โอย ๆ ๆ ..

    ใครก็ได้ช่วยด้วย ..
    มารดำท้องคัดท้องแข็งไปหมดแล้วล่ะค่ะ
    ว่าแล้วก็ขอแจกเลข 5 อีกครั้งนะคะ

    555555555555555555555555555555555555555+
    555555555555555555555555555555555555555+
    555555555555555555555555555555555555555+

    .

    โอย .. ตาย ๆ ๆ ๆ

    ฝากความถึง เจ้าชายน้อย (รูปหล่อมาก) ด้วยค่ะว่า

    ก่อนที่จะคิด อ่าน ทำการอื่นอันใด
    โปรดพา แม่ผีเสื้อราตรี ไปรักษา “ภาวะภาษาไทยบกพร่อง” ก่อนนะคะ
    อาการขนาดนี้ ช่างน่าเป็นห่วง จี จี

    5555555555555555+

    -มารดำ.-😀

    ปล. บทกวีไพเราะมากเลยค่ะ

  16. อรุณสวัสดิ์จ้า

    .

    สุขสันต์วันศุกร์นะคะ😀

  17. วันนี้ที่นี่มีแดดออกแล้ว ^^

    มีความสุขกับวันหยุดยาวนะคะท่านประธาน
    ส่วนข้าพเจ้าก็จะมีความสุขกับการทำงานยาวเช่นกัน ^__^

  18. ขอบคุณค่ะท่านรอง ฯ Z2you
    แล้วข้าพเจ้าจะทำการพักผ่อน (เผื่อ) ให้นะคะ

    .

    .😀

  19. ก่อนอื่นนะ ให้น้องผีเสื้อราตรี ใช้ภาษาไทยให้ถูกดีกว่านะ ตะเอง หุหุหุ
    .
    .😈 เป็นไงละเจ้าชาย (อัน)น้อย เจอหอกแรงริดเข้าไป วิ่งหนีหางจุกตูดไปเรยซิ ฮี่ ฮี่ๆ
    .
    .
    นิทานเรื่องตะเกียงให้แง่คิดดีคะ พี่เจี๊ยบ ชอบจัง 💡

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s