จดหมายถึงพ่อ (๓)

๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๓

สวัสดีค่ะพ่อ

วันนี้ที่วัดของเรามีตักบาตรเทโว ฯ ค่ะ หนูจัดเตรียมของแห้งเป็นชุดๆ ไว้แต่เมื่อเย็นวาน มัดเทียนและธูปไว้แล้วเช่นกันเหลือเพียงเก็บดอกไม้รอบบริเวณบ้านของเราในตอนเช้าก็พร้อมไปวัดกันได้เลย ตุ๊แดนท่านประกาศให้ญาติโยมฟังว่าวันนี้เป็นเหมือนวันเปิดโลก เปิดให้ทั้งสามโลกได้พบได้เห็นกัน ญาติที่ล่วงลับไปหากตอนนี้อยู่โลกใด ไม่ว่าสวรรค์หรือนรกภูมิจะมองเห็นและมารอรับกุศลผลบุญที่ลูกหลาน ญาติ มิตร ทำและอุทิศไปให้ และหากใครที่มีกำลังพอก็จะมองเห็นอีกฟากผั่งนั้นด้วยเช่นกัน

อืม .. เช้านี้หนูมองไม่เห็นพ่อหรอกค่ะ แหะ ๆ แต่พ่อก็ยังอยู่ในความทรงจำ ความระลึกได้หมายรู้ของหนูเสมอนะคะ

คืนที่หนูไปหาพ่อ หนูไม่รู้เลยว่าตัวเองตัดสินใจในเรื่องต่างๆ นานานั้นไปได้อย่างไร ไม่ได้คิดถึงความควรไม่ควร ไม่ได้คิดถึงตัวเอง ไม่ได้คิดถึงใครทั้งนั้น คืนนั้นกระทั่งฟ้าสางของอีกวันการตัดสินใจของหนูที่จะจัดการกับร่างกายของพ่อหนูเอาพ่อเป็นที่ตั้งเพียงอย่างเดียวค่ะ  ญาติพี่น้องทางพ่อขอให้จัดการศพที่โน่น แต่หนูเองก็ติดต่อโลงเย็นและให้หารถรับร่างของพ่อกลับบ้านไว้แล้ว ที่สุดก็ตัดสินใจเลือกที่จะอยู่กับพ่อที่โน่น จัดการบำเพ็ญกุศลศพที่บ้านเกิดตามความประสงค์ของพ่อ

ถึงจะมีแรงปะทะจากทางบ้านเราอยูบ้าง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์ของพ่อ หรือ เพื่อนบ้าน เพื่อนร่วมงานบางคน แต่เป็นเรื่องที่เราอธิบายเค้าได้อยู่แล้วค่ะ พ่อไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะคะ ตลอดงานพ่อก็คงเห็นอย่างที่หนูเห็นแล้วว่า ไม่ว่าทีบ้านของเราหรือที่บ้านเกิดของพ่อทุกคนที่พ่อรักและรักพ่อเค้าร่วมระดมแรงกาย แรงความคิด แรงใจกันอย่างเต็มที่ขนาดไหน

หนูก็ได้เรียนรู้อะไรจากที่โน่นอีกหลายอย่างที่หนูไม่เคยว่างจากการงานพอที่จะมีเวลาไปเรียนรู้ตามความประสงค์ของพ่อในอดีตได้ ไม่ว่าจะเป็นจารีตประเพณีที่มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แตกต่างจากบ้านเรา ซึ่งเป็นเรื่องเล็กน้อยที่พ่อรักและผูกพันมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นการรวมญาติมานอนเป็นเพื่อนพ่ออย่างพร้อมหน้า และการจัดเตรียมข้าวของ นั่น โน่น นี่ เยอะแยะมากมายในแต่ละมื้อ แต่ละวัน

วันแรกคงเพราะกำลังช๊อค หนูจึงวิงเวียนและอาเจียนบ่อยครั้ง ตอนที่เอารูปพ่อไปขยายก็ทรุดลงข้างรถนั่นเองค่ะ ดีที่มีจอมช่วยขับรถและจัดการอะไรต่อมิอะไรให้ หนูกินอะไรไม่ลง พยายามหลับในรถระหว่างเกินทางกลับมาเก็บเสื้อผ้าข้าวของที่บ้านก็นอนไม่หลับเลยสักงีบ กระทั่งจัดการงานทุกอย่างผ่านงานสวดอภิธรรม ฯ คืนแรกไปเรียบร้อย ข้างนอกมีคนเล่นเปตองอยู่หลายคน ส่วนบรรดาญาติพี่น้องต่างจับจองพื้นที่นอนกับบนศาลา หนูได้ที่นอนอยู่ด้านหน้าพ่อนั่นเอง หลังได้รับคำแนะนำและกำลังใจจากพี่หนานคนโปรดของพ่อแล้วถึงดับ หลับได้หลายชั่วโมง

คืนต่อมา พิธีการก็ดีขึ้น เรียบร้อย ราบรื่นขึ้นทุกคืน ตอนนั้นหนูคิดเพียงว่าจะทำอย่างไรให้ดีที่สุดสำหรับพ่อ แต่พอมานึกย้อนกลับไปแล้วก็น่าชื่นใจนะคะ ที่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีเกินคาด

 

ในภาคพิธีการทางศาสนานั้น หนูต้องกราบขอบคุณตุ๊อาวเป็นอย่างสูงเลยค่ะ ตุ๊อาวเป็นธุระจัดการเรื่องเรือนทานให้พ่อทั้งหมด หนู แม่ และ จอมเพียงจัดหาข้าวของเครื่องใช้ ใส่ในเรือนทานเท่านั้น และไหนจะพิธีการเรียกวิญญาณ ฯลฯ นั่นอีก เชื่อเหลือเกินว่าความเมตตาของท่านจะทำให้พ่อได้รับกุศลผลบุญอย่างดี ทันตา ทันใจ

แต่ะละวัน ผ่านไปด้วยความร่วมแรงร่วมใจของทุกคน แรกทีเดียวหนูรู้สึกโดดเดี่ยวมากค่ะพ่อ เพราะทุกคนคุ้นหน้าแต่หนูไม่รู้ว่าจะขอความช่วยเหลือได้มากน้อยแค่ไหน แต่ไม่ว่าจะเอ่ยปากเรื่องใด ทุกคนก็พร้อมจัดทำให้โดยไม่เกี่ยงงอน อย่างตอนที่หนูรู้สึกว่าพื้นที่แขวนพวงหรีดดูจะไม่พอ ไปขอให้อาวหนานช่วยทำราวแขวนให้ อาวหนานก็พาสมัครพรรคพวกทำให้ ช่างคนหนึ่งยังแซวพ่อเลยว่า “หนานนี่หยังมาเน็ดแต้ ย้องบ่ฮู้แล้วน้อ” ก็แหม งานของพ่อหนูนี่นา บ่ดาย ๆ จะใด เนาะพ่อเนาะ

เช้าวันเผา เราร่วมกันถวายเรือนทาน และ ร่วมฟังเทศน์ฟังธรรมอีกหนึ่งกัณฑ์ หนูจำไม่ได้แล้วค่ะพ่อว่าพระท่านเทศน์เรื่องอะไร แหะ ๆ ก็มัวแต่ร้องไห้ ตลอดเวลาครุ่นคิดเสียดายเวลา นั่น โน่น นี่ไม่มีหยุด ไม่ได้เอาหลักธรรมคำสอนให้อยู่กับปัจจุบันขณะขององค์พระพุทธ และ ครูบาอาจารย์มาปฏิบัติเลย กระทั่งพระรูปหนึ่งท่านเรียกหา จึงได้สติ

สายหน่อยหนูไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านแม่อุ้ย กลับมาพบแม่น้ำตานองหน้าถามว่าไปอยู่ที่ไหนมา ตอนที่เค้าเอาพ่อลงไปฝังหาลูกไม่เจอสักคน อันนี้หนูก็ไม่รู้ค่ะพ่อ เพราะบ้านเราเค้าไม่มีพิธีนี้กัน อีกทั้งก่อนที่จะไปหนูถามอาวหนานแล้วว่าจะทำพิธีอะไรต่าง ๆ อีกเมื่อไร อาวหนานคงเข้าใจว่าจะย้ายพ่อไปเมรุเมื่อไร เลยบอกว่ายังพอมีเวลา จึงมาไม่ทันพิธีฝังนั้น คงไม่เป็นไรใช่ไหมคะพ่อ

สายอีกหน่อย เพื่อนบ้านของเรา นำโดยตุ๊แดนก็เริ่มทยอยเดินทางมาถึง หนูได้รับความอนุเคราะห์รถพาเพื่อนบ้านของเราจากทางโรงเรียนทุ่งช้างค่ะพ่อ และมอบหมายให้น้าเป็นคนติดต่อประสานงานให้ บางส่วนเดินทางมากับรถ อบต.ทุ่งช้าง และบางส่วนก็ขับรถมากันเอง  เพื่อนร่วมงานก็เช่นกัน ทางโรงพยาบาลจัดรถตู้มาร่วมสวดอภิธรรมทุกคืน ขับเลยทางเข้าไปทุกคืนด้วยนะคะ  จะไม่เลยไม่หลงก็แค่วันเผาเท่านั้นเอง ((ฮา))

วันนั้น หนูวุ่นวายกับการต้อนรับแขกเหรื่อจนไม่ทันได้คิดฟุ้งซ่านอะไร ญาติมิตรแต่ละคนก็ขันอาสาจัดนั่น เตรียมนี่เป็นอย่างดี กระทั่งนิดยา ติ่ง พี่เอ๋และพี่ศักดิ์เดินทางมาถึง หนูก็ฟุ้งซ่านฟูมฟายอีกหน แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปแล้ว ผ่านไปเรียบร้อยแล้วอย่างดี

คืนสุดท้าย หนูค้างที่บ้านอาวหนานเพื่อรอไปเก็บกระดูกของพ่อ และจัดการเอาเถ้าถ่านไปลอยอังคารในเช้าวันรุ่งขึ้น

พ่อเหลือกระดูกอยู่นิดหน่อย คงจะเป็นส่วนขาค่ะพ่อ เถ้าถ่านของพ่ออาวหนานขับรถจะไปโปรยกลางสะพานสูงข้ามแม่น้ำน่าน หนูรีบขับไปห้ามไว้ เพราะขัดความรู้สึก ขอร้องให้อาวหนานหาพื้นที่ที่ดีกว่านี้ และที่สุดก็ขับรถกลับมาลอยที่ริมแม่น้ำน่านข้างวัดนั่นเอง จากนั้นหนู แม่และจอมก็เดินทางกลับบ้าน เพื่อมาจัดการเตรียมบ้านเพื่อการพิธีในวันต่อไป และหาโกศสำหรับใส่กระดูกของพ่อไว้เพื่อรอทำบุญเมื่อครบ ๑๐๐ วันข้างหน้า

มาถึงบ้าน เราพบสโนว์ทันที ดูเหมือนเค้าจะไม่ได้ออกจากรั้วบ้านไปเที่ยวที่ไหนเลย ตั้งตารอการกลับมาอยู่ตลอด สโนว์และแมวๆ ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด ถึงจะฝากให้น้ามาเอาข้าวเอาปลามาให้ แต่เค้าคงไม่กินกัน หนู แม่ และ จอม รอคิวกันซักผ้า แล้วเริ่มจัดการทำความสะอาดบ้าน จอมไปจัดการธุระที่อำเภอ  หนูกับแม่ไปหาซื้อข้าวของสำหรับวันพรุ่งนี้ หนูแอบไปไปรษณีย์เพื่อจัดการธนาณัติเงินทำบุญในนามพ่อวันแรกที่ถึงบ้านนี่เองค่ะ

คืนแรก มีคนมาหาที่บ้านเราเยอะแยะไปหมด มาอยู่เป็นเพื่อน คอยซักถามและให้กำลังใจกัน มีบ้างที่ว่ากล่าวอย่างไม่เกรงใจว่าทำใมไม่เอาพ่อมาทำบุญที่บ้าน หนูได้แต่อธิบายไปว่าเป็นความต้องการของพ่อมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว หนักเข้าก็ต้องพูดปัดไปว่าหนูเองกำลังเสียใจ แค่เสียพ่อไปก็ไม่มีสติกำลังที่จะคิด จะทำอะไรได้ และทางโน้นก็ทำได้ดี และ งามอย่างที่สุดแล้ว ส่วนใครที่ได้ไปร่วมงานที่โน่นก็ช่วยอธิบาย ช่วยบอกกล่าวให้ด้วยค่ะพ่อ ว่าญาติพี่น้องของพ่อทางโน้นเค้ามีอยู่เยอะ จัดทางนี้จะสะดวกแต่เรา แต่ลำบาก (ทั้งกายและใจ) ญาติพี่น้องเขา

ช่างเถอะเนาะพ่อเนาะ อะไรที่เกิดขึ้นแล้ว ที่จัดการไปแล้วมันดีที่สุดแล้วล่ะ

หลังเสร็จพิธีการตอนเช้าได้ครู่หนึ่ง อาวหนานและบรรดาญาติพี่น้องก็เดินทางมาถึง เตรียมการรอตุ๊อาวและคณะที่เมตตามาสวดถอนบ้านให้  พิธีสวดถอนนี้เป็นความประสงค์หนึ่งของพ่อเช่นกัน ที่เคยพูดเคยบ่นกับหนูอยู่หลายหน ว่าตั้งแต่ลงเสาเอกมาอยากให้มีการสวดถอนก่อนขึ้นอยู่ และหนูก็ไม่ได้จัดการให้ เมื่อตอนที่ทำบุญใหญ่ตอนขึ้นบ้านใหม่คราวนั้นพ่อก็ว่าไม่เป็นไรแล้วมั้ง มันก็คงเหมือนกันนั่นแหละ แต่หนูก็รู้สึกว่าลึกๆ ในใจของพ่อก็ยังไม่สมใจ จึงได้กราบขอความเมตตาจากตุ๊อาวให้มาสวดถอนให้ก่อนเดินทางกลับ ซึ่งท่านก็รับปากจะมาเป็นธุระให้

ถึงวันนี้ ก็ยี่สิบสี่วันแล้วนะคะพ่อ หนูไม่รู้หรอกค่ะว่าพ่อไปอยู่ที่ไหนแล้ว การจากไปของพ่อครั้งนี้ทำให้หนูรู้เลยว่า สติปัญญาที่ฝึกฝนมายังมีน้อยเหลือเกิน กว่าจะมีสติรู้ได้ว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา รู้ว่าต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว และการเกิด-ดับเกิดกับทุกคนไม่มีเว้น ก็สะบักสะบอมเลยทีเดียว ต้องฝึกปรือกาย-ใจอีกเยอะมากกกก ..

ท้ายนี้ หนูกราบขอโทษ ขออโหสิกรรมจากพ่อด้วยนะคะสำหรับเรื่องราวใด ๆ ที่เคยขัดตา ขัดหู ขัดใจ และทำให้พ่อไม่พอใจในอดีต ทั้งที่ทำไปโดยมีสติรู้ตัวและไม่รู้สึกตัวก็ตาม ต่อจากนี้หนูจะมีสติอยู่กับปัจจุบันให้ดี และจะดูแลแม่ น้องเป็นอย่างดีค่ะพ่อ

วันทำบุญครบร้อยวันของพ่อ ตรงกับวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๕๔ มีคนแจ้งความจำนงค์มาร่วมทำบุญด้วยเยอะแยะไปหมดเลยล่ะค่ะ พ่อนี่ช่างเป็นที่รักของทุกคนที่ได้พบเห็นจริง ๆ เนาะ พ่อใครกันเนี่ย ((ฮา))

ด้วยรักค่ะพ่อ
เจี๊ยบ :)

About these ads

11 comments

  1. “วันออกพรรษา” หรือ “วันเปิดโลกธาตุ” หรือที่คนไทยนิยมเรียกว่า “วันพระ(พุทธ)เจ้าเปิดโลก” นี้นั้น มีความสำคัญเนื่องจากเป็นวันที่พระพุทธองค์เสด็จลงมาจากดาวดึงส์สวรรค์หลังจากทรงขึ้นไปแสดงพระอภิธรรมโปรดเทพบุตรที่เคยเป็นพุทธมารดา (พระนางมายา หรือที่บางครั้งเรียกยาวๆ ว่า “สิริมหามายา” ที่สิ้นพระชนม์แล้วไปอุบัติเป็นเทพบุตร) จนเทพบุตรผู้เป็นอดีตพุทธมารดาได้สำเร็จเป็นพระโสดาบัน

    พรรษานั้นเป็นพรรษาที่ 7 ของพระพุทธเจ้า ทรงเสด็จขึ้นไปตั้งแต่วันเข้าพรรษาและเสด็จกลับวันออกพรรษาพอดี

    ครั้นเสร็จพุทธกิจแล้ว ตอนที่ทรงเสด็จลงมาจากดาวดึงส์สวรรค์ตรงประตูเมืองสังกัสสนครซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกรุงสาวัตถีนั้น ด้วยพุทธานุภาพ ทรงไขความลับให้สัตว์ทั้งหลายได้ทราบว่าสวรรค์และนรกนั้นมีจริง คือนอกจากประชาชนทั้งหลายที่มารอรับเสด็จจะได้เห็นทวยเทพที่แห่ห้อมลงมาส่งพระพุทธเจ้าแล้ว เบื้องต่ำลงไปก็แลเห็นมวลสัตว์นรกที่กำลังเสวยวิบากกรรมที่ตนได้ทำมา

    .

    .

    “การสวดถอนบ้าน”

    ทำไมต้องมีการสวดถอน?

    ในวัฏฏสงสารอันนานมานั้น “อาจจะมีความเป็นไปได้” ที่ที่ดิน ที่บ้าน ที่เรือน ของเราเคยเป็นที่ธรณีสงฆ์ และนั่นยังไม่มีความสำคัญสักเท่าไหร่หากที่ตรงนั้นยังไม่เคยถูก “สวดผูก” มาก่อน

    สวดผูก?

    “ผูกพัทธสีมา-ฝังลูกนิมิต”

    ทำไมต้องสวดผูกพัทธสีมา-ฝังลูกนิมิต?

    ที่ต้องสวดก็เพราะว่าต้องการบอกเขตแดนในการทำสังฆกรรมของพระสงฆ์ ซึ่งอาณาบริเวณที่ถูกสวดผูกทั้งแปดจุดในแปดทิศจะกลายเป็น “อุโบสถ” หรือว่าโบสถ์ไปทันที (ปัจจุบันนี้นิยมฝังลูกนิมิต 9 ลูก แล้วมีคำอธิบายอีกจิปาถะว่าหมายถึงพระสงฆ์องค์โน้นองค์นี้ ซึ่งเป็นประเพณีที่ทำขึ้นมาในภายหลัง)

    เมื่อสถานที่ตรงนั้น “ถูกสวดให้กลายเป็นโบสถ์” (ในอดีตอาจจะเป็นการปักหลักบนลานกว้างๆ หรืออาจจะเป็นการผูกผ้าบนต้นไม้ในป่าไม้เพื่อกำหนดให้บริเวณนั้น “เป็นนิมิตว่าคือโบสถ์” แทนหินกลมๆ ดำๆ เหมือนที่ทุกวันนี้นิยมใช้เป็นนิมิต) โบร่ำโบราณจะถือว่าสถานที่ตรงนั้นคือที่ธรณีสงฆ์อย่างสมบูรณ์ ไม่ควรที่ชาวบ้านจะถือครองหรือเข้าไปทำธุรกรรมอันใด เพราะทำแล้วจะไม่เจริญ

    การสร้างบ้านเรือนของคนสมัยก่อนที่เคร่งครัดในกิจการพระศาสนา จึงนิยมที่จะนิมนต์พระมาสวดถอนสถานที่ตรงนั้นเสียก่อน เพราะเมื่อมีการสวดถอนแล้ว ที่ตรงนั้นก็จะไม่เป็นโบสถ์อีกต่อไป ไม่ใช่ที่ธรณีสงฆ์ พระสงฆ์ไม่สามารถประกอบสังฆกรรมตรงนั้นได้

    คำเต็มๆ ของ “สวดถอน” คือ “สวดถอนพัทธสีมา-สวดถอนนิมิต”

    พอทอนมาสั้นๆ เหลือแค่คำว่า “สวดถอน” พุทธศาสนิกชนบางท่านที่ไม่ลึกซึ้งในคำๆนี้ ผนวกกับมีความเชื่อว่าตนเองหรือสถานที่ของตนถูกผู้อื่นผูกของไม่ดี ผูกดวงวิญญาณ หรืออีกสารพัดผูกเอาไว้ จึงนิยมนิมนต์พระมาสวดถอนสถานที่ให้ เพื่อถอนสิ่งที่ไม่ดีทั้งหลายทั้งมวลออกไป

    การสวดถอนเพื่อเลี่ยงการเอาที่ธรณีสงฆ์มาใช้โดยไม่รู้ตัว จึงกลายเป็นพิธีกรรมใหม่ขึ้นมา คือกลายเป็นการสวดถอนสิ่งที่ไม่ดีออกไป

    ดังนี้แล

    เทอญ

    เอย.

  2. สาธุ

    ขอบพระคุณมากเลยค่ะท่านสิญจน์
    ไขข้อขัองใจได้ปรุโปร่งดีแท้

    โดยเฉพาะเรื่อง “สวดถอน” นั้น แต่เดิมเข้าใจเพียงว่าปลูกบ้านก๋วมต๋อ (คล่อมตอไม้ ) ก๋วมน้ำบ่อ (คล่อมทับถมบ่อน้ำ) และอะไรต่อมิอะไรเท่านั้นเองค่ะ เพิ่งทราบเมื่อนาทีที่แล้วมานี่เองนะคะ ว่าที่มาโดยแท้เป๋นจะอี้นี่เอง

    -/\-

    คนหยังใด
    หยังมาดีแต๊ ดีว่า ดีหมดดีเสี้ยงเพียงนี้น๊อ

    ขอฮื้อหล่อขึ้นกู่เมื่อเชื่อวัน
    ขอฮื้อความฝันของต๊านจงเป๋นจริงทุกสิ่งเทอญ .. เพี้ยง !!

  3. สวัสดีค่ะท่านประธาน
    ออกพรรษาปีนี้นอนป่วยอยู่กำแพงเพชรค่ะ ^^”

    ไม่ได้ไปทำบุญกับเค้าเลย อาศัยรับส่วนบุญของคนอื่นเค้า -*-

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

  4. อ้าว สุดสัปดาห์ที่ผ่านมาท่านรองแซดฯไม่สบายหรอกหรือขะรับ แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้างน่อ หายดียัง?

    รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

    ^_^

  5. ท่านรอง ฯ เป็นอะไรไปคะ ?
    มีอาการเป็นอย่างไรบ้าง ?
    แล้วไปพบคุณหมอมาหรือยังอ่ะ ?

    .
    .

    ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย เปลี่ยนอย่างรุนแรงแล้วก็รวดเร็วด้วยอีกตะหาก อย่างที่นี่เมื่อวานยังบ่นว่าร้อนอบอ้าวอยู่แหมบๆ เช้านี้ครึ้มฟ้าครึ้มฝน พอบ่ายก็ลงเม็ดไม่ยั้ง ทำให้ตอนค่ำอากาศเย็นวูบเลยค่ะ

    ยังไงก็ขอให้หายไวๆ นะคะ
    รักษาสุขภาพด้วยค่ะท่าน (( ทั้งสองท่านเลยจ้า ))

  6. สวัสดีค่ะท่านประธาน และท่านเลขาฯ ที่เคารพ

    อาการของข้าพเจ้านั้นช่วงนี้ไม่มีไข้แล้วล่ะค่ะ แต่ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยสบาย
    เหมือนจะเป็นหวัดตลอดเวลา ประกอบกับการพักผ่อนไม่เพียงพอ
    ทำให้ไม่หายขาดสักที เพราะช่วงนี้ยุ่งๆ นิดนึงอ่ะคะ

    ไม่ได้ไปพบคุณหมอหรอกนะคะ เพราะคิดว่าเดี๋ยวก็หาย
    ส่วนวันที่มีไข้นั้น ข้าพเจ้าก็หยุดพักอยู่บ้าน มิได้มาทำงาน

    คาดว่าเดือนหน้าจะพยายามพักผ่อนและดูแลตัวเองมากขึ้น

    รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะคะ ^__^

  7. อืม ..

    เป็นอย่างที่คิดเลยค่ะ
    ข้าพเจ้าก็คิดอยู่ว่าท่านรองคงไม่ได้ไปรักษาเป็นเรื่องเป็นราวแน่ๆ

    แต่ที่ท่านคิด (แต่ไม่ได้ทำ) นั้นก็มีส่วนถูกอยู่ คือควรพักผ่อนให้เพียงพอ ไข้หวัดนี่ถ้าเป็นไข้หวัดธรรมดาก็แค่ดื่มน้ำมากๆ นอนพักให้เต็มที่ และออกกำลังกายให้พอได้เหงี่อนิดหน่อยจะดีขึ้นในไม่กี่วัน แต่ถ้าเป็นไข้หวัดใหญ่ละก้อต้องใช้ยาเข้าช่วยค่ะท่าน มิเช่นนั้นมันอาจลุกลามใหญ่โตกระทั่งต้องนอนฉีดยาในโรงพยาบาลเป็นอาทิตย์

    ดูแลตัวเองให้มากนะคะท่าน
    หายดีแล้วค่อยกลับมาทำงานที่ยุ้งยุ่งเหล่านี้ก็ยังไม่สาย

    .
    .

    เป็นห่วงหลาย ๆ ขอให้หายเป็นปลิดทิ้งในเร็ววันค่ะ
    เพี้ยง !

  8. อ้อ รับทราบตามนั้นขะรับ

    ขอให้หายเร็วๆ นะครับ

    เทอญ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s