นิทานก่อนนอน : พระจันทร์

เมื่อล้านปีแสงก่อนหน้า

มีจันทราผู้เฉิดฉาย หมายใจจะมีแสงอันอำไพเหมือนดวงสุริยะ

จันทร์ดวงนั้นจึงกลืนกินก้อนไฟเข้าไป
ทันทีที่ก้อนไฟเข้าไปในตัว พระจันทร์ดวงนั้นก็มีแสงสุกปลั่งไปทั่ว

แต่แล้วแสงนั้นก็ค่อย ๆ วูบ แล้วดับมืดลงเหมือนเคย
จันทร์ดวงนั้นกลืนกินก้อนไฟก้อนแล้วก้อนเล่า
ทว่าก็เปล่งแสงได้เพียงวาบ ๆ เหมือนเคย

กระทั่งดวงสุริยะตรวจตราพบอาการนั้นเข้า จึงเอ่ยถามว่า

“จันทร์เอ๋ย เจ้าจันทรา นั่นเจ้ากำลังทำอะไรหรือ ?”

“ข้ากำลังเพิ่มแสงให้ตัวเองอยู่จ๊ะ แล้วจะสว่างได้สักเสี้ยวของท่านในสักวัน“

“โอ้ ผิดแล้ว สิ่งที่เจ้าทำนั้น มันเป็นการทำร้ายตัวเอง ..“

ไม่ทันขาดคำขององค์สุริยา
ดวงจันทราที่ถูกอัดแน่นด้วยก้อนไฟก็ระเบิดกระจายไปทั่วจักรวาล

องค์สุริยะเห็นดังนั้น ก็รู้สึกสงสารพระจันทร์ยิ่งนัก

จึงเนรมิตเสี้ยวของดวงจันทร์ เป็นดาวระยิบระยับประดับฟากฟ้า
เนรมิตละอองของจันทรา เป็นหิ่งห้อยน้อยประดับราตรี

.

นิทานจบแล้วล่ะค่ะ
เด็ก ๆ จำไว้นะคะ การรู้จักประมาณตน เป็นหนทางที่ดี
การทำอะไรเกินตัว อย่างไม่พอที่ ชีวีจะมีภัย

ขอให้นอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ